Ένα οριστικό τέλος στην παραφιλολογία περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες φαίνεται να βάζει το κυβερνητικό επιτελείο, χαράσσοντας έναν καθαρό οδικό χάρτη με τελικό προορισμό την άνοιξη του 2027. Η απόφαση του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, να εξαντλήσει πλήρως τη συνταγματική θητεία της κυβέρνησης, δεν αποτελεί απλώς μια θεσμική δέσμευση, αλλά προϊόν ψύχραιμης πολιτικής ανάλυσης των δεδομένων που διαμορφώνονται στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και την οικονομία.
Το «καράβι» των εκλογών, λοιπόν, παραμένει δεμένο στο λιμάνι και δεν αναμένεται να σαλπάρει πριν την ολοκλήρωση της τετραετίας. Η στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο πολιτικός χρόνος είναι σύμμαχος και όχι εχθρός, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει το μεταρρυθμιστικό της έργο και να αποδώσουν τα μέτρα στήριξης της κοινωνίας.
Η Στρατηγική της Θεσμικής Σταθερότητας
Η κεντρική φιλοσοφία του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει σταθερή: η πολιτική σταθερότητα είναι προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη. Σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη κλυδωνίζεται από πολιτικές αβεβαιότητες και κυβερνήσεις συνεργασίας με εύθραυστες ισορροπίες, η Ελλάδα προβάλλει το πλεονέκτημα μιας ισχυρής αυτοδύναμης κυβέρνησης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συνάντηση Μητσοτάκη - Μόντι: Στο επίκεντρο η Τεχνητή Νοημοσύνη
Ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι η πρόωρη διακοπή της κυβερνητικής θητείας, χωρίς να συντρέχει εθνικός λόγος, θα έστελνε λάθος μήνυμα στις αγορές και τους επενδυτές, ακυρώνοντας το αφήγημα της σοβαρότητας και της προβλεψιμότητας που έχει χτίσει η χώρα τα τελευταία χρόνια. Επομένως, ο στόχος είναι η πλήρης αξιοποίηση των 48 μηνών διακυβέρνησης για την παραγωγή απτών αποτελεσμάτων.
Το Μεγάλο Στοίχημα της Οικονομίας
Ο βασικότερος παράγοντας που υπαγορεύει τον χρόνο των εκλογών είναι η τσέπη του πολίτη. Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά ότι η μάχη με την ακρίβεια και τον πληθωρισμό είναι διαρκής και επίπονη. Ο σχεδιασμός του οικονομικού επιτελείου βασίζεται στην πρόβλεψη ότι μέχρι το 2027, η εικόνα θα είναι αισθητά βελτιωμένη.
Συγκεκριμένα, το Μέγαρο Μαξίμου ποντάρει:
Στην αποκλιμάκωση του πληθωρισμού και τη σταθεροποίηση των τιμών στα βασικά αγαθά.
Στη σταδιακή αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος μέσω των αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, οι οποίες χρειάζονται χρόνο για να γίνουν αισθητές στην καθημερινότητα των νοικοκυριών.
Στην περαιτέρω μείωση της ανεργίας και την προσέλκυση νέων επενδύσεων που θα δημιουργήσουν καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας.
Η εκτίμηση είναι πως το 2027, η σύγκριση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών με την αρχή της τετραετίας θα είναι θετική, εξουδετερώνοντας τη φθορά που προκαλεί η τρέχουσα συγκυρία της ακρίβειας.
Η Εικόνα της Αντιπολίτευσης
Ένα ακόμη κρίσιμο δεδομένο που «κλειδώνει» τις εκλογές στο τέλος της τετραετίας είναι η κατάσταση στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση παρατηρεί έναν πολιτικό χάρτη όπου η κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας, παρά τη φυσιολογική φθορά της εξουσίας, δεν απειλείται άμεσα.
Η κρίση διαρκείας στον ΣΥΡΙΖΑ και η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να εδραιωθεί ως ο βασικός πόλος της κεντροαριστεράς, δημιουργούν ένα σκηνικό κατακερματισμού. Αν και το ΠΑΣΟΚ καταγράφει δημοσκοπική άνοδο, η απόσταση που το χωρίζει από το να αποτελέσει ρεαλιστική κυβερνητική εναλλακτική παραμένει, προς το παρόν, σημαντική. Αυτό παρέχει στην κυβέρνηση την «πολυτέλεια» του χρόνου, καθώς δεν αισθάνεται την πίεση ενός ισχυρού αντιπάλου που θα μπορούσε να επιβάλει πρόωρες εξελίξεις.
Ο «Σκόπελος» της Προεδρικής Εκλογής
Σημαντικό ρόλο στην απόφαση για εξάντληση της τετραετίας παίζει και η θεσμική θωράκιση της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος, η εκλογή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα έχει αποσυνδεθεί πλήρως από τη διάλυση της Βουλής.
Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία που θα λάβει χώρα στις αρχές του 2025 δεν εγκυμονεί κινδύνους για την κυβερνητική σταθερότητα. Είτε υπάρξει ευρεία συναίνεση στο πρόσωπο του Προέδρου είτε όχι, η Βουλή δεν θα διαλυθεί και η χώρα δεν θα οδηγηθεί σε εκλογές, αφαιρώντας έτσι ένα παραδοσιακό «όπλο» πίεσης από την αντιπολίτευση.
Έμφαση στην Καθημερινότητα και τις Μεταρρυθμίσεις
Με τον εκλογικό ορίζοντα καθαρό για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Πρωθυπουργός ζητά από τους υπουργούς του «λίγα λόγια και πολλή δουλειά». Το βάρος πέφτει πλέον στην υλοποίηση μεγάλων μεταρρυθμίσεων που αγγίζουν τον πυρήνα του κράτους.
Η αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), η επιτάχυνση στην απονομή της Δικαιοσύνης, η ψηφιοποίηση του κράτους και η εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας στους πολίτες αποτελούν τις κορυφαίες προτεραιότητες. Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι το 2027 θα κριθεί όχι από τις υποσχέσεις, αλλά από το αν η καθημερινότητα του πολίτη έγινε καλύτερη, αν τα νοσοκομεία λειτουργούν σωστά και αν η γραφειοκρατία έχει μειωθεί.
Συμπερασματικά, η απόφαση για εκλογές το 2027 είναι ειλημμένη και στρατηγική. Η κυβέρνηση επιλέγει τον δύσκολο δρόμο της παραγωγής έργου και της αναμέτρησης με τα προβλήματα, ποντάροντας ότι στο τέλος της διαδρομής, το θετικό πρόσημο στην οικονομία και την κοινωνία θα της δώσει εκ νέου την εντολή διακυβέρνησης. Το σενάριο των πρόωρων εκλογών μπαίνει οριστικά στο συρτάρι.
