Κάποτε όλοι οι Έλληνες έβαζαν την πατρίδα πάνω από τα χρήματα, πάνω από τη ζωή τους. Η διήγηση του Γέροντα Παΐσιου μας κάνει να αντιληφθούμε το μέγεθος της θυσίας για την πατρίδα.
Υπάρχει ένα πνεύμα χλιαρό, καθόλου ανδρισμός. Χαλάσαμε τελείως! Πώς μας ανέχεται ό Θεός!
Παλιά τι αξιοπρέπεια υπήρχε! Τι φιλότιμο! Στον πόλεμο τού ’40, στα σύνορα, οι Ιταλοί είχαν πότε-πότε κάποια επικοινωνία με τους Έλληνες φρουρούς και έκαναν καμμιά επίσκεψη στο ελληνικό φυλάκιο. Και να δείτε τι φιλότιμο οι Έλληνες!
Μια φορά πού πήγαν οι Ιταλοί στο ελληνικό φυλάκιο, οι Έλληνες έβαλαν να τους φτιάξουν καφέ. Βγάζει τότε μπροστά τους ένας Έλληνας αξιωματικός ένα μάτσο χρήματα, πενηντάρικα, εκατοστάρικα -και είχαν αξία τότε αυτά τα χρήματα – και τα ρίχνει για προσάναμμα στην φωτιά, για να δείξει στους Ιταλούς ότι είναι πλούσιο το ελληνικό κράτος! Οι Ιταλοί τα έχασαν. Βλέπετε θυσία!
από το βιβλίο Γέροντος Παϊσίου Λόγοι Β΄, Πνευματική Αφύπνιση, σ.29-30
(οι φωτο είναι από την στρατιωτική θητεία του Γ. Παϊσίου-στην τελευταία άρρωστος στο νοσοκομείο)
