Πολλοί θεωρούν το τρέμουλο ως το κατεξοχήν προειδοποιητικό σημάδι της νόσου Πάρκινσον. Ωστόσο, άλλα συμπτώματα — πολλά από τα οποία δεν σχετίζονται με την κίνηση — μπορεί να εμφανιστούν πολύ νωρίτερα από το λεγόμενο τρόμο ηρεμίας.
Στην πραγματικότητα, ο τρόμος ηρεμίας, δηλαδή το ρυθμικό τρέμουλο ενός μέρους του σώματος, όπως το χέρι, όταν αυτό βρίσκεται σε κατάσταση ανάπαυσης, δεν αποτελεί καν απαραίτητο κριτήριο για τη διάγνωση. Έως και το 20% των ατόμων με Πάρκινσον δεν εμφανίζουν ποτέ αυτό το σύμπτωμα.
«Η νόσος Πάρκινσον χαρακτηρίζεται ως διαταραχή της κίνησης, όμως υπάρχει και μια ολόκληρη μη κινητική πλευρά της νόσου», εξηγεί η νευρολόγος Ρέιτσελ Ντόλχουν, κύρια ιατρική σύμβουλος στο Ίδρυμα Michael J. Fox για την Έρευνα της Νόσου Πάρκινσον. «Για πολλά χρόνια πιστεύαμε ότι επηρεάζει μόνο την κίνηση, όμως πλέον γνωρίζουμε ότι επηρεάζει ολόκληρο το σώμα με διαφορετικούς τρόπους».
Συμπτώματα που εμφανίζονται χρόνια πριν από τις κινητικές διαταραχές
Η νόσος Πάρκινσον είναι μία από τις συχνότερες νευρολογικές παθήσεις παγκοσμίως, με τον αριθμό των ασθενών να εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 25,2 εκατομμύρια έως το 2050. Αν και το 10% έως 15% των περιστατικών συνδέεται με κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις, τα περισσότερα εμφανίζονται χωρίς γνωστή αιτία.
Παρότι υπάρχουν θεραπείες που βοηθούν στη διαχείριση των συμπτωμάτων, η νόσος δεν θεραπεύεται. Η άσκηση, ωστόσο, θεωρείται ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισής της, ενώ υπάρχουν και άλλοι τρόποι περιορισμού του ρίσκου.
Για τη διάγνωση, οι νευρολόγοι αναζητούν χαρακτηριστικά κινητικά συμπτώματα, όπως βραδύτητα, δυσκαμψία και τρόμο ηρεμίας. Όμως κοινά μη κινητικά συμπτώματα — όπως η δυσκοιλιότητα και η απώλεια της όσφρησης — συχνά προηγούνται των κινητικών διαταραχών ακόμη και πάνω από δέκα χρόνια.
Αυτή η πρώιμη φάση, γνωστή ως προδρομικό στάδιο της νόσου, σηματοδοτεί τη σταδιακή έναρξη του Πάρκινσον.
«Πρόκειται για μια πολύ αργή νόσο και πλέον συνειδητοποιούμε πόσο αργή μπορεί πραγματικά να είναι», σημειώνει ο Ρόναλντ Πόστουμα, καθηγητής Νευρολογίας και Νευροχειρουργικής στο Πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ. «Εξελίσσεται στον εγκέφαλο χρόνο με τον χρόνο, μέχρι να φτάσει σε ένα σημείο όπου μπορεί να τεθεί διάγνωση».
Η νόσος Πάρκινσον καταστρέφει νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη, μια χημική ουσία ζωτικής σημασίας για τον έλεγχο της κίνησης και του συντονισμού. Όταν εμφανιστούν τα κινητικά συμπτώματα, έχει ήδη χαθεί το 50% έως 70% αυτών των νευρώνων στη μέλαινα ουσία του εγκεφαλικού στελέχους.
Τα τελευταία 20 χρόνια, η επιστημονική έρευνα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στον εντοπισμό προδρομικών δεικτών της νόσου, με στόχο τη μελλοντική έγκαιρη διάγνωση.
«Πρέπει να τονιστεί ότι δεν θα αναπτύξουν όλοι όσοι εμφανίζουν αυτά τα συμπτώματα Πάρκινσον», επισημαίνει η Ντόλχουν. «Όμως γνωρίζουμε ότι σε ορισμένους ανθρώπους αποτελούν από τα πρώτα σημάδια».
