Διπλωματικό θρίλερ ή μια καλοστημένη επικοινωνιακή παγίδα; Η Τεχεράνη αποφάσισε να κάνει την πρώτη κίνηση στη σκακιέρα των εντυπώσεων, ανακοινώνοντας αιφνιδιαστικά, αργά το βράδυ της Πέμπτης, τηλεφωνική επικοινωνία ανάμεσα στον νέο Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, και τον Έλληνα ομόλογό του, Γιώργο Γεραπετρίτη. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι πως η είδηση έσκασε αποκλειστικά από την ιρανική πλευρά, αφήνοντας το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να ακολουθεί τις εξελίξεις, τηρώντας μέχρι στιγμής απόλυτη σιγή ιχθύος.
Σύμφωνα με την επίσημη και εξαιρετικά λακωνική ενημέρωση από το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, οι δύο άνδρες συζήτησαν διμερή ζητήματα, καθώς και τις τελευταίες καταιγιστικές εξελίξεις σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο.
Η ανακοίνωση με το σταγονόμετρο και τα ερωτηματικά
«Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν στη συνέχεια», αρκέστηκε να δηλώσει η Τεχεράνη, ρίχνοντας το μπαλάκι και αφήνοντας να αιωρούνται σοβαρά ερωτηματικά για το πραγματικό περιεχόμενο της συζήτησης. Στην Αθήνα, τα τηλέφωνα σίγησαν, επιβεβαιώνοντας πως η ελληνική διπλωματία βαδίζει σε ένα εξαιρετικά τεντωμένο σχοινί απέναντι σε ένα καθεστώς που αρέσκεται να εργαλειοποιεί τις επαφές του με τη Δύση.
Το γεγονός ότι το Ιράν σπεύδει να διαφημίσει την επικοινωνία του με ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., δείχνει ξεκάθαρα την ανάγκη της Τεχεράνης να δείξει ότι διατηρεί ανοιχτούς διαύλους, την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται. Το ερώτημα είναι γιατί η Αθήνα επέτρεψε στους Ιρανούς να διαμορφώσουν πρώτοι το αφήγημα.
Η ομηρία των ελληνικών πλοίων στον Περσικό
Το διακύβευμα για την Ελλάδα δεν είναι φυσικά ούτε θεωρητικό, ούτε περιορίζεται σε τυπικές διπλωματικές αβρότητες. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, το πραγματικό «αγκάθι» που καίει την Αθήνα είναι ο συνεχιζόμενος εγκλωβισμός δεκάδων ελληνόκτητων πλοίων στα στενά του Περσικού Κόλπου. Η ελληνική ναυτιλία, η οποία αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας, αντιμετωπίζεται ενίοτε ως εύκολος στόχος και όμηρος της γεωπολιτικής σύγκρουσης.
Κατά την προηγούμενη επικοινωνία του με την ιρανική πλευρά, τον περασμένο Μάρτιο, ο Γιώργος Γεραπετρίτης είχε αναγκαστεί να υπενθυμίσει τα αυτονόητα: Η Ελλάδα δεν νοείται να θεωρείται εχθρός του Ιράν. Η ελληνική πλευρά είχε απαιτήσει τον απόλυτο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, καθιστώντας σαφές ότι η ασφάλεια των πλοίων με την ελληνική σημαία και των πληρωμάτων τους δεν μπορεί να μπαίνει στο παζάρι των εκβιασμών της Μέσης Ανατολής.
Η ελληνική διπλωματία καλείται πλέον να αποδείξει ότι δεν συνομιλεί απλώς για να τηρεί τις ισορροπίες, αλλά για να επιβάλει τον σεβασμό στα κυριαρχικά μας δικαιώματα και στα εθνικά μας συμφέροντα, χωρίς να γίνεται επικοινωνιακό πιόνι στα παιχνίδια της Τεχεράνης. Αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον η επίσημη τοποθέτηση της Αθήνας, η οποία οφείλει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.