Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η εικόνα του πολέμου στην Ουκρανία φαίνεται να εισέρχεται, σύμφωνα με την ανάλυση του EuroYankee που δημοσιεύθηκε στο Uncut News, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη και επικίνδυνη φάση. Μετά από χρόνια συγκρούσεων, τεράστιες απώλειες, διαρκή δυτική στρατιωτική υποστήριξη και μια οικονομία που λειτουργεί σε συνθήκες πολέμου, το Κίεβο βρίσκεται αντιμέτωπο με μια σειρά από πιέσεις που, κατά τον συντάκτη, απειλούν να μετατρέψουν τη σημερινή φθορά σε υπαρξιακή κρίση.
Η βασική θέση της ανάλυσης είναι ότι η Ρωσία δεν αντιμετωπίζει πλέον τον πόλεμο αποκλειστικά ως μια σύγκρουση γύρω από συγκεκριμένες γραμμές του μετώπου. Αντίθετα, η στρατηγική της φαίνεται να επικεντρώνεται ολοένα περισσότερο στη συστηματική αποδυνάμωση των υποδομών, της ενεργειακής βάσης, των μεταφορών και της συνολικής ικανότητας της Ουκρανίας να συνεχίσει έναν μακροχρόνιο πόλεμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Απόρρητη έκθεση-σοκ της CIA! Ένα σπίρτο χωρίζει το Ισραήλ από την εσωτερική σύγκρουση
Η ενέργεια στο επίκεντρο
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της ανάλυσης αφορά την ενεργειακή υποδομή. Οι επιθέσεις σε εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής και σε κρίσιμα σημεία του δικτύου δεν έχουν μόνο άμεσες συνέπειες για τον άμαχο πληθυσμό. Έχουν και στρατηγική διάσταση, καθώς η λειτουργία της βιομηχανίας, των μεταφορών, των επικοινωνιών και των στρατιωτικών υποδομών εξαρτάται από την ενεργειακή επάρκεια.
Ο συντάκτης υποστηρίζει ότι η πίεση στον ενεργειακό τομέα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία ενόψει του χειμώνα. Μια παρατεταμένη περίοδος χαμηλών θερμοκρασιών, σε συνδυασμό με ζημιές στο δίκτυο ηλεκτροδότησης, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον για την ουκρανική κοινωνία.
Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν μια συγκεκριμένη επίθεση προκαλεί καταστροφές. Είναι κατά πόσο η συσσώρευση τέτοιων χτυπημάτων μπορεί να μειώσει σταδιακά την ανθεκτικότητα ολόκληρου του συστήματος.
Ο πόλεμος της φθοράς
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Ρωσίας μπορεί να μην βρίσκεται σε μια θεαματική στρατιωτική κίνηση, αλλά στην ικανότητά της να αντέξει έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.
Η Ουκρανία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη συνεχή ροή δυτικών όπλων, πυρομαχικών, οικονομικής βοήθειας και τεχνικής υποστήριξης. Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, έχει προσαρμόσει μεγάλο μέρος της οικονομίας και της παραγωγικής της βάσης στις ανάγκες της πολεμικής προσπάθειας.
Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Ρωσία είναι βέβαιο πως θα επικρατήσει. Σημαίνει, όμως, ότι η χρονική διάρκεια της σύγκρουσης αποτελεί κρίσιμο παράγοντα.
Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο αυξάνεται η σημασία της παραγωγικής ικανότητας, των διαθέσιμων ανθρώπινων πόρων, της οικονομικής αντοχής και της δυνατότητας αναπλήρωσης απωλειών και εξοπλισμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
"Εγκληματικό!" Έκρηξη καθηγητή Μάζη στον αέρα εκπομπής για Γεραπετρίτη και καλώδιο (βίντεο)
Το πρόβλημα του ανθρώπινου δυναμικού
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στο ζήτημα του ανθρώπινου δυναμικού της Ουκρανίας. Ένας πόλεμος τέτοιας διάρκειας δεν κρίνεται μόνο από τα όπλα που βρίσκονται στις αποθήκες. Κρίνεται και από το πόσοι άνθρωποι μπορούν να επανδρώσουν τις μονάδες, να εκπαιδευτούν και να παραμείνουν επιχειρησιακά διαθέσιμοι.
Η επιστράτευση αποτελεί πολιτικά και κοινωνικά δύσκολο ζήτημα για οποιαδήποτε χώρα, ιδιαίτερα όταν η σύγκρουση παρατείνεται χωρίς σαφή ημερομηνία λήξης.
Κατά τον EuroYankee, η πίεση αυτή μπορεί να γίνει ακόμη εντονότερη όσο περνά ο χρόνος. Η κόπωση της κοινωνίας, οι απώλειες και η αβεβαιότητα για το μέλλον δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο κάθε νέα απαίτηση για στρατιωτική κινητοποίηση γίνεται δυσκολότερη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τέλος τα διόδια όπως τα ξέραμε! Πώς θα πληρώνει ο οδηγός
Το Ντονμπάς και η στρατηγική πίεση
Στο στρατιωτικό επίπεδο, η ανάλυση επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην ανατολική Ουκρανία και στο Ντονμπάς. Εκεί βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα θέατρα της σύγκρουσης και ένα πεδίο όπου η Ρωσία επιδιώκει να αξιοποιήσει τη μεγαλύτερη διάρκεια και ένταση της στρατιωτικής της προσπάθειας.
Η ρωσική στρατηγική, όπως παρουσιάζεται στην ανάλυση, δεν περιγράφεται ως απαραίτητα μια προσπάθεια για μια εντυπωσιακή και άμεση κατάληψη ολόκληρης της Ουκρανίας. Αντίθετα, παρουσιάζεται ως μια διαδικασία σταδιακής αποσύνθεσης των δυνατοτήτων του αντιπάλου.
Εάν αυτή η εκτίμηση αποδειχθεί σωστή, τότε η πραγματική μάχη δεν αφορά μόνο τα τετραγωνικά χιλιόμετρα που καταλαμβάνονται ή χάνονται. Αφορά το ποια πλευρά θα μπορέσει να διατηρήσει τη λειτουργία του στρατού, της οικονομίας και της κοινωνίας της για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Η Δύση μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα
Στο βάθος βρίσκεται το ζήτημα της δυτικής υποστήριξης προς το Κίεβο. Οι ευρωπαϊκές χώρες και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επενδύσει τεράστιους οικονομικούς και στρατιωτικούς πόρους στη στήριξη της Ουκρανίας.
Όμως η συνέχιση της βοήθειας δεν είναι χωρίς κόστος.
Η ανάγκη για περισσότερα πυρομαχικά, συστήματα αεράμυνας, πυραύλους, οχήματα και οικονομική στήριξη δημιουργεί ένα διαρκές βάρος στους δυτικούς προϋπολογισμούς και στις αμυντικές βιομηχανίες.
Ταυτόχρονα, κάθε προσπάθεια ενίσχυσης της Ουκρανίας πρέπει να υπολογίζει τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης με τη Ρωσία.
Έτσι δημιουργείται ένα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα: η Δύση πρέπει να αποφασίσει πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει για να στηρίξει το Κίεβο, ενώ η Μόσχα φαίνεται, σύμφωνα με την ανάλυση, να ποντάρει στην αντοχή της στον χρόνο.
Ο χειμώνας ως καταλύτης
Ο χειμώνας μπορεί να αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της επόμενης περιόδου.
Για την Ουκρανία, ένας δύσκολος χειμώνας δεν σημαίνει μόνο στρατιωτικές δυσκολίες. Σημαίνει πιέσεις στην ηλεκτροδότηση, στη θέρμανση, στις μεταφορές, στη βιομηχανική παραγωγή και στην καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων.
Για τη Ρωσία, αντίθετα, ο χειμώνας μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο πίεσης εφόσον οι επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές συνεχιστούν.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η ενεργειακή διάσταση του πολέμου αποκτά πλέον τόσο μεγάλη σημασία. Η σύγκρουση δεν διεξάγεται μόνο στα χαρακώματα. Διεξάγεται στα εργοστάσια, στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, στους σιδηροδρόμους, στις αποθήκες και στις υποδομές που κρατούν μια χώρα λειτουργική.
«Αυτό είναι το τέλος»;
Ο τίτλος της ανάλυσης του EuroYankee είναι ιδιαίτερα δραματικός, όμως το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Ουκρανία πρόκειται να «τελειώσει» άμεσα. Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν το σημερινό μοντέλο πολέμου μπορεί να συνεχιστεί επ' αόριστον.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι τα περιθώρια στενεύουν και ότι η Ουκρανία βρίσκεται μπροστά σε μια συσσώρευση προβλημάτων: στρατιωτική φθορά, ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό, εξάρτηση από εξωτερική βοήθεια, ενεργειακές καταστροφές και οικονομική πίεση.
Εάν οι παράγοντες αυτοί ενισχυθούν ταυτόχρονα, τότε η κατάσταση μπορεί να αποκτήσει δυναμική που δεν θα είναι εύκολο να αναστραφεί.
Το πιο σημαντικό μήνυμα, επομένως, δεν αφορά μια υποτιθέμενη «τελική επίθεση» που θα κρίνει τα πάντα μέσα σε λίγες ημέρες. Αφορά έναν πόλεμο στον οποίο η φθορά μπορεί να αποδειχθεί πιο καθοριστική από την ταχύτητα.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να διαθέτει στρατιωτικές δυνατότητες και να υποστηρίζεται από τη Δύση. Η Ρωσία, όμως, έχει δείξει ότι είναι διατεθειμένη να συνεχίσει την πίεση για όσο χρειαστεί.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το Κίεβο: όχι απαραίτητα σε ένα ξαφνικό στρατιωτικό σοκ, αλλά στην πιθανότητα ένας παρατεταμένος πόλεμος να εξαντλήσει σταδιακά τα αποθέματα, την οικονομία, τις υποδομές και την κοινωνική αντοχή της χώρας.
Αν αυτή η στρατηγική της φθοράς συνεχιστεί, τότε η επόμενη φάση του πολέμου μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο κρίσιμη από όσο υποδηλώνουν οι καθημερινές εξελίξεις στο μέτωπο.
