Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Μια κατασκευή που θυμίζει περισσότερο «μαγικό χαλί» παρά συμβατικό στρατιωτικό εξοπλισμό φιλοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο στρατιώτες και οχήματα προστατεύονται από την εναέρια επιτήρηση. Η αμερικανική εταιρεία Vigil Autonomy παρουσίασε το Air Cover, ένα αυτόνομο σύστημα παραλλαγής που χρησιμοποιεί τέσσερα drones για να αναπτύσσει ειδικό κάλυμμα πάνω από τον προστατευόμενο στόχο.
Η νέα τεχνολογία δεν προορίζεται να καταρρίπτει εχθρικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Αντίθετα, επιχειρεί να δυσκολέψει τον εντοπισμό στρατιωτικών δυνάμεων από θερμικές κάμερες και ραντάρ, περιορίζοντας τα ίχνη που μπορούν να καταγράψουν οι αισθητήρες παρακολούθησης.
Τέσσερα drones κρατούν την «κουβέρτα» στον αέρα
Η λειτουργία του Air Cover βασίζεται σε ένα ειδικό ύφασμα παραλλαγής, το οποίο αναπτύσσεται πάνω από στρατιώτες, οχήματα ή εξοπλισμό.
Τέσσερις εναέριες μονάδες ανύψωσης, τοποθετημένες στις γωνίες του καλύμματος, αναλαμβάνουν να το σηκώσουν και να το μετακινήσουν. Το σύστημα διαθέτει λογισμικό αυτόνομου ελέγχου, ώστε να προσαρμόζει τη θέση του σε σχέση με το προστατευόμενο αντικείμενο.
Βασικός στόχος είναι η διαχείριση της θερμικής υπογραφής, δηλαδή της εικόνας που εμφανίζει ένας στόχος στις υπέρυθρες κάμερες, καθώς και της υπογραφής του σε συστήματα ραντάρ συνθετικού ανοίγματος, γνωστά ως SAR.
Με αυτόν τον τρόπο, η εταιρεία επιδιώκει να προσφέρει ένα επιπλέον επίπεδο απόκρυψης απέναντι στα σύγχρονα μέσα αναγνώρισης.
Τρεις εκδόσεις – Κάλυψη έως 100 τετραγωνικά μέτρα
Η Vigil Autonomy παρουσιάζει τρεις διαφορετικές διαμορφώσεις του Air Cover, ανάλογα με το μέγεθος του στόχου.
Η μικρότερη έκδοση, Personal, διαθέτει κάλυμμα δύο επί δύο μέτρων, καλύπτοντας επιφάνεια τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων. Η εταιρεία θέτει ως στόχο αυτονομία ενεργής πτήσης τεσσάρων ωρών.
Η μεσαία έκδοση, Unit, προσφέρει κάλυψη εννέα τετραγωνικών μέτρων, με προβλεπόμενη αυτονομία τριών ωρών.
Η μεγαλύτερη, Asset, χρησιμοποιεί κάλυμμα δέκα επί δέκα μέτρων, δηλαδή 100 τετραγωνικών μέτρων, και έχει σχεδιαστεί για αυτονομία ενεργής πτήσης δύο ωρών.
Οι συγκεκριμένοι χρόνοι αποτελούν στόχους της κατασκευάστριας και όχι επιδόσεις που έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες επιχειρησιακές δοκιμές.
Από την απόκρυψη στην παραπλάνηση του αντιπάλου
Το Air Cover δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη ενός καλύμματος παραλλαγής.
Η εταιρεία περιγράφει δύο διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας. Ο πρώτος, με την ονομασία Stealth Mode, αφορά την απόκρυψη και τη διαχείριση της θερμικής και ρανταρικής υπογραφής του προστατευόμενου εξοπλισμού.
Ο δεύτερος, Decoy Mode, προβλέπει την προσωρινή ανύψωση ενός διαφορετικού φορτίου, με σκοπό τη δημιουργία παραπλανητικής υπογραφής σε απόσταση από τον πραγματικό στόχο.
Η συγκεκριμένη δυνατότητα θα μπορούσε, εφόσον αποδειχθεί αποτελεσματική, να αξιοποιηθεί σε επιχειρήσεις όπου η απόκρυψη της θέσης στρατιωτικού εξοπλισμού αποτελεί κρίσιμο παράγοντα.
Μπορεί πράγματι να ξεγελάσει τα εχθρικά drones;
Παρά την πρωτότυπη κατασκευή, η πραγματική αποτελεσματικότητα του Air Cover παραμένει αναπόδεικτη.
Ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα αφορά τη γωνία παρατήρησης. Το κάλυμμα αναπτύσσεται πάνω από τον στόχο, γεγονός που σημαίνει ότι αισθητήρες οι οποίοι παρακολουθούν από πλάγια θέση ενδέχεται να εξακολουθούν να τον εντοπίζουν.
Επιπλέον, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί επαρκή στοιχεία για την αντοχή του συστήματος σε ισχυρούς ανέμους, την ταχύτητα με την οποία μπορεί να ακολουθεί κινούμενα οχήματα ή τη μετρήσιμη μείωση της θερμικής και ρανταρικής υπογραφής.
Η χρήση τεσσάρων drones δημιουργεί επίσης απαιτήσεις ενεργειακής τροφοδοσίας και συντήρησης, ιδιαίτερα όταν η αποστολή διαρκεί πολλές ώρες.
Μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητη επιχειρησιακή αξιολόγηση ή στρατιωτική σύμβαση προμήθειας του Air Cover.
Η νέα μάχη απέναντι στα «μάτια» του ουρανού
Η ανάπτυξη του συστήματος συνδέεται με τον ολοένα μεγαλύτερο ρόλο των drones στην αναγνώριση και την επιτήρηση του πεδίου μάχης.
Στρατιωτικές δυνάμεις και οχήματα μπορούν πλέον να εντοπιστούν από αισθητήρες που καταγράφουν όχι μόνο την ορατή εικόνα, αλλά και θερμικά ίχνη ή χαρακτηριστικά της επιφάνειας του εδάφους.
Το Air Cover αποτελεί μία από τις προτάσεις της αμυντικής βιομηχανίας για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής.
Το κατά πόσο η «ιπτάμενη κουβέρτα» θα εξελιχθεί σε πρακτικό στρατιωτικό εργαλείο ή θα παραμείνει μια ενδιαφέρουσα πειραματική ιδέα θα εξαρτηθεί από τις δοκιμές και την απόδοση της σε πραγματικές συνθήκες.
