Νέα «φωτιά» ανάβει στη γεωπολιτική σκακιέρα της ενέργειας, με την τουρκική εφημερίδα Hürriyet να στρέφει τα βέλη της ευθέως κατά της ελληνικής ναυτιλίας. Σε ένα προκλητικό και αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, η τουρκική πλευρά βάζει στο «κάδρο» δεξαμενόπλοια ελληνικών συμφερόντων, επιχειρώντας να τα συνδέσει με ένα επικίνδυνο δίκτυο «σκοτεινών διελεύσεων» μέσα από τα φλεγόμενα Στενά του Ορμούζ.
Εν μέσω μιας πρωτοφανούς στρατιωτικής και γεωπολιτικής αστάθειας, το πετρέλαιο εξακολουθεί να ρέει έξω από τον Περσικό Κόλπο, προκαλώντας τα βλέμματα και τα ερωτηματικά της Άγκυρας. Η Hürriyet βάζει στο μικροσκόπιο συγκεκριμένα ελληνόκτητα υπερδεξαμενόπλοια, όπως τα Kiku και Nave Electron, παρουσιάζοντάς τα ως πρωταγωνιστές σε μια αλυσίδα αμφιλεγόμενων μεταφορών.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το Kiku φόρτωσε αργό πετρέλαιο στο Κατάρ και, διασχίζοντας τα Στενά του Ορμούζ, «εξαφάνισε» μυστηριωδώς το ηλεκτρονικό του στίγμα (AIS) από τα δημόσια ραντάρ, προτού επανεμφανιστεί στην απέναντι πλευρά. Εκεί, σύμφωνα πάντα με τους Τούρκους, φέρεται να συναντήθηκε ανοιχτά της Φουτζέιρα με το Nave Electron για μια επικίνδυνη μεταφόρτωση φορτίου από πλοίο σε πλοίο (STS), με τελικό προορισμό τις ασιατικές αγορές.
Σκοπιμότητες και πραγματικότητα: Η τουρκική ατζέντα
Η επιλογή της τουρκικής εφημερίδας να αναδείξει με έμφαση την ελληνική ταυτότητα των πλοίων μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Πίσω από τις γραμμές κρύβεται μια σαφής προσπάθεια να πληγεί το κύρος της ελληνικής εφοπλιστικής κοινότητας και να συνδεθεί το όνομά της με αδιαφανείς πρακτικές.
Ωστόσο, οι ειδικοί σπεύδουν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους: η απενεργοποίηση του συστήματος εντοπισμού ή οι μεταφορτώσεις εν μέσω μιας εμπόλεμης και εξαιρετικά εύφλεκτης ζώνης δεν αποτελούν αυτομάτως απόδειξη παρανομίας. Αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις, η απόκρυψη του ίχνους αποτελεί ζωτικής σημασίας μέτρο αυτοπροστασίας και μείωσης του κινδύνου για τα πληρώματα και τα φορτία από ασύμμετρες απειλές.
Το γεωπολιτικό παιχνίδι και ο ρόλος-κλειδί των Ελλήνων
Η τουρκική προπαγάνδα επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις, εκμεταλλευόμενη τον κομβικό και αναντικατάστατο ρόλο που διαδραματίζει η ελληνόκτητη ναυτιλία στις παγκόσμιες ενεργειακές ροές. Την ώρα που οι διεθνείς αγορές τρέμουν στην ιδέα μιας ολικής ενεργειακής αποσταθεροποίησης, η Αθήνα παρακολουθεί τις κινήσεις αυτές, γνωρίζοντας καλά ότι η ελληνική ναυτιλία βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος — και, μοιραία, στο στόχαστρο των περιφερειακών ανταγωνιστών της.