Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Στη σχεδόν άδεια αίθουσα της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Τόμας Μάσι διαβάζει μία προς μία τις κατηγορίες σε βάρος του Πιτ Χέγκσεθ.
Το πολυσέλιδο κείμενο περιλαμβάνει οκτώ άρθρα παραπομπής, με αιχμή τον πόλεμο στο Ιράν και τον ισχυρισμό ότι ο υπουργός Άμυνας παρέκαμψε το Κογκρέσο, συνεχίζοντας τις εχθροπραξίες χωρίς την έγκρισή του.
Ο Ρεπουμπλικανός από το Κεντάκι γνωρίζει ότι η κίνησή του δύσκολα θα οδηγήσει στην απομάκρυνση του Χέγκσεθ. Η διαδικασία απαιτεί πρώτα την έγκριση της Βουλής και στη συνέχεια καταδίκη από τη Γερουσία, με αυξημένη πλειοψηφία. Ο ίδιος, όμως, επιδιώκει να αναγκάσει τους βουλευτές να πάρουν θέση και να καταγραφεί επίσημα η κατηγορία ότι η εκτελεστική εξουσία διεξάγει πόλεμο χωρίς κοινοβουλευτική έγκριση.
Για τον Μάσι, η ψηφοφορία είναι και ένας τρόπος να επιμείνει σε μια αρχή που διατρέχει ολόκληρη την πολιτική του διαδρομή: η κυβέρνηση δεν πρέπει να αποκτά εξουσίες που το Σύνταγμα αναθέτει στο Κογκρέσο, ακόμη κι όταν ο πρόεδρος ανήκει στο ίδιο κόμμα.
Από το εργαστήριο του MIT στο Κεντάκι
Ο Μάσι δεν ακολουθεί τη συνηθισμένη διαδρομή προς την πολιτική. Γεννιέται στη Δυτική Βιρτζίνια το 1971 και σπουδάζει στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, όπου αποκτά πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού και μεταπτυχιακό στη μηχανολογία.
Στο πανεπιστήμιο αναπτύσσει μια τεχνολογία που επιτρέπει στους ανθρώπους να «αγγίζουν» αντικείμενα σε ψηφιακό περιβάλλον. Η συσκευή, γνωστή ως PHANTOM, μεταφέρει στην οθόνη την αίσθηση της αντίστασης και της υφής, επιτρέποντας στον χρήστη να αισθάνεται ένα εικονικό αντικείμενο καθώς το χειρίζεται. Η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εφαρμογές σχεδιασμού, από αυτοκίνητα και κοσμήματα έως οδοντικά προσθετικά.
Το 1993 ιδρύει μαζί με τη σύζυγό του την εταιρεία SensAble Technologies. Η επιχείρηση συγκεντρώνει κεφάλαια, δημιουργεί θέσεις εργασίας και κατοχυρώνει πατέντες, ενώ η τεχνολογία της αξιοποιείται από εταιρείες και επαγγελματίες που χρειάζονται πιο άμεση αλληλεπίδραση με τρισδιάστατα ψηφιακά σχέδια.
Αργότερα, ο Μάσι εγκαθίσταται σε μια φάρμα στο Κεντάκι, όπου ασχολείται με την κτηνοτροφία και κατασκευάζει το σπίτι του με ξυλεία που κόβει και επεξεργάζεται ο ίδιος. Η εικόνα του μηχανικού που πέρασε από το εργαστήριο του MIT στην αγροτική ζωή δεν είναι απλώς μέρος της προσωπικής του ιστορίας· γίνεται και πολιτικό μήνυμα. Ο Μάσι παρουσιάζεται ως άνθρωπος που εμπιστεύεται περισσότερο την ατομική πρωτοβουλία και την τοπική κοινότητα παρά τον ομοσπονδιακό μηχανισμό.
Ο Ρεπουμπλικανός που λέει συχνά «όχι»
Ο Μάσι εκλέγεται για πρώτη φορά στο Κογκρέσο το 2012, έχοντας προηγουμένως υπηρετήσει ως επικεφαλής της τοπικής διοίκησης στην κομητεία Λιούις. Αυτοχαρακτηρίζεται ελευθεριακός Ρεπουμπλικανός και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον περιορισμό των κρατικών δαπανών, στην προστασία των ατομικών ελευθεριών και στον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας.
Αυτές οι θέσεις τον φέρνουν συχνά σε σύγκρουση με την ηγεσία του κόμματός του. Έχει καταψηφίσει μεγάλα νομοσχέδια δαπανών, πακέτα στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και το Ισραήλ, αλλά και προτάσεις που στήριζαν Ρεπουμπλικάνοι πρόεδροι.
Η λογική του είναι σταθερή: η διαφωνία του δεν αφορά μόνο το ποιος κυβερνά, αλλά το αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει μια συγκεκριμένη δαπάνη ή στρατιωτική δέσμευση.
Η στάση αυτή τού έχει δώσει τη φήμη του πολιτικού που δεν ακολουθεί αυτόματα τη γραμμή του κόμματος. Έχει, παράλληλα, προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από Ρεπουμπλικανούς ηγέτες και από τον Ντόναλντ Τραμπ, ιδίως όταν ο Μάσι αντιτάχθηκε σε κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης – με βασική τον πόλεμο στο Ιράν.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η δουλειά ενός βουλευτή δεν είναι να εγκρίνει κάθε κυβερνητική απόφαση, αλλά να ελέγχει την εξουσία και να προστατεύει τον ρόλο του Κογκρέσου.
Η σύγκρουση με τον Τραμπ και το πολιτικό τέλος στο Κεντάκι
Η ανεξαρτησία του έχει κόστος. Στις εσωκομματικές εκλογές του 2026, ο Μάσι χάνει την υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικανών από αντίπαλο που στήριξε ο Τραμπ. Παραμένει βουλευτής μέχρι τη λήξη της θητείας του, αλλά δεν θα διεκδικήσει ξανά την έδρα του στις γενικές εκλογές.
Η ήττα αυτή προσδίδει διαφορετικό βάρος στη σημερινή του κίνηση. Ο Μάσι πιέζει για την παραπομπή του Χέγκσεθ ενώ βρίσκεται ήδη στην περίοδο αποχώρησής του από το Κογκρέσο, αντιμέτωπος με ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η κομματική πειθαρχία έχει γίνει ισχυρότερη και οι δημόσιες διαφωνίες με τον πρόεδρο μπορούν να έχουν εκλογικό τίμημα.
Οι κατηγορίες που περιλαμβάνει η πρότασή του είναι σοβαρές και, σε αυτό το στάδιο, αποτελούν ισχυρισμούς του ίδιου και όχι δικαστικά συμπεράσματα. Αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διεξαγωγή πολέμου χωρίς έγκριση του Κογκρέσου, τη μεταχείριση αμάχων, στρατιωτικές επιχειρήσεις σε άλλες χώρες και τη χρήση της εξουσίας του υπουργείου Άμυνας για την άσκηση πίεσης σε πολιτικούς αντιπάλους. Η κυβέρνηση και ο Χέγκσεθ απορρίπτουν την πολιτική επίθεση και υπερασπίζονται τις στρατιωτικές επιλογές τους.
Ο Μάσι, ωστόσο, δεν χρειάζεται να εξασφαλίσει από τώρα την καταδίκη του υπουργού για να πετύχει τον άμεσο στόχο του. Αρκεί να φέρει το θέμα στο κέντρο της κοινοβουλευτικής συζήτησης και να αναγκάσει τους συναδέλφους του να καταγράψουν τη θέση τους.
Για έναν πολιτικό που έφτιαξε την καριέρα του λέγοντας «όχι» όταν το κόμμα του περίμενε «ναι», η τελευταία του μεγάλη μάχη στη Βουλή μοιάζει με συμπύκνωση ολόκληρης της διαδρομής του.
