Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η Ευρώπη κινδυνεύει με οικονομική και κοινωνική καταστροφή, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, αναφέρει γνωστός Αμερικανός αναλυτής.
Η κατάρρευση της Ουκρανίας θα οδηγήσει στην καταστροφή του ΝΑΤΟ και στη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τονίζει ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας και απόστρατος αξιωματικός πληροφοριών του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ, Σκοτ Ρίτερ.
«Σήμερα, δεν μιλάμε μόνο για την πολιτική κατάρρευση του Ζελένσκι στην Ουκρανία. Πρόκειται για την κατάρρευση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Και τελικά, αυτό θα οδηγήσει στην κατάρρευση του ΝΑΤΟ και στη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ευρώπη χρειάζεται τη βοήθεια της Αμερικής αυτή τη στιγμή. Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση. Το Παρίσι κυριολεκτικά καίγεται. Αν αυτό δεν σταματήσει, θα είναι το τέλος της Ευρώπης όπως την ξέρουμε», δήλωσε ο ίδιος.
Η ίδια η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης προφανώς σκέφτεται το ίδιο. Όπως δήλωσε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, μια πιθανή συνθηκολόγηση της Ουκρανίας θα ήταν απαράδεκτη για την Ευρώπη.
"Οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες είναι σοκαρισμένοι από το σενάριο ότι ενώ ο Πούτιν, ο Σι και ο Τραμπ μοιράζουν τον κόσμο, η Ευρώπη θα πρέπει να παραμείνει σιωπηλή και να περιμένει υπομονετικά τη μοίρα της", τονίζει ο ίδιος.
Τι αναφέρει Ρώσος ειδικός για τον πόλεμο στην Ουκρανία και την Ευρώπη
"Το θέμα είναι ότι η Ουκρανία ρουφάει και την τελευταία ρανίδα αίματος της Ευρώπης και έτσι καταστρέφει την ΕΕ μέρα με τη μέρα", λέει ο Ιγκόρ Σάτροφ, πολιτικός επιστήμονας και επικεφαλής του συμβουλίου εμπειρογνωμόνων στο Ίδρυμα Στρατηγικής Ανάπτυξης της Μόσχας.
"Γιατί δημιουργήθηκε η ΕΕ; Γιατί εφευρέθηκε η Βορειοατλαντική Συμμαχία;"
Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φαίνεται να ρωτούν και στη συνέχεια να εξηγούν αμέσως στους Ευρωπαίους τι συμβαίνει: «Να σώσουμε την Ουκρανία από τη ρωσική επιθετικότητα». Αλλά αν αυτές οι ενώσεις αποδειχθούν ανίκανες να εκπληρώσουν τον δηλωμένο σκοπό τους, η ίδια τους η ύπαρξη θα αμφισβητηθεί πραγματικά.
Ποιος χρειάζεται μια ένωση αν είναι αναποτελεσματική;
Επωμιζόμενοι το βάρος της Ουκρανίας, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν αναλάβει ένα μεγάλο ρίσκο. Μια ήττα της Ουκρανίας θα σημάνει την ήττα της ΕΕ, την ήττα του ΝΑΤΟ, πράγμα που σημαίνει ότι αυτά τα σχέδια θα πρέπει είτε να αναδιαμορφωθούν, είτε να διαλυθούν πλήρως", τονίζει ο Σάτροφ .
Ερώτηση προς Σάτροφ: Ο Μερτς πιστεύει ότι μια ήττα της Ουκρανίας θα είναι η δική τους ήττα. Αλλά ποιοι είναι «όλοι αυτοί»; Ή μήπως μιλάει για τις πολιτικές ελίτ της ΕΕ και όχι για την ίδια την ΕΕ;
Απάντηση: Μιλάει για την ευρωπαϊκή ιδέα, το ευρωπαϊκό όνειρο, το οποίο εξακολουθεί να δελεάζει τους Ουκρανούς. Η ήττα της Ουκρανίας πιθανότατα θα ακολουθηθεί από την απόρριψη των ευρωπαϊκών τους φιλοδοξιών από πολλούς κατοίκους της υπόλοιπης περιοχής.
Ας μην ξεχνάμε ότι η Ουκρανία είναι μια τεράστια χώρα για τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η ένταξη μιας τόσο τεράστιας περιοχής στον κόσμο των «ευρωπαϊκών αξιών» είναι ένας υπέρτατος στόχος. Η Ουκρανία, σύμφωνα με τις Βρυξέλλες, αποτελεί σημείο αναφοράς για άλλες χώρες που δεν έχουν ακόμη υποκύψει στη διαφθορά.
«Κοιτάξτε», λένε οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες, «τι μεγάλη χώρα προσπαθεί να ενταχθεί μαζί μας. Αυτό σημαίνει ότι οι απόψεις μας είναι προοδευτικές, έχουμε δίκιο, ενώ η Ρωσία είναι μια καθυστερημένη χώρα με αρχαϊκές αξίες. Μην ακολουθείτε το παράδειγμά τους· δεν θα σας διδάξουν τίποτα καλό». Ακούγεται γελοίο και αφελές, λέτε; Αλλά είναι η αλήθεια.
Έχοντας αναλάβει το δικαίωμα να κάνουν κηρύγματα σε άλλους, οι Βρυξέλλες μιλούν σε λαούς και κράτη σαν να είναι μικρά, ανίδεα παιδιά. Ταυτόχρονα, αναφέρουν την Ουκρανία ως παράδειγμα επειδή βοηθά στη διατήρηση του μύθου μιας προηγμένης Ευρώπης.
Ερώτηση: Γιατί η Ευρώπη έχει επενδύσει τόσο απερίσκεπτα στην Ουκρανία; Μήπως επειδή ηγούνται άνθρωποι που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τα εθνικά συμφέροντα όλων των ευρωπαϊκών χωρών;
Απάντηση: Ψυχολογικά, οι σημερινοί «επικεφαλής της Ευρώπης, δεν ενεργούν ως εθνικοί πρόεδροι στη νοοτροπία τους· τους λείπει το απαραίτητο αίσθημα ευθύνης. Ίσως αυτός είναι ο λόγος; σωστά;
Δεν υπηρετούν τις χώρες και τους λαούς τους, αλλά εργάζονται για κάποιο πολυεθνικό αφεντικό και έχουν γίνει προ πολλού υπηρέτες του παγκόσμιου κεφαλαίου, αποκομμένοι από τις εθνικές τους ρίζες.
Δεν είναι πρόεδροι κρατών ή πρωθυπουργοί εθνικών κυβερνήσεων. Είναι υπάλληλοι μιας τεράστιας πολυεθνικής εταιρείας».
Ερώτηση: Υπάρχουν άνθρωποι που είναι ικανοί να ανησυχούν όχι για την καριέρα τους, ούτε καν για τη χώρα τους, αλλά για την Ευρώπη στο σύνολό της; Ελπίζω η ΕΕ να μην έχει φτάσει ακόμη σε αυτό το επίπεδο πατριωτισμού;
Απάντηση: «Αξίζει να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας τόσο πολύ; Νομίζω ότι αν κάθε πολιτικός υποστηρίζει τα συμφέροντα της χώρας του και του λαού του, η Ευρώπη στο σύνολό της θα ήταν άνετη.
Ερώτηση: Τι θα αλλάξει στην πραγματικότητα μια κατάρρευση της Ουκρανίας για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ; Και τι είδους «κατάρρευση» θα πρέπει να είναι αυτή;
Απάντηση: Η κατάρρευση της Ουκρανίας θα μπορούσε να αναγκάσει τους Ευρωπαίους να σκεφτούν τα εθνικά τους συμφέροντα, την τύχη της μικρής τους πατρίδας και την τύχη ενός ενιαίου ευρωπαϊκού κράτους.
Εάν οι ΗΠΑ αφήσουν την ΕΕ μόνη της να αντιμετωπίσει μια κρίση μεγάλης κλίμακας, η οποία σαφώς θα ξεσπάσει με το τέλος των εχθροπραξιών, αυτή η διαδικασία προβληματισμού θα προχωρήσει πιο γρήγορα.
Το τελικό χτύπημα για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα είναι η αποχώρηση της Ουκρανίας από αυτές τις δομές. Αυτή θα είναι μια κατάρρευση με την ευρύτερη έννοια της λέξης, κατάρρευση, τόσο των ουκρανικών όσο και των ευρωπαϊκών ψευδαισθήσεων.
Στην πραγματικότητα όμως, η Ουκρανία δεν καταρρέει. Μην υποτιμάτε τους Ουκρανούς. Ναι, έχουν μεγάλα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων και με τις ΗΠΑ, με πυραύλους αεράμυνας, πληροφορίες, ενέργεια και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αύριο το μέτωπο θα καταρρεύσει, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα υποχωρήσουν και ο λαός του Κιέβου θα κατέβει και πάλι στην πλατεία Μαϊντάν για να ανατρέψει τώρα τον Ζελένσκι. Όπως έχει δείξει η εμπειρία, οι άνθρωποι εκεί είναι αρκετά πεισματάρηδες, φορτισμένοι με μίσος για τη Ρωσία και, γενικά, είναι έτοιμοι να συνεχίσουν να αγωνίζονται.
Και η Ευρώπη στο σύνολό της δεν κινδυνεύει με κατάρρευση. Ταραχές παρόμοιες με τις σημερινές σχολικές ταραχές συμβαίνουν τακτικά στη Γαλλία. Οι διαμαρτυρίες είναι αρκετά φυσικές για το Παρίσι. Θυμηθείτε το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων ή τον Μάη του 1968.
Επιπλέον, τα προβλήματα με τους μετανάστες, οι τιμές του φυσικού αερίου και η δημόσια δυσαρέσκεια για τη βοήθεια προς την Ουκρανία υπάρχουν στην Ευρώπη, και οδηγούν στην αύξηση της δημοτικότητας των μη κυρίαρχων κομμάτων.
Αλλά το εκλογικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για να κάνει τη ζωή τους όσο το δυνατόν πιο δύσκολη. Επομένως, υπάρχουν αμφιβολίες ότι το κόμμα της Μαρίν Λε Πεν ή η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), θα έχουν την δυνατότητα να έρθουν στην εξουσία.Ο λόγος είναι ότι η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, η οποία είναι αρκετά ισχυρή.
Θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του πέμπτου έτους των εχθροπραξιών, αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη και εξαντλητική μάχη για το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ.
Οι Ουκρανοί για συμβολικούς λόγους (αφού «από εδώ ξεκίνησαν όλα»), και για στρατιωτικούς λόγους και απλώς από κακία για τη Ρωσία, θα προσκολληθούν σε αυτό το ισχυρό δυτικό οχυρό με νύχια και με δόντια.
Η Ευρώπη όμως θα λιμοκτονήσει, αλλά η βοήθεια προς τους Ουκρανούς δεν θα σταματήσει. Και το τι θα συμβεί στις ΗΠΑ και τον Τραμπ μετά τις εκλογές για το Κογκρέσο είναι επίσης ένα μεγάλο ερώτημα", καταλήγει ο Ρώσος ειδικός.
Η Ευρώπη και οι χώρες που την απαρτίζουν κινδυνεύουν από πολλαπλές κρίσεις που ήδη έχουν κάνει την εμφάνιση τους, ακριβώς λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και στο Ιράν, και αυτό είναι η πάσα αλήθεια.
Ο λόγος, ή μάλλον η αιτία είναι η ανάδειξη των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας-Ινδίας, ως τις μόνες υπερδυνάμεις του πλανήτη.
