Η Σινδόνη του Τορίνο αποτελεί εδώ και αιώνες το επίκεντρο μιας διαρκούς αντιπαράθεσης ανάμεσα στη θρησκευτική πίστη και την επιστημονική αμφισβήτηση.
Το ταφικό σάβανο, που πιστεύεται ότι τύλιξε το σώμα του Ιησού Χριστού, απέκτησε πρόσφατα μια νέα, απροσδόκητη διάσταση, χάρη στα σύγχρονα εργαλεία της γενετικής επιστήμης. Ερευνητές εντόπισαν «αόρατα» ίχνη DNA τα οποία υποδηλώνουν ότι το ιερό ύφασμα έχει επιμολυνθεί περιβαλλοντικά και μέσω ανθρώπινων επαφών κατά τη διάρκεια του μακραίωνου ταξιδιού του.
Η μεταγονιδιωματική ανάλυση και τα ίχνη της διατροφής
Σε μια εντυπωσιακή μελέτη, η οποία κυκλοφόρησε ως προδημοσίευση τον Μάρτιο στην πλατφόρμα bioRxiv, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων προχώρησε σε εις βάθος ανάλυση δειγμάτων που είχαν ληφθεί από τη Σινδόνη το μακρινό 1978.
Αντί να αναζητήσουν ορατά υπολείμματα, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στην αλληλούχιση μικροσκοπικών θραυσμάτων DNA τα οποία βρέθηκαν εγκλωβισμένα στη σκόνη και τις ίνες του υφάσματος. Το αποτέλεσμα της ανάλυσης αποκάλυψε μια πλούσια βιολογική ποικιλομορφία φυτικής προέλευσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Τραμπ απορρίπτει την ιρανική πρόταση για τα στενά του Ορμούζ
Το πιο έντονο γενετικό σήμα προήλθε, παραδόξως, από το καρότο (Daucus carota). Η παρουσία του αντιπροσωπεύει περίπου το 30,9% των προσδιορισμένων φυτικών αλληλουχιών, με τους επιστήμονες να σημειώνουν ότι το γενετικό υλικό παρουσίαζε μεγαλύτερη συγγένεια με τις καλλιεργούμενες ποικιλίες του λαχανικού.
Δεύτερο σε συχνότητα εμφανίστηκε το μαλακό σιτάρι αρτοποιίας (Triticum aestivum), καταλαμβάνοντας το 11,6% των αλληλουχιών. Στον κατάλογο των δημητριακών περιλαμβάνονται επίσης ίχνη από σκληρό και μονόκοκκο σιτάρι, καθώς και από σίκαλη.
Η γενετική υπογραφή της Σινδόνης περιλαμβάνει επίσης DNA από καρποφόρα δέντρα, όπως η μπανάνα, το αμύγδαλο, η καρυδιά, η καστανιά και η πορτοκαλιά, αλλά και πιο ασθενή σήματα από συκιά, μηλιά, αχλαδιά, αμπέλι και φιστικιά.
Τα είδη του Νέου Κόσμου και το ζήτημα της χρονολόγησης
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της έρευνας είναι ο εντοπισμός DNA από φυτά που κατάγονται από την αμερικανική ήπειρο, δηλαδή τον Νέο Κόσμο. Οι επιστήμονες εντόπισαν γενετικό υλικό από καλαμπόκι, ντομάτα, πατάτα, φιστίκια, ακόμη και πιπεριές.
Η παρουσία αυτών των ειδών αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη ότι η Σινδόνη δέχθηκε επιμόλυνση σε μεταγενέστερους χρόνους και σίγουρα μετά την ανακάλυψη της Αμερικής το 1492.
Οι συγγραφείς της μελέτης ξεκαθαρίζουν ότι η ηλικία της Σινδόνης δεν μπορεί να προσδιοριστεί μέσω της συγκεκριμένης μεθοδολογίας. Όπως εξηγούν, το γενετικό προφίλ δεν είναι σε θέση να παράσχει αδιάσειστα στοιχεία που να λύνουν τη διαφωνία μεταξύ της χρονολόγησης που τη θέλει μεσαιωνικό δημιούργημα (μεταξύ 1260 και 1390 μ.Χ., όπως έδειξε η ραδιοχρονολόγηση του 1988) και της εκδοχής που τη χρονολογεί περίπου 2.000 χρόνια πριν (όπως έδειξε πρόσφατη ανάλυση του Ινστιτούτου Κρυσταλλογραφίας της Ιταλίας με σκέδαση ακτίνων Χ).
Ωστόσο, οι ερευνητές υπογραμμίζουν την αξία της ανακάλυψής τους, επισημαίνοντας: «Τα ευρήματά μας αποτελούν μια νέα και σημαντική συνεισφορά στον τομέα, διαλευκάνοντας πλήρως τα βιολογικά ίχνη που άφησαν αιώνες κοινωνικής, πολιτιστικής και οικολογικής αλληλεπίδρασης».
Η Σινδόνη, η οποία φυλάσσεται στην Ιταλία από το 1578, αποδεικνύεται πως φέρει πάνω της ένα «αόρατο» βιολογικό ημερολόγιο των ανθρώπων που ήρθαν σε επαφή μαζί της, ρίχνοντας φως στις συνθήκες διατήρησής της στο πέρασμα των αιώνων.
