Τουρκική «πειρατεία» στη Λιβύη: Τούρκοι αξιωματικοί εκπαιδεύουν τις δυνάμεις των ισλαμιστών – Επεκτατικές βλέψεις Ερντογάν στην χώρα

Δημοσίευση: 1 Ιουνίου 2019, 10:53 μμ | Ανανέωση: Ιούνιος 2, 2019 στις 5:40 πμ

ΟΠΛΑ- ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ-ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗΝ ΛΙΒΥΗ  


Κανονική πειρατεία διεξάγουν οι Τούρκοι εδώ και πολύ μεγάλο διάστημα κινούμενοι νοτίως της Κρήτης, μεταφέροντας μέχρι τώρα, οπλικά συστήματα, θωρακισμένα οχήματα και τζιχαντιστές στην Λιβύη.

Δεν αποστέλλουν όμως πλέον μόνο όπλα οι νέο-οθωμανοί, αλλά και Τούρκους εν ενεργεία αξιωματικούς με διάφορους τρόπους, σε μια προσπάθεια επέκτασης της τουρκικής παρουσίας στην χώρα αυτή.

Ότι βοήθεια δίνουν οι Ιρανοί Φρουροί στο καθεστώς Άσαντ στην Συρία, το ίδιο ακριβώς υλοποιούν και οι Τούρκοι στην Λιβύη, αναμένοντας σοβαρά ανταλλάγματα στο μέλλον, τα οποία θα περιλαμβάνουν μερίδιο σε εξόρυξη κοιτασμάτων, λιμάνια, στρατιωτική βάση και πολιτικό έλεγχο μέσω Ισλάμ.

Ο Εθνικός Στρατός της Λιβύης (LNA) κατηγόρησε επίσημα την Τουρκία για την αποστολή Τούρκων στρατιωτικών που εκπαιδεύουν την ένοπλη πολιτοφυλακή η οποία είναι πιστή στην κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) του Fayez al-Sarraj στην Τρίπολη.


Σύμφωνα με πηγές, ο LNA κυκλοφόρησε βίντεο με στρατιωτικούς αξιωματούχους από την Τουρκία  που εκπαιδεύουν Λίβυους ένοπλους πολιτοφύλακες πιστούς στον Sarraj.

Το βίντεο, το οποίο βρέθηκε στο τηλέφωνο ενός κρατουμένου, έδειχνε ότι οι Τούρκοι αξιωματικοί δημιούργησαν υποδομές στρατιωτικών επιχειρήσεων και υποδομές εκπαίδευσης των μελών του GNA, ανέφερε αραβική εφημερίδα.

Ο LNA, με επικεφαλής τον στρατηγό Khalifa Haftar, υποστηριζόμενο από τους περιφερειακούς αντιπάλους της Τουρκίας, όπως την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου, κατηγόρησε την Τουρκία για χρηματοδότηση, μεταφορά όπλων, στρατιωτικών και ισλαμιστικών φατριών στη Λιβύη που αγωνίζονται από την πλευρά του GNA με έδρα την Τρίπολη.

Η Τουρκία αρνήθηκε βέβαια ότι πραγματοποιεί την μεταφορά όπλων στη Λιβύη, διότι αν το έκανε αυτό θα αποδέχονταν αυτόματα ότι είχε παραβιάσει το διεθνές εμπάργκο όπλων στην χώρα αυτή.

Ο αραβικός τύπος ανέφερε ότι η Τουρκία στις 18 Μαΐου απέστειλε μεγάλη αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού στην ισλαμική πολιτοφυλακή (έτσι ονομάζουν τους Τζιχαντιστές) που ελέγχουν την Τρίπολη και πολεμούν τις δυνάμεις του LNA.

Την ίδια χρονική περίοδο οι αρχές της Μολδαβίας ήραν την άδεια ενός φορτηγού πλοίου με σημαία της χώρας, το οποίο μετέφερε στις 18 Μαΐου τουρκικά οχήματα στο λιβυκό έδαφος.

Το φορτηγό πλοίο Amazon απέπλευσε από την Τρίπολη στις 20 Μαΐου και κατέπλευσε στο λιμάνι της Σαμψούντας στη Μαύρη Θάλασσα στις 27 Μαΐου.

Το πρακτορείο ειδήσεων Mezopotampya News Agency ανέφερε επίσης ότι μέλος του Διεθνούς Στρατηγικού Κέντρου Διαβούλευσης της Λιβύης, (μιας οργάνωσης  που ανήκει στις δυνάμεις του LNA), ανέφερε με αδιάσειστα στοιχεία ότι, η Τουρκία είχε επίσης αποστείλει στην Λιβύη εκατοντάδες  ισλαμιστές  του (ISIS) με πλοίο πρόσφατα.

Σύμφωνα με άρθρο μας, ενώ η τουρκική οικονομία «καταρρέει» λόγω της πτώσης της λίρας, ο Ερντογάν στέλνει UAV στους Τζιχαντιστές στην Λιβύη, για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του φιλορώσου στρατηγού Χαφτάρ και τους Ρώσους μισθοφόρους.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις του GNA χρησιμοποιούν τώρα drones που προέρχονται από την Τουρκία, αναφέρουν τοπικά ΜΜΕ.

Αυτό επιτρέπει στις κυβερνητικές δυνάμεις (GNA) να διεξάγουν και νυχτερινές επιχειρήσεις. Ο λυβικός εθνικός στρατός του Χαφτάρ (LNA) ισχυρίζεται ότι κατέρριψε ένα από αυτά τα drone χθες το βράδυ στην περιοχή al-Jufrah.

Το LNA χρησιμοποιεί drones που παρέχονται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η Τουρκία και το Κατάρ από τη μία πλευρά και τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία από την άλλη, εντείνουν τις προσπάθειές τους στην Λιβύη, υποστηρίζοντας τους αντίστοιχους εταίρους τους στη ενδο-λιβυκή διένεξη. Όπλα και πυρομαχικά συνεχίζουν να ρέουν αφειδώς μαζί με τεχνολογία drone με συχνές μη προγραμματισμένες πτήσεις από όλες τις πλευρές.

Γιατί η Τουρκία όμως εμπλέκεται στον λυβικό εμφύλιο και με την αποστολή Τούρκων μισθοφόρων και μελών των τουρκικών δυνάμεων;

Το 2011 οι τουρκικές διεκδικήσεις ορίζονταν δυτικά από χωρικά ύδατα Ρόδου – Καρπάθου – Κάσου και ανατολικά από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου. Οι Τούρκοι χαρτογράφοι πρότειναν να μην περιοριστούν οι Τουρκοκύπριοι στις περιοχές βορείως και ανατολικώς του νησιού (10.600 τετρ. χλμ.) αλλά να διεκδικήσουν και τις θαλάσσιες νοτίως (24.500 τετρ. χλμ). Αυτό έγινε τον Σεπτέμβριου του 2011. Ο χάρτης με τις τουρκικές διεκδικήσεις νοτίως της Κρήτης (8.900 τετρ. χλμ) εμφανίστηκε από τον Ακάρ τον Οκτώβριο του 2018.

Στο πλαίσιο της επιδίωξης να προωθηθεί το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», η Τουρκία δεν αρκείται πλέον σε μια «δίκαιη» επίλυση του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, αλλά θεωρεί ότι, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, θα διεκδικήσει τον μαξιμαλιστικό στόχο της για να γίνει ο διαμοιρασμός της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου μόνον μεταξύ των χωρών που έχουν ηπειρωτικές ακτές. Και τα νησιά (στα οποία συμπεριλαμβάνει και την Κύπρο, Κρήτη, Γαύδο, Κάρπαθο, Ρόδο, Καστελόριζο) θα περιορισθούν μόνον στα χωρικά ύδατά τους (6 ν.μ. για τα ελληνικά νησιά και 12 ν.μ. για την Κύπρο).

Οι ιδέες αυτές, που για πρώτη φορά άρχισαν να διατυπώνονται το 2011 με «πατέρα» τον αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Τζιχάτ Γιαϊτζί, υποβαθμίστηκαν τα πρώτα χρόνια. Όμως, ο Τζιχάτ Γιαϊτζί είναι πλέον ναύαρχος υπαρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας και απολύτως έμπιστος του ερντογανικού κατεστημένου.

Οι παρουσιάσεις του ναυάρχου Τζιχάτ Γιαϊτζί έγιναν στο «Guvenlik Stratejileri Dergisi», που συνδέεται ευθέως με τη Στρατιωτική Ακαδημία (National Defense University), τo 2011, με τίτλο «Ο ρόλος της Λιβύης και η επίδρασή της στις προσπάθειες οριοθέτησης θαλασσίων αρμοδιοτήτων στην Ανατολική Μεσόγειο».

Το δεύτερο κείμενο δημοσιεύθηκε στην έκδοση Bilge Strateji, το 2012, με τίτλο «Το πρόβλημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο και η Τουρκία» και την ίδια χρονιά υπήρξε μια ακόμη δημοσίευση στο Geostrategic Pulse.

Η βασική αντίληψη που προωθεί ο Τούρκος ναύαρχος είναι ότι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο πρέπει να γίνει με τη μέση γραμμή μεταξύ των ακτών της Ανατολίας και της Αφρικής και καθώς στο βόρειο τμήμα ανατολικά είναι η Κύπρος και δυτικά τα ελληνικά νησιά, με «κίνδυνο να αποκλεισθεί η Τουρκία», θα πρέπει τα νησιά αυτά λόγω των «ειδικών περιστάσεων να περιορισθούν σε θαλάσσιες ζώνες που ταυτίζονται με τα δικά τους χωρικά ύδατα».