Του Μάνου Χατζηγιάννη
Πριν από μερικούς μήνες το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ανέλυε στην στάση του Φαναρίου απέναντι στη Βουλγαρική Εκκλησία με την οποίαν οι σχέσεις έχουν περάσει “δια πυρός και σιδήρου” τα τελευταία χρόνια. Δεν φτάνει μόνο το γεγονός πως οι Βούλγαροι απέχουν συστηματικά από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών γυρίζοντας την πλάτη στα οικουμενιστικά σχέδια του Φαναρίου, σε σημείο που ο κ. Βαρθολομαίος έχει αναγκαστεί να δηλώσει ενώπιον του Βούλγαρου Πατριάρχη στο παρελθόν πως “δεν προδίδουμε την Ορθοδοξία”, δεν φτάνει που πριν από 2 χρόνια η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη στη χώρα συνοδεύτηκε από εντάσεις, ήρθε και η απουσία τους από την Σύνοδο της Κρήτης τον Ιούνιο του 2016 να προσθέσει προβληματισμό στις σχέσεις των δύο πλευρών.
Εσχάτως δε το κερασάκι στην τούρτα προήλθε από την υπόθεση των σχισματικών των Σκοπίων.
Το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ λοιπόν τον περασμένο Μαϊο έγραφε πως το Φανάρι επιχειρούσε γέφυρες με τους Βούλγαρους μέσω της διπλωματίας των συλλείτουργων.
Σήμερα με την ίδια μέθοδο επιχειρεί προσέγγιση για να διευρευνηθεί το μέγιστο ζήτημα με την “μητρική αγκάλη” που προσέφεραν οι Βούλγαροι στους σχισματικούς των Σκοπίων.
Πάντως αυτό που πρέπει να διευκρινιστεί είναι πως στην ανακοίνωση της απόφασής τους για στήριξη στην μη αναγνωρισμένη “εκκλησία της Μακεδονίας” οι Βούλγαροι δεν υποσχέθηκαν στην «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία» κανονική κοινωνία και αναγνώριση του αυτοκεφάλου. Αντ ‘αυτού, η βουλγαρική Σύνοδος ζήτησε να συσταθεί μια επιτροπή, έργο της οποίας θα είναι να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων που δημιουργούν σχίσμα, και σε συνεννόηση και σε συνεργασία με τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Είναι επομένως η σήμερινή παρουσία του Βούλγαρου Πατριάρχη Νεόφυτου και της συνοδείας του στο Φανάρι σε αυτό το πλαίσιο;
Σε κάθε περίπτωση του ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριαρχείου μιλάει για την ανακαίνιση του ναού του Αγίου Στεφάνου την σημασία της οποίας σε επίπεδο εκκλησιαστικής διπλωματίας επίσης το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ είχε αναλύσει σε άρθρο του πριν από ενάμιση μήνα.
Παρουσία του Βούλγαρου Πατριάρχη ο κ. Βαρθολομαίος επέμεινε στις “ιστορικές σχέσεις μεταξύ των Εκκλησιών Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας με κέντρον την περιοχήν του Φαναρίου”, ενώ αργότερα μίλησε και για τους “πνευματικούς και πολιτιστικούς δεσμούς μεταξύ της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως και του Βουλγαρικού λαού”
Ακολουθεί το ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριαρχείου:
“Η Α. Θ. Παναγιότης, ο Πατριάρχης, την Κυριακήν, 7ην Ιανουαρίου, ανταποκριθείς εις ευλαβή πρόσκλησιν της Εκκλησιαστικής Επιτροπής της ενταύθα Βουλγαρικής Παροικίας, ετέλεσε τον αγιασμόν εν τω εν Φαναρίω ανακαινισθέντι Ι. Ναώ του Αγίου Στεφάνου, επί τη ολοκληρώσει της ριζικής επισκευής και του εξωραισμού αυτού, δαπάναις των εντίμων Κυβερνήσεων της Τουρκίας και της Βουλγαρίας, παρουσία του Μακ. Πατριάρχου Βουλγαρίας κ. Νεοφύτου, πλαισιουμένου υπό των Σεβ. Μητροπολιτών Λοφτσού κ. Γαβριήλ, Ρούσσης κ. Ναούμ και Στάρας Ζαγόρας κ. Κυπριανού, μελών της υπ’ αυτόν Ιεράς Συνόδου, του Εξοχ. κ. Boyko Borisov, Πρωθυπουργού της Χώρας, μετά πολυπληθούς ομίλου κρατικών παραγόντων, ελθόντων επί τούτω εκ Σόφιας, και πλήθους πιστών εκ της ενταύθα Βουλγαρικής Παροικίας.
Tην συνοδείαν του Παναγιωτάτου απετέλεσαν οι Σεβ. Μητροπολίται Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος και Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιος.
Εν τω τέλει της Ακολουθίας του Αγιασμού ωμίλησαν η Α. Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αναφερθείς εις τας ιστορικάς σχέσεις μεταξύ των Εκκλησιών Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας με κέντρον την περιοχήν του Φαναρίου, εν η και η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και συγχαρείς τους καθ᾿ οιονδήποτε τρόπον συμβαλόντας εις τον ανακαινισμόν, και η Α. Μακαριότης ο Πατριάρχης Βουλγαρίας, όστις ηυχαρίστησε τους εργασθέντας και χορηγήσαντας διά το έργον της ανακαινίσεως.
Κατά την επακολουθήσασαν τελετήν εν τω αυλείω χώρω του Ι. Ναού, ανεγερθέντος προ 120 ετών και τελούντος υπό ανακαίνισιν κατά την παρελθούσαν επταετίαν, χαιρετισμόν απηύθυνον ο εν τω μεταξύ προσελθών Εξοχ. κ. Recep Tayyip Erdoğan, Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός αυτής Εξοχ. κ. Binali Yıldırım, ο Εξοχ. κ. Boyko Borisov, εκ μέρους των Βουλγαρικών Αρχών, και ο Εντιμ. κ. Βασίλειος Λιάζε, Πρόεδρος της Εκκλησιαστικής Επιτροπής της ενταύθα Βουλγαρικής Παροικίας.
Η Α. Μακαριότης, ακολούθως, προσήλθεν εις τα Πατριαρχεία, ένθα, των κωδώνων χαρμοσύνως κρουομένων, την υπεδέχθησαν οι Κληρικοί της Πατριαρχικής Αυλής ηγουμένου του Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσυγκέλλου κ. Ανδρέου.
Μετά την προσκύνησιν του Μακαριωτάτου εν τω Π. Πατριαρχικώ Ναώ, επηκολούθησε συνάντησις και εγκάρδιος συνομιλία των δύο Προκαθημένων εν τη Αιθούση του Θρόνου, αντηλλάγησαν δε μεταξύ αυτών αναμνηστικά δώρα.
Εν συνεχεία, ο Παναγιώτατος, συνοδευόμενος υπό του Θεοφιλ. Επισκόπου Χριστουπόλεως κ. Μακαρίου και του Πανοσιολ. Μ. Αρχιδιακόνου κ. Θεοδώρου, μετέβη εις την εν Σισλή έδραν της Βουλγαρικής Παροικίας και προσεκύνησεν, ομού μετά της Α. Μακαριότητος, εις τον εκείσε Ι. Ναόν του Αγίου Ιωάννου της Ρίλας.
Κατά το επίσημον άριστον, παρατεθέν προς τιμήν των εκκλησιαστικών και των κρατικών αρχών, καθ’ ο η Α. Μακαριότης ετίμησε διά του «Παρασήμου Α’ Βαθμού των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου» τον Εντιμ. κ. Βασίλειον Λιάζε, ο Παναγιώτατος, κατά την πρόποσιν, ανεφέρθη εις τους παλαιοτάτους πνευματικούς και πολιτιστικούς δεσμούς μεταξύ της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως και του Βουλγαρικού λαού, σφυρηλατηθέντας διά του ιεραποστολικού έργου του εν Αγίοις Προκατόχου Του Φωτίου του Μεγάλου, ως και εις την διηνεκή και αδιάπτωτον κανονικήν και ποιμαντικήν μέριμναν του Οικουμενικού Πατριαρχείου διά τους εν τη Πόλει διαβιούντας ορθοδόξους βουλγαρικής καταγωγής.”
