Οι πηγές του Reuters επιβεβαιώνουν ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν απορρίπτει τις ειρηνευτικές συνομιλίες και προκρίνει την κλιμάκωση του πολέμου, με Ρώσους αναλυτές και πρώην αξιωματούχους να συζητούν ανοιχτά πιθανά πλήγματα σε βάσεις του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και τις χώρες της Βαλτικής.
Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι η ένταση των ουκρανικών επιθέσεων με drone εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων και υποδομών έχει πεισμώσει τον Πούτιν, ο οποίος επιδιώκει πλέον μια ξεκάθαρη στρατιωτική νίκη στο Ντονμπάς.
Στο πλαίσιο αυτό, οι πιθανότητες περαιτέρω κλιμάκωσης τους επόμενους μήνες θεωρούνται ιδιαίτερα αυξημένες.
Ο Αντρέι Ιλνίτσκι, πρώην αξιωματούχος του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας, υποστήριξε σε άρθρο του στην εφημερίδα Kommersant ότι μια μελλοντική φάση κλιμάκωσης θα μπορούσε να περιλαμβάνει πλήγματα εναντίον βάσεων του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και τη Βαλτική, καθώς και σε ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις που παράγουν drones και πυραύλους για την Ουκρανία.
Όταν ρωτήθηκε για αυτές τις δημόσιες τοποθετήσεις, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι η Ρωσία οφείλει να ενισχύσει τη δική της ασφάλεια και δεν μπορεί να «κλείνει τα μάτια» μπροστά στη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης.
Δυτικοί αναλυτές ασφαλείας, όπως ο Τζακ Γουάτλινγκ από το ινστιτούτο RUSI, εκτιμούν ότι η Ρωσία ενδέχεται να μην επιδιώκει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με το ΝΑΤΟ, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μεμονωμένες ή περιορισμένες επιθέσεις (προβοκάτσιες) για να δοκιμάσει τις αντοχές της Συμμαχίας και να προκαλέσει διχασμό μεταξύ των μελών της ως προς τον τρόπο αντίδρασης.
Η ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ επιταχύνει τις στρατιωτικές της προετοιμασίες και οχυρώνεται ενόψει μιας πιθανής ρωσικής απειλής, δημιουργώντας εκτεταμένα δίκτυα άμυνας από τη Φινλανδία έως τη Ρουμανία.
Η συμμαχία αυξάνει δραματικά τους αμυντικούς προϋπολογισμούς και υιοθετεί νέες τεχνολογίες για να αποτρέψει κάθε ενδεχόμενο επίθεσης
Η Φινλανδία, η Λιθουανία και η Πολωνία έχουν ξεκινήσει την κατασκευή οχυρώσεων, την επέκταση των εφεδρειών στρατιωτικού προσωπικού, την αγορά αρμάτων μάχης και drones, και με αυτόν τον τρόπο προετοιμάζονται για το γεγονός ότι, τις πρώτες ημέρες μιας σύγκρουσης με τη Ρωσία, ενδέχεται να χρειαστεί να πολεμήσουν σχεδόν μόνοι τους, γράφει η αμερικανική έκδοση του Politico.
Ο πρώην διοικητής των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, Μπεν Χότζες, προειδοποίησε ότι, στην χειρότερη περίπτωση, εάν το ΝΑΤΟ αιφνιδιαστεί και οι πολωνικές δυνάμεις δεν μπορέσουν να παράσχουν υποστήριξη, τότε οι χώρες της Βαλτικής ενδέχεται να χρειαστεί να πολεμήσουν για έως και δύο εβδομάδες χωρίς επιπλέον ενισχύσεις από πιο απομακρυσμένους συμμάχους. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος, οι σύμμαχοί τους θα πρέπει να αντιδράσουν.
Οι δημοσιογράφοι του Politico επισκέφτηκαν τρία τμήματα της ανατολικής μεθόριας της Ευρώπης: «τη δασώδη μεθόριο της Φινλανδίας με τη Ρωσία, τη θωρακισμένη γραμμή της Πολωνίας με το Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία και τη ευάλωτη μεθόριο της Λιθουανίας κοντά στον διάδρομο του Σουβάλκ» και παρουσίασαν τις παρατηρήσεις τους.
Φινλανδία. Έχει τη μεγαλύτερη μεθόριο με τη Ρωσία από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ – 1343 χλμ. Αξιοσημείωτη είναι η ακόλουθη παρατήρηση των δημοσιογράφων του Politico: «Από την άλλη πλευρά της μεθορίου βρίσκονται εδάφη που η Φινλανδία παραχώρησε στην Σοβιετική Ένωση, όταν κατά τους πρώτους μήνες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έπρεπε να πολεμήσει σχεδόν μόνη της».
Η χώρα είναι σε θέση να κινητοποιήσει σχεδόν 870.000 εφεδρείες από ένα πληθυσμό 5,6 εκατομμυρίων. Μέχρι το 2031, αυτός ο αριθμός θα πρέπει να φτάσει το 1 εκατομμύριο.
Το Ελσίνκι δαπανά σχεδόν το 3% του ΑΕΠ σε στρατιωτικές δαπάνες και σκοπεύει να αυξήσει αυτό το ποσοστό στο 5% μέχρι το 2035. Η χώρα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα πυροβολικά στην Ευρώπη. Έχει αποχωρήσει από τη Συνθήκη της Οτάβας για την απαγόρευση των αντιαεροπορικών νάρκων. Διεξάγει τακτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ στην επικράτειά της εκπαιδεύει τους συμμάχους να πολεμούν στην επικράτειά της.
Από την ένταξή της στον συνασπισμό, οι Φινλανδοί συμμετέχουν στην Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ, συμμετέχουν σε πυρηνικές ασκήσεις και έχουν καταργήσει την απαγόρευση εισαγωγής, κατασκευής, αποθήκευσης και χρήσης πυρηνικών όπλων στην επικράτειά τους.
Το Ελσίνκι διεξάγει διαπραγματεύσεις με το Παρίσι για την γαλλική πυρηνική ασπίδα. Η Γαλλία και η Βρετανία εξέφρασαν ενδιαφέρον για τη συμμετοχή τους σε ένα τάγμα του ΝΑΤΟ που θα έχει έδρα στη Σουηδία, αλλά θα επιχειρεί στο βόρειο τμήμα της Φινλανδίας.
Πολωνία. Η μεγαλύτερη χώρα στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ο τρίτος μεγαλύτερος στρατός στον συνασπισμό μετά τις ΗΠΑ και την Τουρκία, η πρώτη σε δαπάνες για την άμυνα μεταξύ των χωρών του συνασπισμού με 4,8% του ΑΕΠ.
Αντικαθιστά και επεκτείνει το οπλοστάσιό της, αγοράζοντας άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα, οχήματα υποστήριξης και ρουκέτες εκτόξευσης πολλαπλών βλημάτων από τις ΗΠΑ και τη Νότια Κορέα. Ένας ιδανικός σύμμαχος της Αμερικής στην Ευρώπη.
Πρόκειται για την κεντρική μεθοριακή χώρα του ΝΑΤΟ σε περίπτωση πολέμου με τη Ρωσία.
Στην ουσία, η Πολωνία έχει αναλάβει τον ρόλο της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Η Βαρσοβία κατασκευάζει ένα σύστημα οχυρώσεων με την ονομασία "Ανατολικό Τείχος" κατά μήκος της μεθορίου με την Περιφέρεια Καλίνινγκραντ (περίπου 232 χλμ.) και τη Λευκορωσία (398 χλμ). Μέχρι το τέλος του 2027, σκοπεύει να δημιουργήσει μια αρχιτεκτονική προστασίας από UAV με την ονομασία SAN κατά μήκος αυτής της γραμμής.
Οι κύριες κινήσεις στρατιωτικής προετοιμασίας περιλαμβάνουν: Γραμμή Αποτροπής και Οχυρώσεων: Η Πολωνία προχωρά σε ένα από τα μεγαλύτερα έργα οχύρωσης στην Ευρώπη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το οποίο ονομάζεται «Ασπίδα της Ανατολής» (East Shield) και χρηματοδοτείται με δισεκατομμύρια ευρώ.
Η συμμαχία σχεδιάζει τη δημιουργία εξειδικευμένων ζωνών κατά μήκος των συνόρων, στις οποίες θα αναπτυχθούν μη επανδρωμένα συστήματα και ρομποτικά όπλα, ώστε να εξουδετερώνονται οι επιθέσεις σε πρώιμο στάδιο.
Συζητείται η επέκταση του δικτύου αγωγών καυσίμων και η ανάπτυξη νέων στρατιωτικών εγκαταστάσεων logistics για την άμεση μετακίνηση στρατευμάτων, ειδικά στη Βόρεια Ευρώπη (High North).
Το δόγμα του ΝΑΤΟ μετατοπίζεται από την απλή «αποτροπή δια της αντεπίθεσης» σε μια πιο επιθετική φιλοσοφία επιχειρήσεων, σύμφωνα με την οποία οι δυνάμεις πρέπει να εντοπίζουν και να χτυπούν πρώτες την απειλή. Από την πλευρά της, η Ρωσία παρακολουθεί τις κινήσεις αυτές και κατηγορεί τη Συμμαχία ότι χρησιμοποιεί την υποτιθέμενη απειλή για να δικαιολογήσει τη στρατιωτική της επέκταση.
