Η σκόνη από τις πρόσφατες εκατέρωθεν πυραυλικές επιθέσεις στον Περσικό Κόλπο δεν έχει καν κατακαθίσει και οι διπλωματικές μηχανές πήραν ξανά μπροστά.
Η είδηση της προσωρινής παύσης πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν επιβεβαιώνει την ταχύτητα με την οποία εναλλάσσονται οι ρόλοι και οι προτεραιότητες στην πιο εύφλεκτη περιοχή του πλανήτη. Το αμερικανικό Πεντάγωνο μιλά για πάγωμα των κινητικών ενεργειών, ενώ ταυτόχρονα οι αντιπροσωπείες ετοιμάζουν τους φακέλους τους για τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις της Ντόχας.
Το διπλωματικό πάρε-δώσε στον Κόλπο
Η καταρχήν συμφωνία που επιτεύχθηκε με τη διαμεσολάβηση του Κατάρ στηρίζεται σε μια απολύτως ωφελιμιστική ανταλλαγή. Η ιρανική πλευρά δεσμεύτηκε να αποσύρει την απειλή και να επιτρέψει την ακώλυτη διέλευση των εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ. Στον αντίποδα, ο αμερικανικός στόλος προχωρά στην άρση του ασφυκτικού ναυτικού αποκλεισμού που είχε επιβάλει στα ιρανικά λιμάνια.
Το παζάρι είναι συγκεκριμένο, μετρήσιμο και εξυπηρετεί την άμεση ανάγκη των δύο πλευρών να πάρουν μια ανάσα στο πεδίο. Η παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα και η ελληνόκτητη ναυτιλία, η οποία κυριαρχεί παραδοσιακά στη μεταφορά φορτίων στα συγκεκριμένα ύδατα, παρακολουθούν στενά τις διαθέσεις των εμπλεκομένων, γνωρίζοντας καλά πώς μια σπίθα αρκεί για να κλείσει ξανά η στρόφιγγα.
Η ρητορική Τραμπ και η πραγματικότητα της θάλασσας
Μόλις ένα εικοσιτετράωρο νωρίτερα, ο Ντόναλντ Τραμπ εκτόξευε ευθείες απειλές, προειδοποιώντας πως σκοπεύει να «τελειώσει τη δουλειά» και τονίζοντας ότι το Ιράν θα έπαυε να υπάρχει αν πατούσε το κουμπί της κλιμάκωσης. Σήμερα, στελέχη της κυβέρνησής του κάθονται στο τραπέζι των έμμεσων συνομιλιών, αναζητώντας ρεαλιστική διέξοδο στο καταριανό έδαφος. Το χάσμα ανάμεσα στις τηλεοπτικές κορώνες εσωτερικής κατανάλωσης και την ωμή πραγματικότητα της διπλωματίας αποτυπώνεται πλήρως στα σκοτεινά νερά του Ορμούζ.
Η ανακωχή ισχύει αυστηρά «προς το παρόν». Καμία από τις δομικές διαφορές που προκάλεσαν την κατάρρευση του μνημονίου της 17ης Ιουνίου δεν έχει επιλυθεί. Ο έλεγχος των θαλάσσιων περασμάτων παραμένει το απόλυτο όπλο πίεσης. Οι μηχανές των εμπορικών πλοίων δουλεύουν ξανά στο φουλ, αλλά τα οπλικά συστήματα στις απέναντι ακτές παραμένουν οπλισμένα και σταθερά στραμμένα προς τη θάλασσα.