Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. «Η πορεία που ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην πολεμική τους αντιπαράθεση με το Ιράν αποτελεί τη χειρότερη στρατηγική επιλογή που έχει κάνει οποιαδήποτε μεγάλη δύναμη στην παγκόσμια ιστορία!» Με αυτή τη δραματική και αμείλικτη προειδοποίηση, ο βετεράνος μάχης και πρώην ανώτερος σύμβουλος του Πενταγώνου, Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ, διαλύει τις επίσημες αφηγήσεις της Ουάσιγκτον και αποκαλύπτει μια ζοφερή πραγματικότητα: η Αμερική οδηγείται μόνη της σε μια στρατιωτική, βιομηχανική και οικονομική παγίδα χωρίς επιστροφή.
Η ψευδαίσθηση του «Σοκ και Δέος» & ο εφιάλτης των Logistics
Η ιδέα ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να αναπαραγάγει μια αστραπιαία εκστρατεία τύπου «Καταιγίδας της Ερήμου» εναντίον του Ιράν είναι μια φαντασίωση που πλασάρεται στον αδαή λαό και στο Κογκρέσο. Ο σχεδιασμός του 1991 ανήκε σε μια εποχή όπου οι ΗΠΑ απολάμβαναν μονοπώλιο στις τεχνολογίες ακριβείας απέναντι σε έναν εξαντλημένο στρατό. Σήμερα, το τοπίο έχει αλλάξει ριζικά:
Η ιρανική ακτογραμμή είναι αδιαπέραστη, πλημμυρισμένη από προηγμένους αντιπλοϊκούς πυραύλους, παράκτιες συστοιχίες και ευέλικτους κινητούς εκτοξευτές που εκτοξεύουν και εξαφανίζονται πριν από κάθε προληπτικό χτύπημα.
Η διατήρηση βάσεων στον Περσικό Κόλπο απαιτεί αστρονομικές ποσότητες αεράμυνας απλώς για την επιβίωσή τους. Τα αποθέματα αναχαιτιστικών Patriot εξαντλούνται παγκοσμίως με αναλογία 100 εκτοξεύσεων για κάθε 1 που παράγεται, αποκαλύπτοντας μια βιομηχανική βάση που αδειάστηκε από δεκαετίες χρηματιστικοποίησης και outsourcing.
Όπως απέδειξε η Ουκρανία, η αεροπορική ισχύς δεν λυγίζει ένα αποφασισμένο ηπειρωτικό κράτος με τεράστιο στρατηγικό βάθος, βιώσιμη παραγωγή drones και έναν πληθυσμό μαθημένο να αντέχει τις κακουχίες.
Ποιος κερδίζει; Ξένα συμφέροντα & η χρεοκοπία της Αυτοκρατορίας
Ο Συνταγματάρχης ΜακΓκρέγκορ υπογραμμίζει την πιο πικρή αλήθεια, ότι το Ιράν δεν υπήρξε ποτέ υπαρξιακή απειλή για την αμερικανική επικράτεια. Αντιμετωπίζεται ως απειλή στην Ουάσιγκτον αποκλειστικά και μόνο επειδή αντιμετωπίζεται έτσι στο Τελ Αβίβ. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει υποταχθεί πλήρως σε ένα δίκτυο ισχυρών δωρητών, ιδεολόγων και περιφερειακών συμφερόντων.
Ο ΜακΓκρέγκορ υπενθυμίζει ότι οι ΗΠΑ ενθάρρυναν και υποστήριξαν τον Σαντάμ Χουσεΐν στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-88), με εκατοντάδες χιλιάδες Ιρανούς νεκρούς.
Η τρέχουσα κρίση (κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ) ξεκίνησε μετά από επιθέσεις ΗΠΑ/Ισραήλ, όχι από ιρανική πρωτοβουλία.
Στόχος είναι κυρίως η προστασία ισραηλινών συμφερόντων, όχι αμερικανικών. Το Ιράν παίζει σημαντικό ρόλο στο κινεζικό One Belt One Road (συνδέσεις με Ρωσία/Κίνα).Πολλοί στην Ουάσινγκτον πιστεύουν ότι με χρήματα και "shock and awe" λύνονται όλα – λάθος. Ο πόλεμος είναι πολύ πιο περίπλοκος.Υπάρχει έντονη επιρροή του Ισραήλ και του λόμπι του (Zionist billionaires, agents κ.λπ.) στην αμερικανική πολιτική.
Πετρέλαιο & εκτόξευση πληθωρισμού: Η ανασταλάτωση στον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ τινάζει τις τιμές του πετρελαίου στον αέρα, πυροδοτώντας κύματα πληθωρισμού που πνίγουν τον Αμερικανό καταναλωτή.
Εφιάλτης χρέους: Με τα επιτόκια και τις αποδόσεις των ομολόγων να κινούνται ανεξέλεγκτα άνω του 5%, η εξυπηρέτηση του γιγαντιαίου αμερικανικού χρέους γίνεται μη βιώσιμη. Οι δαπάνες για τόκους ξεπερνούν τον ίδιο τον αμυντικό προϋπολογισμό!
Επιτάχυνση της αποδολαριοποίησης: Την ώρα που οι ΗΠΑ εξαντλούν τα αποθέματά τους σε έναν πόλεμο φθοράς, η Κίνα και η Ρωσία χτίζουν μεθοδικά εναλλακτικά συστήματα πληρωμών, μαζεύουν χρυσό και γκρεμίζουν την παντοδυναμία του δολαρίου.
«Μια μεγάλη δύναμη που δεν μπορεί να διακρίνει τα δικά της ζωτικά συμφέροντα από εκείνα ενός πελάτη, που εξαντλεί τη βιομηχανική της ικανότητα και καταστρέφει το νόμισμά της σε πολέμους επιλογής, είναι μια αυτοκρατορία σε τροχιά ταχείας και αναπόδραστης παρακμής.»
