Ένα αόρατο πέπλο δυσωδίας κάλυψε μεγάλο τμήμα του λεκανοπεδίου, πυροδοτώντας μαζική ανησυχία και φέρνοντας στην επιφάνεια το χρόνιο έλλειμμα άμεσης ενημέρωσης από τον κρατικό μηχανισμό.
Όταν η Πολιτική Προστασία και οι αρμόδιες υπηρεσίες αδυνατούν να προσδιορίσουν ταχύτατα την πηγή μιας περιβαλλοντικής απειλής, το κενό γεμίζει νομοτελειακά με θεωρίες συνωμοσίας. Αυτή τη φορά, η παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο συνέδεσε την έντονη χημική μυρωδιά με την επερχόμενη έλευση ενός καταστροφικού σεισμού.
Η επιστημονική αποδόμηση της σεισμολογικής κινδυνολογίας
Η φημολογία περί απελευθέρωσης υπόγειων αερίων από ρήγματα της Αττικής διακινήθηκε αστραπιαία, προκαλώντας πανικό στους πολίτες των νοτίων προαστίων. Η απάντηση της επιστημονικής κοινότητας, ωστόσο, υπήρξε κατηγορηματική, κόβοντας μαχαίρι τις επικίνδυνες εικασίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μυστηριώδης οσμή στην Αττική: Τα σενάρια διαρροής και οι έρευνες
Ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος ξεκαθάρισε πως η οσμή δεν έχει την παραμικρή σχέση με τεκτονική δραστηριότητα, ρίχνοντας φως στην πραγματική φύση των γεωλογικών φαινομένων.
«Τα αέρια που ενίοτε απελευθερώνονται από το υπέδαφος πριν από ισχυρούς σεισμούς είναι απολύτως άοσμα και ανιχνεύονται αποκλειστικά με ειδικά επιστημονικά όργανα.»
Οποιαδήποτε σύνδεση της αποπνικτικής ατμόσφαιρας με τον Εγκέλαδο αποτελεί επιστημονικό παραλογισμό. Το αίτιο δεν κρύβεται στα έγκατα της γης, αλλά στις επιφανειακές, ανθρώπινες και συχνά ανεξέλεγκτες βιομηχανικές δραστηριότητες.
Τα ίχνη εγκαταλείπουν τη στεριά και δείχνουν Σαρωνικό
Μετά τους σαρωτικούς ελέγχους στα δίκτυα διανομής, οι τεχνικοί απέκλεισαν το ενδεχόμενο διαρροής καθαρού φυσικού αερίου στην ξηρά. Η απουσία βλάβης στις χερσαίες υποδομές έστρεψε την ιχνηλάτηση του προβλήματος αποκλειστικά στο θαλάσσιο μέτωπο.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Περιβαλλοντικής Μηχανικής, Δημοσθένη Σαρηγιάννη, η πηγή της ρύπανσης εντοπίζεται στον Σαρωνικό κόλπο, με τις έρευνες να επικεντρώνονται σε δύο απολύτως ρεαλιστικά σενάρια:
Το τρίγωνο Περάματος – Σαλαμίνας: Η έντονη δραστηριότητα στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, και ειδικότερα οι τεχνικές εργασίες και οι εξαερώσεις σε δεξαμενές πλοίων, αποτελούν τον «συνήθη ύποπτο» για την έκλυση βαριών χημικών οσμών που ταξιδεύουν με τον άνεμο.
Τα αγκυροβολημένα δεξαμενόπλοια: Το δεύτερο σενάριο εστιάζει σε πλοία που βρίσκονται εκτός λιμένων, ανοιχτά της Αίγινας. Η διαδικασία παράνομου ή ελλιπώς ελεγχόμενου καθαρισμού των αμπαριών τους (degassing) μπορεί να απελευθερώσει τεράστιες ποσότητες δύσοσμων ενώσεων στην ατμόσφαιρα.
Το διακύβευμα των αντανακλαστικών
Η συγκεκριμένη κρίση, πέρα από την περιβαλλοντική της διάσταση, αναδεικνύει μια δομική αδυναμία. Το γεγονός ότι ένα νέφος χημικής σύστασης μπορεί να ταξιδεύει πάνω από την πρωτεύουσα επί ώρες, χωρίς οι αρμόδιοι φορείς να διαθέτουν άμεση εικόνα της τοξικότητας ή της προέλευσής του, εγείρει σοβαρά ερωτήματα.
