Το σενάριο μιας γενικευμένης στρατιωτικής σύγκρουσης αναφέρει ισραηλινό ΜΜΕ, έχοντας γνώση των κινήσεων της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, κάτι που φυσικά αφορά άμεσα και την χώρα μας.
"Η Τουρκία διαθέτει το μεγαλύτερο και ισχυρότερο ναυτικό στη Μεσόγειο. Αντίθετα, το Ισραήλ λειτουργεί έναν συμπαγή στόλο που επικεντρώνεται κυρίως στην παράκτια άμυνα, την προστασία των πλατφορμών φυσικού αερίου και την περιορισμένη προβολή ισχύος. Αν επρόκειτο για έναν παραδοσιακό ανταγωνισμό μεταξύ ναυτικών, η Τουρκία θα φαινόταν να έχει ένα σαφές πλεονέκτημα", αναφέρει το Israel Radar.
Εδώ έρχεται και "κουμπώνει" στην ελληνο-ισραηλινή συμμαχία, το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο είναι σε φάση εκσυγχρονισμού, διαθέτοντας μεγάλη εμπειρία δράσης σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Ερυθρά θάλασσα.
Η είσοδο στην εξίσωση μιας πολεμικής συγκρούσεως μεταξύ Τουρκίας, Ισραήλ και Ελλάδος, του Πολεμικού μας Ναυτικού, αλλάζει πλήρως τα δεδομένα, σε σημείο που θα έμοιαζε τρομακτικά με την περίοδο των πολέμων 1912-13.
Τότε όπως (και τώρα), η δράση του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν καταλύτης στην ήττα των Τούρκων, αποτρέποντας την μεταφορά δυνάμεων τους στα Βαλκάνια.
Τώρα η δράση του ελληνικού Στόλου μονάδων επιφανείας και των υποβρυχίων, θα καθιστούσε την εμφάνιση και μόνο τουρκικών πολεμικών πλοίων τύπου "ομάδα μάχης του αεροπλανοφόρου Αναντολού", ως κύριο στόχο για βύθιση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Χάκαμπι: «Ξεχάστε τα F-35» – Η αμερικανική «πόρτα» στην Τουρκία
Δεν θα τολμούσαν οι γείτονες, ή αν τολμούσαν θα έβλεπαν το καμάρι του στόλους τους, μαζί με τα συνοδευτικά πλοία να βυθίζονται άμεσα από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, που έχει αποδείξει στο ΝΑΤΟ ότι βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις.
Με δεδομένο αυτό, οι ισραηλινοί θέλουν σαφώς την συμμαχία με την Ελλάδα, και Πολεμικό Ναυτικό της, για να κλειδώσουν τα τουρκικά σχέδια και να πετύχουν υπεροχή στην θάλασσα.
Το ισραηλινό ΜΜΕ συνεχίζει αναφέροντας: "Ο ναυτικός πόλεμος είναι μόνο η μισή ιστορία. Η αεροπορική ισχύς είναι μια σημαντική μεταβλητή.
Και εκεί είναι που η ισορροπία ανατρέπεται απότομα υπέρ του Ισραήλ. Η δυσάρεστη αλήθεια για την Άγκυρα είναι η εξής: Το Τουρκικό Ναυτικό, παρά το μέγεθός του, θα δυσκολευόταν να λειτουργήσει ελεύθερα υπό συνεχή πίεση από την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία.
Σε ένα σενάριο άμεσης αντιπαράθεσης, η αεροπορική κυριαρχία του Ισραήλ θα επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς στο τι θα μπορούσαν να κάνουν με ασφάλεια τα τουρκικά πλοία, στο πού θα μπορούσαν να πάνε και για πόσο καιρό θα μπορούσαν να μείνουν.
Ναυτική ισχύς εναντίον αεροπορικής ισχύος
Το Τουρκικό Ναυτικό είναι μεγάλο, επαγγελματικό και υποστηρίζεται από ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ναυπηγικής. Τα ναυπηγεία της Τουρκίας παράγουν πλέον σύγχρονες κορβέτες, φρεγάτες αεράμυνας και υποβρύχια, ενώ η Άγκυρα έχει καταστήσει σαφείς τις φιλοδοξίες της για εμβέλεια στην "Γαλάζια Πατρίδα".
Ωστόσο, ο σύγχρονος ναυτικός πόλεμος είναι βάναυσα αδίστακτος για τα πλοία επιφανείας που επιχειρούν χωρίς πλήρη αεροπορική υπεροχή.
Ακόμα και τα πιο προηγμένα πολεμικά πλοία είναι αργοί στόχοι που εκπέμπουν ραντάρ και δεν μπορούν να κρυφτούν, να τρέξουν γρήγορα και να διασκορπιστούν εύκολα.
Η επιβιωσιμότητά τους εξαρτάται λιγότερο από την δική τους πυραυλική άμυνα και περισσότερο από την ποιότητα της αντι-αεροπορικής ομπρέλας από πάνω τους.
Εδώ αναδύεται η δομική ευπάθεια του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού. Δεν είναι βελτιστοποιημένο για να αντιμετωπίσει μια παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία από έναν ισχυρό αντίπαλο που υπερέχει στον ηλεκτρονικό πόλεμο, τη σύντηξη πληροφοριών και τους γρήγορους κύκλους επιθέσεων όπως κάνει το Ισραήλ.
Ενάντια σε ένα ομότιμο ναυτικό, οι αριθμοί και οι πολυεπίπεδες άμυνες πλοίων έχουν σημασία. Ενάντια σε μια ανώτερη αεροπορική δύναμη, οι ίδιοι αριθμοί γίνονται εμπόδιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τουρκία: «Έχουμε την ελληνική απειλή και ζητάτε αυξήσεις;»
Κάθε επιπλέον πολεμικό πλοίο είναι μια ακόμη υπογραφή ραντάρ. ένας ακόμη στόχος υψηλής αξίας που πρέπει να προστατευτεί.
Το πραγματικό πλεονέκτημα του Ισραήλ
Το πλεονέκτημα του Ισραήλ συχνά περιορίζεται σε ένα θέμα συζήτησης για τα F-35. Αυτό χάνει το βαθύτερο σημείο. Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία δεν είναι απλώς μια συλλογή προηγμένων αεροσκαφών, αλλά είναι μια ολοκληρωμένη αλυσίδα εξόντωσης, με βελτιστοποιημένη ταχύτητα και ακρίβεια.
Στο κέντρο αυτού του συστήματος βρίσκεται το F-35I Adir, το οποίο παρέχει στο Ισραήλ έναν αθόρυβο αισθητήρα εμπρόσθιας βολής και μια πλατφόρμα κρούσης ικανή να ανιχνεύει, να παρακολουθεί και να προσδιορίζει ναυτικούς στόχους χωρίς να εντοπίζεται από τα εχθρικά ραντάρ.
Αλλά το F-35I δεν λειτουργεί μόνο του. Μεταφέρει δεδομένα στόχευσης σε μαχητικά αεροσκάφη F-15 και F-16, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν μεγάλα φορτία κατά Πολεμικών Πλοίων και όπλα μεγάλης εμβέλειας.
Αυτή η αρχιτεκτονική επιτρέπει στο Ισραήλ να εξαπολύει εξαιρετικά αποτελεσματικές, πολυδιάστατες αεροπορικές επιχειρήσεις.
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) μπορούν να υποβαθμίσουν αισθητήρες και επικοινωνίες μέσω ηλεκτρονικού και κυβερνοπολέμου, να καταστείλουν τις ναυτικές αεράμυνες, να στοχεύσουν βασικά τουρκικά περιουσιακά στοιχεία με εξαιρετική ακρίβεια και να αποσυρθούν γρήγορα σε ασφαλές μέρος.
Αντίθετα, οι ναυτικοί σχηματισμοί είναι εκ φύσεως αργοί. Δεν μπορούν να μετακινηθούν γρήγορα. Δεν μπορούν να κρυφτούν. Και δεν μπορούν να ανακτήσουν τις απώλειες με τον ρυθμό που μια αεροπορική δύναμη μπορεί να αναγεννήσει τις εξόδους της.
Αυτή η ασυμμετρία επηρεάζει άμεσα το ισραηλινό δόγμα, το οποίο δίνει έμφαση σε συμπιεσμένα χρονοδιαγράμματα και ταχεία επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων.
Ο στόχος του Ισραήλ δεν θα ήταν να καταστρέψει ολόκληρο τον τουρκικό πολεμικό στόλο. Στόχος του Ισραήλ θα ήταν να του στερήσει την ελευθερία δράσης, καθιστώντας τυχόν επιχειρήσεις κοντά στην επικράτεια του πολύ επικίνδυνες και εξαιρετικά δαπανηρές.
Επιπλέον, επί του παρόντος υπάρχει μια τεχνολογική αναντιστοιχία που υπονομεύει τη στάση της Άγκυρας. Η Τουρκία δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα F-35 και δεν διαθέτει ένα μαχητικό stealth ικανό να ταιριάξει με τις δυνατότητες διείσδυσης του Ισραήλ.
Αυτό έχει σημασία επειδή η αεράμυνα του στόλου δεν αφορά μόνο τους πυραύλους που μεταφέρονται από πλοία.
Χωρίς δικά της αεροσκάφη stealth, η Τουρκία θα δυσκολευόταν να διεκδικήσει τον ισραηλινό εναέριο χώρο κοντά σε μια ναυτική ζώνη μάχης ή να καταστείλει τις ισραηλινές πλατφόρμες επιτήρησης αρκετά νωρίς ώστε να προστατεύσει τα πλοία της από τον εντοπισμό και την παρακολούθηση.
Ακόμα και με ισχυρή κάλυψη από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, η δυναμική θα παρέμενε δυσμενής.
Τα ισραηλινά stealth αεροσκάφη θα μπορούσαν να επιχειρούν εντός της εμβέλειας των τουρκικών ραντάρ, ενώ το τουρκικό ναυτικό θα βρισκόταν γρήγορα σε μια μόνιμη κατάσταση μερικής τύφλωσης.
Η Τουρκία γνωρίζει την αδυναμία της.
Αυτή η ανισορροπία δεν είναι θεωρητική.
Εξηγεί γιατί η Τουρκία, παρά τη στρατιωτική της αυτοπεποίθηση αλλού, γενικά απέφυγε τυχόν συγκρούσεις με το Ισραήλ.
Η ναυτική ισχύς είναι ένα ορατό, πολιτικό εργαλείο. Στέλνει σήματα. Αλλά είναι επίσης αργή στην αποκλιμάκωση και δύσκολο να υποχωρήσει μόλις αναπτυχθεί.
Η αεροπορική ισχύς, αντίθετα, είναι ευέλικτη, αναστρέψιμη και πιο εύκολη στη διαμόρφωση. Το Ισραήλ το γνωρίζει αυτό και χρησιμοποιεί αεροπορικές περιπολίες και στρατιωτικές ασκήσεις ακριβώς επειδή προσφέρουν κλιμακωτή αποτροπή χωρίς να το εγκλωβίζουν σε μια ναυτική αντιπαράθεση.
Από την οπτική γωνία της Άγκυρας, ο υπολογισμός είναι εξίσου σαφής. Οποιαδήποτε προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί ναυτική πίεση κατά του Ισραήλ θα συγκρούονταν αμέσως με έναν αντίπαλο που μπορεί να κλιμακωθεί πιο γρήγορα και να χτυπήσει πιο δυνατά.
Ακόμα κι αν η Τουρκία μπορούσε να απορροφήσει κάποιες απώλειες, θα το έκανε υπό συνεχή επιχειρησιακή πίεση και πίεση φήμης.
Το στρατηγικό συμπέρασμα Μπορεί λοιπόν το τουρκικό ναυτικό να νικήσει το ισραηλινό ναυτικό στη θάλασσα; Απολύτως. Με ωμούς ναυτικούς όρους, η Τουρκία έχει το πάνω χέρι.
Μπορεί όμως το Τουρκικό Ναυτικό να επιχειρεί ελεύθερα υπό συνεχή ισραηλινή αεροπορική πίεση;
Η απάντηση είναι σχεδόν σίγουρα όχι. Τελικά, το μέγεθος του στόλου δεν καθορίζει τα αποτελέσματα. Η αεροπορική κυριαρχία καθορίζει.
Η αεροπορική ισχύς του Ισραήλ μπορεί να αποτρέψει την Τουρκία, να περιορίσει την ελευθερία δράσης της και να επιβάλει υψηλό κόστος στον θαλάσσιο τυχοδιωκτισμό.
Αυτή η πραγματικότητα σημαίνει ότι μια τουρκική ναυτική επίθεση στο Ισραήλ είναι απίθανη σύντομα", καταλήγει το ίδιο.
Η παρουσία τώρα στα σενάρια αυτά του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού θα άλλαζε όλα τα δεδομένα και τις μετακινήσεις δυνάμεων σε Αιγαίο, Κύπρο, και Ανατολική Μεσόγειο καθιστώντας αδύνατο τους Τούρκους να ξεμυτίσουν οπουδήποτε στην θάλασσα.
