Τουρκία και Ουκρανία εισήλθαν πλεόν σε σοβαρή μυστική προς το παρόν κρίση, λόγω των επιθέσεων με drones του Κιέβου σε ρωσικά δεξαμενόπλοια που κινούνται για τις τουρκικές ακτές.
Μεγάλη οργή επικρατεί στην Άγκυρα από την άκρως επιθετική στάση των Ουκρανών σε οποιαδήποτε πλοίο κινείται στην Μαύρη Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων και των τουρκικών.
Το κομβικό σημείο όμως με το οποίο οι Τούρκοι είναι έξαλλοι είναι το γεγονός ότι οι Τούρκοι δέχονται στις ακτές τους ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο με πετρέλαιο κάθε 2-3 ημέρες ( σύμφωνα με το aydinlik.com.), και λόγω των επιθέσεων του Κιέβου έχουν πλεόν σοβαρό θέμα.
Περισσότερα από 50 πολιτικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ανήκουν στην Τουρκία , δέχτηκαν επίθεση το τελευταίο διάστημα στην Μαύρη Θάλασσα.
Η Ουκρανία μετέτρεψε τη Μαύρη Θάλασσα σε εμπόλεμη ζώνη μετά την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7-8 Ιουλίου.
Οι επιθέσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν ιδιαίτερα στη Θάλασσα του Αζόφ, επικεντρώθηκαν σε δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν πετρέλαιο.
Η Τουρκία εξακολουθεί να εισάγει το 50% του πετρελαίου της από τη Ρωσία μέσω δεξαμενόπλοιων. Περισσότερα από 5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μεταφέρονται στην Τουρκία κάθε μήνα.
Υπήρξαν μήνες τα τελευταία χρόνια που αυτός ο αριθμός έφτασε τα 12 εκατομμύρια βαρέλια. Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον ένα δεξαμενόπλοιο μεταφέρει πετρέλαιο από τη Ρωσία στην Τουρκία κάθε 2-3 ημέρες.
Η ενεργειακή ασφάλεια της Τουρκίας διατρέχει μεγάλο κίνδυνο και η μετατροπή της Μαύρης Θάλασσας σε πεδίο μάχης φέρνει ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους.
Η εξάρτηση αυτή παρουσιάζει διακυμάνσεις λόγω των διεθνών κυρώσεων και της προσπάθειας της Τουρκίας να αποφύγει κυρώσεις από τις ΗΠΑ, οδηγώντας τα διυλιστήρια της σε περιοδικές μειώσεις των αγορών Urals και στροφή σε άλλες πηγές (όπως καύσιμα από το Ιράκ, το Καζακστάν και τη Βραζιλία).
Οι κίνδυνοι για την ενεργειακή ασφάλεια της Τουρτκίας είναι πλέον σοβαροί. Η συνεχιζόμενη μετατροπή της Μαύρης Θάλασσας σε πεδίο συγκρούσεων αυξάνει δραματικά το ρίσκο για τα δεξαμενόπλοια που διασχίζουν τη θαλάσσια οδό.
Τα πλήγματα που πλήττουν ρωσικές υποδομές, όπως το πρόσφατο περιστατικό σε τουρκικό τάνκερ κοντά σε ρωσικό λιμάνι, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των πληρωμάτων και δημιουργούν φόβους για οικολογική καταστροφή.
H πίεση από τη Δύση πιέζει τις τουρκικές εταιρείες να περιορίσουν το ρωσικό αργό που δεν συμμορφώνεται με το πλαφόν των τιμών της G7, είναι το έτερο ζήτημα.
Η Τουρκία αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο σε ανταγωνιστικές τιμές, έχοντας εξασφαλίσει προνομιακές συμφωνίες, αλλά παράλληλα μειώνει σταδιακά τις εισαγωγές της λόγω πιέσεων και διεθνών κυρώσεων. Η Ελλάδα, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, καλύπτει τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο κυρίως μέσω εισαγωγών Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG), οι τιμές του οποίου έχουν επηρεαστεί αισθητά από τις διεθνείς συγκρούσεις και τη διαταραχή των ενεργειακών οδών.
Η Τουρκία αναγκάζεται να μειώσει τις εισαγωγές της εξαιτίας των κυρώσεων και της επιθυμίας της να αποφύγει την επιβολή εμπορικών κυρώσεων, ενώ παράλληλα διαπραγματεύεται τις τιμές του ρωσικού αερίου μέσω της κρατικής εταιρείας Botas και της Gazprom.
Ελλάδα και Αέριο (LNG)
Η Ελλάδα εξαρτάται σε πολύ μεγάλο ποσοστό από το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο (LNG), χρησιμοποιώντας τερματικά όπως αυτά της Ρεβυθούσας (Αγίας Τριάδας).
Λόγω των πρόσφατων γεωπολιτικών εντάσεων στον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ, η παγκόσμια αγορά LNG έχει δεχθεί ισχυρές πιέσεις, οδηγώντας σε υψηλότερα κόστη προμήθειας για τους Έλληνες και Ευρωπαίους εισαγωγείς σε σύγκριση με το παρελθόν.
Έτσι οι Τούρκοι παίζοντας ( όπως έκαναν πάντα) σε διπλό ταμπλό, εκμεταλεύονται την ανοχή των ΗΠΑ και της ΕΕ, και αγοράζουν φθηνά καύσιμα από την Ρωσία, ενώ η Ελλάδα και η Ευρώπη στενάζουν και λόγω του πολέμου του Ορμούζ.