Κοινώνησε μια δεκαπενταετής κόρη, ονόματι Ιουλία και μια κυρία αφού κοινώνησε το βρέφος της, το έδωσε στην Ιουλία να το κρατήσει, για να προσέλθει και η ίδια.
Παίρνοντας η Ιουλία το βρέφος στα χεριά της, γυρίζει το βλέμμα της προς τον Ιερέα και τον βλέπει πάνω σε ένα σύννεφο.
Παρ’ ολίγον δε να της φύγει το παιδί από τα χέρια, λόγω εκστάσεως.
Και της λέει η κυρία κατόπιν: “Πρόσεξε! Τι έπαθες”;
– Βλέπω τον παπά επάνω σ’ ένα σύννεφο να στέκει.
– Σώπα, μη μιλάς, διά να μη γίνει οχλαγωγία, αυτή τη στιγμή που κοινωνάμε.
Από το βιβλίο ο «Παπα-Νικόλας Πλανάς, ο απλοϊκός ποιμή των απλών προβάτων» των εκδόσεων Αστήρ.
