Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Οι παρασκηνιακές συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την πιθανή εμπλοκή Αμερικανών επενδυτών στους αγωγούς Nord Stream και την επαναφορά του ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Στις επαφές συμμετέχουν ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος Τζάρεντ Κούσνερ και ο Κιρίλ Ντμίτριεφ, στενός σύμβουλος του Βλαντιμίρ Πούτιν. Εξετάζεται η εξαγορά μεριδίου των αγωγών από Αμερικανούς επενδυτές, ώστε οι ΗΠΑ να έχουν οικονομικό όφελος από τις ροές ενέργειας προς την Ευρώπη μετά το τέλος του πολέμου.
Σύμφωνα με το αποκλειστικό ρεπορτάζ του Reuters, οι συζητήσεις γίνονται μεταξύ του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, και του Ρώσου απεσταλμένου Κιρίλ Ντμίτριεφ.
Η ΕΕ διατηρεί τον πλήρη έλεγχο των υποδομών της, πράγμα που σημαίνει ότι καμία αμερικανο-ρωσική συμφωνία δεν μπορεί να εφαρμοστεί αυτόματα στο ευρωπαϊκό έδαφος [europa.eu]. Για να περάσει φυσικό αέριο ή για να αλλάξει το καθεστώς των κυρώσεων εντός των ευρωπαϊκών συνόρων, απαιτείται η ομόφωνη έγκριση των κρατών-μελών της ΕΕ.
Αυτό ισχύει αλλά οι αποθήκες με φυσικό αέριο στην Ευρώπη είναι μισοάδειες και ο κίνδυνος είναι τεράστιος, αν φέτος θα έχουμε ένα βαρύ χειμώνα, οπότε οι λεκτικές κορώνες των Βρυξελλών θα πάνε πιθανόν περίπατο.
Οι ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 17 ετών για τις αρχές Οκτωβρίου.
Η πληρότητα σε όλη την ΕΕ κυμαίνεται κατά μέσο όρο κοντά στο 72%-73%, με τη Γερμανία (που διαθέτει τη μεγαλύτερη χωρητικότητα) να βρίσκεται σε ακόμη πιο δύσκολη θέση, κοντά στο 59%. Η ΕΕ έχει ήδη αναγκαστεί να χαλαρώσει τον επίσημο στόχο της από το 90% στο 80% για τον φετινό Νοέμβριο.
Λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων στη Μέση Ανατολή, οι εξαγωγές LNG από βασικούς παραγωγούς όπως το Κατάρ έχουν μειωθεί δραματικά, ακριβώς κατά την περίοδο που η Ευρώπη έπρεπε να γεμίζει τις αποθήκες της.
Οι παρατεταμένοι καύσωνες αύξησαν τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας για κλιματισμό, καταναλώνοντας αποθέματα αερίου που κανονικά θα αποθηκεύονταν.
Αν επιβεβαιωθούν τα σενάρια για έναν πολύ ψυχρό χειμώνα, οι πολιτικές ισορροπίες θα δοκιμαστούν σκληρά.
Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι το πρόβλημα δεν θα είναι απαραίτητα η ολοκληρωτική έλλειψη ποσοτήτων (καθώς οι ροές από Νορβηγία και ΗΠΑ συνεχίζονται), αλλά το αστρονομικό κόστος. Ήδη οι τιμές αναφοράς (TTF) έχουν καταγράψει υψηλά πολλών ετών, ξεπερνώντας τα 80 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Σε περίπτωση ενεργειακής ασφυξίας, η πίεση προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις από τη βιομηχανία και τους πολίτες θα είναι τεράστια. Εκεί ακριβώς «πατάνε» οι παρασκηνιακές αμερικανο-ρωσικές συνομιλίες. Αν η Ευρώπη βρεθεί στο χείλος της κρίσης, οι προτάσεις για εξαγορά των διυλιστηρίων της Lukoil από κοινοπραξίες με αμερικανική συμμετοχή ή η μείωση των κυρώσεων με αντάλλαγμα εγγυημένες ροές ενέργειας θα πάψουν να είναι θεωρητικές και θα πέσουν επιτακτικά στο τραπέζι.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η ρητορική των Βρυξελλών περί πλήρους απεξάρτησης θα έρθει αντιμέτωπη με την σκληρή οικονομική πραγματικότητα και την ανάγκη των νοικοκυριών για θέρμανση.
Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί από το Υπουργείο Οικονομικών και να ωφελεί τις αμερικανικές εταιρείες. Ωστόσο, η επίτευξη συμφωνίας θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη μεσοπρόθεσμα, δεδομένων των ισχυουσών κυρώσεων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα η Γερμανία (που ήταν ο μεγαλύτερος καταναλωτής ρωσικού αερίου) ξεκαθαρίζουν ότι οι αγωγοί τελούν υπό κυρώσεις.
Εκπρόσωπος του γερμανικού Υπουργείου Οικονομίας δήλωσε χαρακτηριστικά ότι η χώρα έχει βρει εναλλακτικές λύσεις και δεν επιθυμεί την επανέναρξη της λειτουργίας του Nord Stream. Παράλληλα, χώρες όπως η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής αντιτίθενται σθεναρά σε οποιαδήποτε ενεργειακή εξάρτηση από τη Μόσχα.
Εκτός από τον Nord Stream, οι συνομιλίες περιλαμβάνουν την πιθανή πώληση περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής Lukoil στην Ευρώπη (όπως διυλιστήρια και πρατήρια) σε κοινοπραξία με τη συμμετοχή του αμερικανικού κρατικού οργανισμού DFC, με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων.
Αν και οι γεωπολιτικές ισορροπίες αλλάζουν και οι υπερδυνάμεις συζητούν με γνώμονα τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα, η Ευρωπαϊκή Ένωση προς το παρόν διατηρεί το επίσημο μπλόκο στο ρωσικό αέριο.
