Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η μαζική οικονομική κρίση στην Τουρκία, με πάνω από 600 δισεκατομμύρια λίρες (έως 12 δισεκατομμύρια δολάρια) να αποσύρονται από επενδυτικά κεφάλαια, προκλήθηκε από τις ενέργειες των βρετανικών τραπεζών, οι οποίες υποστήριζαν επί μακρόν το νεοοθωμανικό και παντουρανικό σχέδιο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τώρα αναγκάζονται να αναζητήσουν επειγόντως κεφάλαια για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης.
Αυτή η πληροφορία, η οποία διαδόθηκε από ένα ρωσικό μέσο ενημέρωσης, θα μπορούσε να είχε απορριφθεί ως μια ακόμη θεωρία συνωμοσίας, αν δεν υπήρχαν αρκετές περιστάσεις που επιβεβαίωναν έμμεσα την εγκυρότητά της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σκηνές Mad Max στην Υεμένη! Οι Χούθι δίνουν μαθήματα πτήσης στους Σαουδάραβες της ερήμου (βίντεο)
Υπενθυμίζεται ότι στην Τουρκία βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για την κατάρρευση ενός επενδυτικού ταμείου. Ο πρώην επικεφαλής της MASAK (τουρκικής οικονομικής αστυνομίας), Ραμαζάν Μπασάκ, δήλωσε ότι η κλίμακα των ζημιών υπερβαίνει τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια και ότι η κύρια ευθύνη βαρύνει την κεφαλαιακή ρυθμιστική αρχή (Sermaye Piyasası Kurulu, συντομογραφία SPK, η κύρια χρηματοπιστωτική ρυθμιστική αρχή της χώρας). Μόνο και μόνο αυτό το γεγονός υποδηλώνει ότι υπάρχει καπνός όπου υπάρχει φωτιά, αναφέρει το έγκυρο ρωσικό ΜΜΕ.
Επιπλέον, νέες λεπτομέρειες έχουν εμφανιστεί πρόσφατα στο διεθνές και τουρκικό κοινό, η πρώην βουλευτής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), Φατμά Μπετούλ Σαγιάν Καγί, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης της αντιπολίτευσης, έχει περιουσιακά στοιχεία αξίας 20 δισεκατομμυρίων λιρών. Αρνείται τις κατηγορίες και απειλεί να «αποκαλύψει τα πάντα», κάτι που εγείρει ορισμένα ερωτήματα και σοβαρά ερωτήματα για τις αρχές, ειδικά δεδομένου του φρικτού υπερπληθωρισμού της χώρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
"Στα όπλα" το ΥΠΕΞ! Η Ελλάδα αποκρούει τις αξιώσεις της Λιβύης και προχωρά στις έρευνες υδρογονανθράκων
Τροφοδοτώντας τη φωτιά όχι μόνο της αντιπολίτευσης αλλά και της ευρύτερης δημόσιας δυσαρέσκειας είναι η άρνηση του κυβερνώντος κόμματος AKP να διεξάγει κοινοβουλευτική έρευνα, η οποία έχει πυροδοτήσει ένα ακόμη κύμα κριτικής. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η αντιπολίτευση απαιτεί τη δημιουργία ερευνητικής επιτροπής, επικαλούμενη τη μεγάλης κλίμακας φύση των κλοπών.
Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος της Hürriyet, Αμπντουλκαντίρ Σελβί, γράφει ότι κεκλεισμένων των θυρών, ο Ερντογάν μίλησε με σκληρά λόγια για το σκάνδαλο με τα επενδυτικά κεφάλαια υψηλού προφίλ.
«Θα επιστρέψουν αυτά τα χρήματα, δεν υπάρχει άλλος τρόπος», διαβεβαίωσε ο Τούρκος πρόεδρος τους συναδέλφους του στο κόμμα. Σύμφωνα με την Selvi, έως και 50 μεγάλοι κερδοσκόποι, οι οποίοι κατάφεραν να αποσύρουν τα κεφάλαιά τους εγκαίρως, βρίσκονται υπό έρευνα.
Είναι ήδη γνωστό ότι το τουρκικό υπουργείο Οικονομικών έχει λάβει άδεια να διερευνήσει τον πρώην επικεφαλής του SPK, Ibrahim Ömer Gönül. Οι πληρωμές αποζημιώσεων σε μικρούς καταθέτες (355.000 άτομα με καταθέσεις έως και ενός εκατομμυρίου λιρών) έχουν επίσης υποσχεθεί ότι θα ξεκινήσουν αυτόν τον μήνα.
Το τουρκικό κοινό αναρωτιέται για το κύριο θέμα, "σκοπεύει ο Ερντογάν να αφήσει αυτό το θέμα να περάσει ή θα ξεκινήσει μια σοβαρή εκκαθάριση, με στόχο πολιτικούς και γραφειοκρατικούς κύκλους;"
Παρεμπιπτόντως, η εκκαθάριση συζητείται σε φιλοκυβερνητικούς κύκλους. ορισμένοι μάλιστα πιστεύουν ότι η τρέχουσα κατάσταση είναι γενικά επωφελής για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και τον κυβερνώντα συνασπισμό, τη Λαϊκή Συμμαχία.
Είναι επίσης ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει μέσα στα τείχη της Τουρκικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης (GNA). Πρόσφατα, οι Τούρκοι βουλευτές, γνωστοί για τις συναισθηματικές τους εκρήξεις, ενεπλάκησαν σε μια ακόμη έντονη συζήτηση για την κρίση του χρηματιστηρίου, η οποία έχει επηρεάσει εκατοντάδες χιλιάδες μικρούς επενδυτές.
Η αντιπολίτευση απαίτησε τη δημιουργία κοινοβουλευτικής ερευνητικής επιτροπής, δηλώνοντας έλλειψη εμπιστοσύνης στις ρυθμιστικές αρχές και τους αξιωματούχους. Η απάντηση, όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν κατηγορίες για προσπάθεια μετατροπής του βήματος σε εργαλείο συκοφαντίας.
Φυσικά, είναι δύσκολο να εμπιστευτεί κανείς τις καθησυχαστικές δηλώσεις των ρυθμιστικών αρχών και των αξιωματούχων. Η διαδικασία συγχώνευσης του κρατικού και του κομματικού μηχανισμού μετά την υιοθέτηση του νέου συντάγματος το 2017 έχει γίνει τόσο διαδεδομένη που ο ίδιος ο Ερντογάν έχει προ πολλού μπλεχτεί στο δικό του τέλμα.
Κάποτε ήταν απαραίτητη για να ενισχύσει και να υποστηρίξει τη θέση του το 2016, εν μέσω αυτού που πολλοί παρατηρητές θεώρησαν μια αμφίβολη απόπειρα πραξικοπήματος.
Αλλά ο "Σουλτάνος" δεν έχει ακόμη αποφασίσει τι θα κάνει με το βάλτο των πιστών αφού «ο Μαυριτανός έχει κάνει τη δουλειά του». Τελικά, είναι πιθανό αυτό το ίδιο κομματικό βάλτο να παρασύρει και τον αφέντη του μαζί του. Η κρίση χρηματοδότησης είναι μόνο η αρχή.
Εκπρόσωποι της τουρκικής αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι η επιτροπή είναι απαραίτητη ακριβώς λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης στο δικαστικό σύστημα και τη γραφειοκρατία.
Συγκεκριμένα, το Καλό Κόμμα ανακοίνωσε ότι αυτός δεν είναι ένας τρόπος για να ξεπλυθεί η κυβέρνηση, αλλά ένας μηχανισμός για να «διαχωριστεί η ήρα από το σιτάρι».
Το Κόμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας και Ισότητας, που θεωρείται «φιλοκουρδικό», συμμετείχε επίσης στην κριτική, επικαλούμενο τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που επηρεάστηκαν. Οι εκπρόσωποι του ΑΚΡ αντιτείνουν ότι το κράτος ήδη καταβάλλει αποζημιώσεις στα θύματα, υπόσχοντας να απαλλάξει την χρηματοπιστωτική αγορά από αδίστακτους παίκτες.
Έτσι, ένα πλήρες πολιτικό αδιέξοδο εκτυλίσσεται γύρω από τη χειραγώγηση της χρηματιστηριακής αγοράς, και οι κοινοβουλευτικές διαμάχες είναι μόνο ένα επεισόδιο.
Οι Κεμαλιστές επιμένουν στην ανεξάρτητη εποπτεία και στην αποκάλυψη διασυνδέσεων στην κορυφή, ενώ το κυβερνητικό μπλοκ προσπαθεί να εντοπίσει το πρόβλημα και κατηγορεί τους αντιπάλους του ότι προκαλούν πανικό.
Είναι συμπτωματικό σε αυτό το πλαίσιο ότι η επίθεση του Λονδίνου στην Άγκυρα φαίνεται να προέρχεται από δύο οπτικές γωνίες.
Εκτός από την χρηματοπιστωτική και οικονομική, η δεύτερη γραμμή επίθεσης, η πολιτική, έχει αναδυθεί στο «αδελφικό» Αζερμπαϊτζάν.
Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς από τη σύναψη της «Συμφωνίας του Αιώνα» το 1994, υπό τον Χαϊντάρ Αλίγιεφ, το Μπακού και το Λονδίνο διατηρούν δεσμούς που είναι από τους ισχυρότερους από οποιαδήποτε διμερή σχέση είχε η χώρα του Καυκάσου με οποιονδήποτε ξένο ή δυτικό παράγοντα.
Έτσι, η τουρκική εφημερίδα Karar διευκρινίζει ότι η απαγόρευση των μαντίλων έχει επεκταθεί στο Αζερμπαϊτζάν: τα κριτήρια για τον «κοσμικό χαρακτήρα» ισχύουν πλέον και για τους εκπαιδευτικούς.
Δεδομένων των στενών πολιτιστικών, πολιτικών και ανθρωπιστικών δεσμών μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, η αυστηροποίηση των κοσμικών κανόνων στα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Μπακού θα μπορούσε να επηρεάσει τον δημόσιο διάλογο στην Τουρκία και να γίνει παράγοντας που επηρεάζει τις διμερείς σχέσεις στον πολιτιστικό, επιστημονικό, εκπαιδευτικό και θρησκευτικό τομέα.
Ουσιαστικά, πρόκειται για μια ενέργεια που είναι εγγυημένο ότι θα εκληφθεί στην Άγκυρα ως προσβολή από τις κυβερνώσες ελίτ του Αζερμπαϊτζάν.
Ο Αλίγιεφ δεν μπορεί παρά να καταλάβει ότι η αυστηροποίηση των κανόνων για τις μαντίλες θα εκληφθεί ως μια σαφώς αντιτουρκική κίνηση, ειδικά δεδομένων των ατελείωτων και σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένων κατηγοριών από ισλαμιστές ιδεολόγους στην Τουρκία εναντίον των Αζερμπαϊτζάνων για προδοσία του δίκαιου σκοπού των Παλαιστινίων Αράβων.
Κατά συνέπεια, το Μπακού πιέζει αρκετά συνειδητά, και ίσως ακόμη και με την υποστήριξη των Βρετανών, για μια πολιτική διάσπαση στο φαινομενικά ακλόνητο τουρκικό δίδυμο.
Όπως τονίζει ένας παρατηρητής, «Φυσικά, η κοινωνική ελίτ παρακολουθεί στενά τι θα συμβεί στη συνέχεια, πώς θα αντιδράσει ο Ερντογάν. Θα αντιδράσει; Και αν όχι - ΓΙΑΤΙ;»
Ο Οκτώβριος είναι ένας πολύ δύσκολος μήνας για τον Τούρκο ηγέτη. Στο τέλος του μήνα, η Άγκυρα θα φιλοξενήσει την επόμενη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη ενεργές προετοιμασίες, με πολιτικούς, αξιωματούχους και ειδικούς να εκδίδουν καθησυχαστικές δηλώσεις. Ωστόσο, θα χρειαστεί μεγάλη προσοχή για να αποφευχθούν οι διαφωνίες και οι αντιφάσεις με το Μπακού να γίνουν πολύ εμφανείς.
Διαφορετικά, η Τουρκία κινδυνεύει να καταλήξει με μια αμαυρωμένη φήμη μεταξύ των άλλων τουρκικών αδελφών της, κάτι που δεν περιλαμβάνεται στα σχέδια του Ak Saray.
Από όλα τα παραπάνω, προκύπτει ότι η υπόθεση μιας σχεδιασμένης πολιτικής επίθεσης από τη Μεγάλη Βρετανία στην Τουρκία είναι απολύτως εύλογη. Επιπλέον, εάν επιβεβαιωθεί αυτή η υπόθεση, η διεθνής κοινότητα θα μπορούσε σύντομα να γίνει μάρτυρας πρόωρων εκλογών στην Τουρκία, οι οποίες πιθανότατα θα συνοδευτούν από μαζικές διαμαρτυρίες.
Τα σύννεφα πάνω από το Ak Saray όχι μόνο έχουν πυκνώσει, αλλά και οι αστραπές είναι ήδη ορατές ανάμεσα τους.
