Oι δεινόσαυροι έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση όλα όσα νομίζαμε ότι γνωρίζαμε για την εξέλιξη του μεγέθους του σώματος.
Στη βιολογία, ο κανόνας του Bergmann είναι μια αρχή 150 ετών που συσχετίζει το μέγεθος του σώματος ενός ζώου με το εξωτερικό του περιβάλλον. Περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό βιολόγο Carl Bergmann το 1847, ο οποίος παρατήρησε ότι τα ζώα σε ψυχρά κλίματα αναμένεται να έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σώματος σε σύγκριση με τους στενούς συγγενείς τους σε θερμότερα κλίματα. Για παράδειγμα, οι πολικές αρκούδες τυπικά ζυγίζουν περισσότερο από τρεις φορές το μέσο βάρος της αμερικανικής μαύρης αρκούδας.
Τι αναφέρει νέα έρευνα
Ωστόσο, όπως αναφέρει το Newsweek, νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Αλάσκα Fairbanks και το Πανεπιστήμιο του Reading στο Ηνωμένο Βασίλειο αμφισβήτησε αυτόν τον κανόνα.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι η εξέλιξη των διαφορετικών σωματικών μεγεθών στους δεινόσαυρους και τα θηλαστικά δεν μπορεί να αναχθεί απλώς σε συνάρτηση με το γεωγραφικό πλάτος ή τη θερμοκρασία», δήλωσε η Λόρεν Γουίλσον, μεταπτυχιακή φοιτήτρια του UAF και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
Στη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Communications, η Γουίλσον και οι συνάδελφοί της αναζήτησαν τα αρχεία απολιθωμάτων για να διαπιστώσουν αν η συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του σώματος και του κλίματος εξακολουθεί να ισχύει για τα προϊστορικά ζώα.
Ο κανόνας που...δεν είναι κανόνας
«Διαπιστώσαμε ότι ο κανόνας του Bergmann ισχύει μόνο για ένα υποσύνολο ομοιοθερμικών ζώων (αυτά που διατηρούν σταθερή θερμοκρασία σώματος) και μόνο όταν εξετάζουμε τη θερμοκρασία, αγνοώντας όλες τις άλλες κλιματικές μεταβλητές», δήλωσε η ίδια. «Αυτό υποδηλώνει ότι ο "κανόνας" του Bergmann είναι στην πραγματικότητα η εξαίρεση και όχι ο κανόνας».
Το σύνολο δεδομένων περιελάμβανε τους βορειότερους δεινόσαυρους που είναι γνωστοί στην επιστήμη, αυτούς που βρέθηκαν στον σχηματισμό Prince Creek της Αλάσκας. Και όμως, παρά τις παγωμένες θερμοκρασίες και τις χιονοπτώσεις που έπρεπε να αντιμετωπίσουν αυτά τα θηρία, οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν αξιοσημείωτη αύξηση του μεγέθους του σώματος σε σύγκριση με τους πιο εύκρατους συγγενείς τους.
Τα ευρήματα αυτά είναι ένα καλό παράδειγμα του γιατί το αρχείο απολιθωμάτων πρέπει να χρησιμοποιείται για να ελέγχονται οι σημερινοί επιστημονικοί κανόνες και υποθέσεις, δήλωσαν οι ερευνητές.
