Υπέρ μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης τάχθηκε ο Αντώνης Σαουλίδης, που υπήρξε υποψήφιος και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στην Θεσσαλονίκη στην ομιλία του κατά την παρουσία του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, «Ιθάκη», στην συμπρωτεύουσα. Μάλιστα αναφέρθηκε στο ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι είναι απαραίτητο να δει την σημερινή πολιτική πραγματικότητα.
Όπως ανέφερε ο Αντώνης Σαουλίδης «χρειαζόμαστε μια μεγάλη προοδευτική, δημοκρατική παράταξη. Μια παράταξη που εκ των πραγμάτων διακρίνεται από ευρύτητα, πολιτική, πολιτισμική, ταξική και προγραμματική. Στις πετυχημένες της στιγμές, στις πλειοψηφικές της εκδοχές, αυτή η παράταξη ήταν πολύ μεγάλη ενσωμάτωνε Αριστερούς, Κεντρώους και Δημοκράτες πολίτες. Άνθρωποι που δεν συμφωνούσαν σε όλα, αλλά συμφωνούσαν στα βασικά:στην αξία της δημοκρατίας,στην ανάγκη κοινωνικής δικαιοσύνης, στο δικαίωμα μιας καλύτερης ζωής για τους πολλούς».
Επισήμανε πως «ήταν μια παράταξη λαϊκή – γι’ αυτό και πλειοψηφική. Αυτές οι κοινές διαδρομές δεν ήταν ποτέ εύκολες. Είχαν εντάσεις, αντιφάσεις, λάθη. Αλλά είχαν και αποτέλεσμα και κυρίως είχαν κοινωνικό αποτύπωμα. Γεωγραφικά απλωμένη παντού, με τον ίδιο τρόπο στην περιφέρεια, στην ύπαιθρο, στα αστικά κέντρα. Με σαφές, μεροληπτικό πολιτικό περιεχόμενο υπέρ των πολλών, υπέρ των μη προνομιούχων, υπέρ των εργαζομένων. Αυτή είναι η δική μας παράδοση».
Ο Αντώνης Σαουλίδης επισήμανε πως «είναι απολύτως λογικό σήμερα –επιτρέψτε μου να το πω ως πολιτικός που κατέβηκε, ζήτησε την ψήφο των συμπολιτών του και συνομιλεί μαζί τους– η δημιουργία αυτής της παράταξης να παραμένει ένα ανοιχτό αίτημα. Γιατί αυτή η παράταξη σήμερα δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο στη μνήμη των ανθρώπων, μια μνήμη που τη συνδέουν με τις καλύτερες ίσως στιγμές της ζωής τους, με κυβερνήσεις που ένιωθαν ότι τους νοιάζονταν. Οι πολλοί άνθρωποι αυτή την παράταξη έχουν στο μυαλό τους και δεν τους απασχολεί αν θα έχει πράσινο ή κόκκινο χρώμα, αν θα λέγεται με το α ή το β όνομα. Δεν έχει νόημα ούτε το χρώμα ούτε το όνομα. Έχει νόημα η ουσία. Μια μεγάλη παράταξη που θα μιλάει για εμάς».
Προειδοποίησε μάλιστα ότι «αν δεν μιλήσουμε εμείς για αυτούς τους ανθρώπους, θα τους μιλήσουν άλλοι και όχι σε προοδευτική κατεύθυνση. Δεν θα παραμείνουν μουγκοί. Θα αναζητήσουν αλλού έκφραση, αλλού εκπροσώπηση. Και μετά, τα βράδια των εκλογών, θα συζητάμε ξανά αυτό που συζητούν εδώ και χρόνια οι προοδευτικές δυνάμεις σε όλη την ΕυρώπηΓιατί οι άλλοτε κόκκινες, σοσιαλιστικές περιοχές βάφονται μαύρες ή μοβ, στα όρια της ακροδεξιάς. Εδώ, στη Δυτική Θεσσαλονίκη απ’ όπου προέρχομαι, σε περιοχές που κάποτε οι προοδευτικές δυνάμεις αθροιστικά έφταναν το 60% και το 70%, σήμερα είναι σε μονοψήφια ποσοστά. Αυτό δεν πρέπει να μας προβληματίσει;».
Κλείνοντας την παρέμβασή του σημείωσε ότι «αυτά είναι τα ερωτήματα που οφείλουμε να απαντήσουμε. Και κάθε λιθαράκι που βοηθά να κατανοήσουμε πώς πρέπει να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα –όπως αυτό το βιβλίο– εγώ, επί της αρχής, το αντιμετωπίζω θετικά. Ίσως πολλοί από το κόμμα μου να μην το βλέπουν έτσι. Είναι θεμιτό. Δεν είναι όμως θεμιτό να κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα».
