Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν εφιάλτη λειψυδρίας που απειλεί να στραγγαλίσει την καθημερινότητα, ενώ η κυβέρνηση ανακοινώνει σήμερα μέτρα που φέρνουν αυξήσεις στα τιμολόγια νερού, εντείνοντας την οικονομική αγωνία εκατομμυρίων πολίτών.
Στο αμφιθέατρο του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Περιβάλλοντος Σταύρος Παπασταύρου με τον ΔΣ ΕΥΔΑΠ Χάρη Σαχίνη παρουσιάζουν σχέδιο 2,5 δισ. ευρώ 20ετές)– βραχύ, μέσο και μακροπρόθεσμα – αλλά με 3-4 € αύξηση ανά λογαριασμό . Σε μια χώρα που πνίγεται στην ακρίβεια αυτή η εξέλιξη δεν είναι λύση – είναι ένα ακόμα χτύπημα σε εξαντλημένα νοικοκυριά.
Ο φόβος της λειψυδρίας
Ο κίνδυνος λειψυδρίας είναι εφιάλτης γιατί ο ταμιευτήρας Μόρνου που είναι ο κύριος προμηθευτής του Λεκανοπεδίου Αττικής, έχει 156,996 εκατ. κ.μ. – χαμηλότερα από 15ετία . Με την κλιματική αλλαγή να πιέζει, η κυβέρνηση –μετά 20 χρόνια χωρίς αυξήσεις– δικαιολογεί 3-4 € αύξηση για υποδομές Αθήνας-Θεσσαλονίκης. «Το νερό παραμένει φθηνότερο στην ΕΕ», λένε – αλλά για τους πολίτες που μετράνε το κάθε ευρώ, είναι ένα ακόμα μαχαίρι.
Το σχέδιο των 2,5 δσ. ευρώ – Αλλά από πού;
Το σχέδιο, με εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια, περιλαμβάνει:
- Βραχυπρόθεσμα: Άμεση αντιμετώπιση ελλείψεων.
- Μεσοπρόθεσμα: Βελτίωση υποδομών.
- Μακροπρόθεσμα: Βιωσιμότητα.
Αλλά οι τσέπες δεν γλιτώνουν, γιατί οι αυξήσεις, υπό το πρόσχημα της λειψυδρίας, θα χτυπήσουν όλους – από ηλικιωμένους που είναι με συντάξεις πείνας μέχρι οικογένειες που σφίγγουν ζώνες . Η κυβέρνηση, με «ανάγκη χρηματοδότησης», αγνοεί την αγωνία των πολιτών. Πότε θα έρθει η ανακούφιση;
Πόλεις όπως Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με εκατομμύρια πολίτες, μετράνε κάθε σταγόνα – και κάθε ευρώ. Η αύξηση, σε εποχή κρίσης, μαστιγώνει τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά, με το νερό που είναι δικαίωμα ζωής – να γίνεται πολυτέλεια . Η Ελλάδα, με υδάτινους πόρους σε κρίση (, χρειάζεται πραγματική στρατηγική και όχι μπαλώματα.
Το νερό στραγγίζει και μαζί του, η ελπίδα. Οι αυξήσεις, υπό φόβο λειψυδρίας, δεν λύνουν αλλά βαθαίνουν την απόγνωση. Αν δεν δράσουμε, το μέλλον θα είναι ξέρα – οικονομική και ανθρώπινη.
