Έχουν γραφτεί πολλά για τον Άγιο γέροντα Παΐσιο. Άνθρωποι που τον γνώρισαν και που δεν τον γνώρισαν έγραψαν για τους λόγους του και τη ζωή του. Αμέτρητοι οι λόγοι, τα αποφθέγματα του Αγίου.
Σχετικά ο Γέροντας Παΐσιος είχε πει για την Τουρκία και το ζήτημα των υδάτων : «Όταν ακούσετε ότι τα νερά του Ευφράτη τα κόβουν από ψηλά οι Τούρκοι με φράγματα και τα χρησιμοποιούν γιά αρδευτικά έργα,τότε να ξέρετε ότι ήδη έχουμε μπεί στην ετοιμασία του μεγάλου εκείνου πολέμου και ότι προετοιμάζεται ο δρόμος για τις μύριες μυριάδων στρατού των από ανατολών ηλίου, που αναφέρει η Αποκάλυψη. Μέσα σε όλη την ετοιμασία είναι και τούτο: πρέπει να “χει στερέψει ο ποταμός Ευφράτης για να μπορέσει να περάσει έτσι ο πολυάριθμος στρατός".
Χθες, η τουρκική κυβέρνηση παρουσίασε μια εκτεταμένη 10ετή εθνική στρατηγική για τα ύδατα, η οποία θα διαμορφώσει τον τρόπο διαχείρισης των ποταμών που εκβάλλουν στη Μέση Ανατολή, καθώς η Άγκυρα κινείται για τη μείωση της εγχώριας κατανάλωσης, ενισχύοντας παράλληλα τον έλεγχο των υδάτινων πόρων που πηγάζουν εντός των συνόρων της, αναφέρει ο Α.Μποζκούρτ, Τούρκος εξόριστος δημοσιογράφος.
Το τουρκικό σχέδιο για το Νερό για την περίοδο 2026-2035 τέθηκε σε ισχύ μετά την έγκρισή του με προεδρικό διάταγμα και τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 14 Μαρτίου.
Το σχέδιο, το οποίο καταρτίστηκε από το τουρκικό Υπουργείο Γεωργίας και Δασοκομίας, καθορίζει ένα μακροπρόθεσμο πλαίσιο για τη διαχείριση των ποταμών, των ταμιευτήρων και των υποδομών ύδρευσης της χώρας.
Σύμφωνα με τη στρατηγική, οι απώλειες στα δίκτυα πόσιμου νερού αναμένεται να μειωθούν στο 25% έως το 2030 και στο 10% έως το 2050.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Α. Βούτσιτς: η μάχη για πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ορυκτά ξεκίνησε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο-Φόβος για τα Βαλκάνια
Η ημερήσια κατανάλωση νερού ανά άτομο έχει ως στόχο να μειωθεί στα 120 λίτρα έως το 2030 και στα 100 λίτρα έως το 2050. Η βιομηχανία αναμένεται επίσης να επαναχρησιμοποιήσει περισσότερο νερό.
Το σχέδιο στοχεύει στην αύξηση της ανάκτησης βιομηχανικού νερού στο 30% έως το 2030 και στο 50% έως το 2050. Η γεωργία παραμένει ο μεγαλύτερος καταναλωτής νερού στην Τουρκία.
Η στρατηγική επιδιώκει να αυξήσει την αποδοτικότητα της άρδευσης στο 60% έως το 2030 και στο 65% έως το 2050, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη μείωση των απωλειών νερού, διατηρώντας παράλληλα την αγροτική παραγωγή.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης ισχυρότερα συστήματα επεξεργασίας λυμάτων, ψηφιακή παρακολούθηση των υδάτινων πόρων και μέτρα για τη βελτίωση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή.
Η σημασία της πολιτικής υδάτων της Τουρκίας εκτείνεται πέρα από τα σύνορά της. Αρκετά μεγάλα ποτάμια πηγάζουν από την Τουρκία πριν εκβάλουν σε γειτονικές χώρες, καθιστώντας τη διαχείριση των υδάτων ένα ολοένα και πιο ευαίσθητο ζήτημα σε μέρη της Μέσης Ανατολής και της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι δήλωσε η εκπρόσωπος των Ισραηλινών δυνάμεων για την Μόσχα: Έχουν χακάρει οι Ισραηλινοί και τις ρωσικές κάμερες κυκλοφορίας;
Μαζί, τα δύο ποτάμια αποτελούν το βασικό σύστημα γλυκού νερού της βόρειας Μέσης Ανατολής. Ο Ευφράτης εκτείνεται περίπου 2.800 χιλιόμετρα από την Τουρκία μέσω της Συρίας και στο Ιράκ. Ο Τίγρης πηγάζει επίσης από την Τουρκία και ρέει νοτιοανατολικά στο Ιράκ, όπου τα δύο ποτάμια τελικά συγχωνεύονται πριν φτάσουν στον Περσικό Κόλπο.
Η Τουρκία βρίσκεται στο άκρο της λεκάνης και παρέχει μεγάλο μέρος του νερού που τροφοδοτεί το σύστημα. Η έρευνα εκτιμά ότι περίπου το 90% της ετήσιας ροής του Ευφράτη προέρχεται από την Τουρκία, ενώ ο Τίγρης λαμβάνει περίπου το 40 έως 50% του νερού του από το τουρκικό έδαφος.
Επειδή και τα δύο ποτάμια πηγάζουν από την Τουρκία, οι αποφάσεις σχετικά με τα φράγματα, τις δεξαμενές και την κατανομή νερού μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα επίπεδα νερού.
Επομένως, το νερό αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο ζήτημα στις σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και των νότιων γειτόνων της εδώ και δεκαετίες.
Από τη δεκαετία του 1970, η Τουρκία έχει κατασκευάσει μια σειρά από μεγάλα φράγματα στο πλαίσιο του Έργου Νοτιοανατολικής Ανατολίας, ενός σημαντικού αναπτυξιακού προγράμματος που έχει σχεδιαστεί για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και την επέκταση της άρδευσης στα νοτιοανατολικά της χώρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι εθνικότητας και είδους υποβρύχιο εκτόξευσε πυραύλους προς το Ιράν από την κατεχόμενη Καρπασία ;
Το έργο περιλαμβάνει 22 φράγματα και 19 υδροηλεκτρικούς σταθμούς και έχει μετατρέψει μεγάλα τμήματα της περιοχής σε σημαντική γεωργική ζώνη. Ταυτόχρονα, έχει εγείρει ανησυχίες στη Συρία και το Ιράκ σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της αποθήκευσης νερού στις ροές των ποταμών.
Η έλλειψη νερού έχει γίνει ιδιαίτερα σοβαρή στο Ιράκ, όπου ο Ευφράτης και ο Τίγρης παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος του γλυκού νερού που χρησιμοποιείται για τη γεωργία, το πόσιμο νερό και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Περίπου το 70% των υδάτινων πόρων του Ιράκ προέρχεται εκτός της χώρας, κυρίως από τα δύο ποτάμια που πηγάζουν από την Τουρκία. Η μείωση των βροχοπτώσεων και η άνοδος της θερμοκρασίας έχουν αυξήσει την πίεση.
Η Μέση Ανατολή είναι ήδη μια από τις περιοχές που είναι πιο ευάλωτες στη λειψυδρία που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η αυξανόμενη ξηρασία και τα υψηλότερα ποσοστά εξάτμισης θα μπορούσαν να μειώσουν τη διαθεσιμότητα νερού σε όλη τη λεκάνη τις επόμενες δεκαετίες.
Η διαχείριση των υδάτων έχει γίνει επομένως ένα ολοένα και πιο σημαντικό διπλωματικό ζήτημα. Η Τουρκία, το Ιράκ και η Συρία έχουν διαπραγματευτεί περιοδικά συμφωνίες για την απελευθέρωση νερού και την τεχνική συνεργασία.
Ωστόσο, η λεκάνη εξακολουθεί να μην έχει μια ολοκληρωμένη διεθνή συνθήκη που να διέπει την κατανομή του νερού.
Η διπλωματική διάσταση της πολιτικής για τα ύδατα είναι επίσης ορατή στα δυτικά σύνορα της Τουρκίας.
Στη βορειοδυτική Τουρκία, ο ποταμός Έβρος στην Ελλάδα, αποτελεί μέρος των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών αφού ρέει νότια από τη Βουλγαρία.
Οι πλημμύρες κατά μήκος του ποταμού έχουν περιοδικά εντείνει τις σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, ειδικά όταν οι έντονες βροχοπτώσεις στη Βουλγαρία αυξάνουν τη στάθμη των υδάτων στην Τουρκία και την Ελλάδα.
Το Εθνικό Σχέδιο Υδάτων της Τουρκίας δεν ορίζει διεθνείς ποσοστώσεις ή συνθήκες για το νερό. Αντίθετα, θεσπίζει το εγχώριο πλαίσιο μέσω του οποίου η χώρα σκοπεύει να διαχειριστεί τα ποτάμια που πηγάζουν από την επικράτειά της την επόμενη δεκαετία.
Για τις χώρες , αυτές οι πολιτικές θα συνεχίσουν να διαμορφώνουν τη ροή των ποταμών που παραμένουν απαραίτητες για τη γεωργία, τις πόλεις και την παραγωγή ενέργειας σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Το Εθνικό Σχέδιο Υδάτων της Τουρκίας έχει επίσης δεχθεί κριτική από την αντιπολίτευση. Ο Δρ. Μπαράν Μποζόγλου, αντιπρόεδρος των τοπικών αυτοδιοικήσεων του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης, του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) και περιβαλλοντικός μηχανικός, περιέγραψε το σχέδιο 2026-2035 ως μια «λίστα επιθυμιών» που δεν καταφέρνει να αντιμετωπίσει την κρίση νερού της Τουρκίας.
Ο Άγιος Παΐσιος είχε αναφέρει ότι ο επόμενος μεγάλος πόλεμος θα γίνει για το νερό, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία κατασκευάζει φράγματα (όπως το φράγμα Ατατούρκ) για να ελέγχει τα νερά του Ευφράτη και να κόβει την παροχή προς τη Συρία και το Ιράκ.
Στις ίδιες προφητείες αναφέρεται ότι αυτή η τακτική θα οδηγήσει σε "χαλασμό" (καταστροφή) της Τουρκίας, με αποτέλεσμα την κατάρρευσή της, ενώ αναφέρεται ότι "οι Τούρκοι θα φύγουν μόνοι τους από την Κύπρο".
Είναι εκπληκτικό όλα αυτά που υλοποιούνται βήμα-βήμα μπροστά στα μάτια μας μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράν και στην Μέση Ανατολή, όταν ακούσαμε για νέο "Μεσσία", Τρίτο Ναό του Σολομώντα από τον Νετανιάχου στο Ισραήλ , παγκόσμιο πόλεμο, και τώρα για σχέδιο πλήρους ελέγχου από την Τουρκία των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, διότι περί αυτού πρόκειται.
