Η Τουρκία ετοιμάζεται εδώ και καιρό για έχει την δυνατότητα άμεσης απειλής της ελληνικής ενδοχώρας, σε μια προσπάθεια " πολιτικού εκβιασμού" της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης στην χώρα μας.
Στόχος είναι η γνωστή διχοτόμηση στο Αιγαίο, και η υφαρπαγή κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο, με παράλληλο έλεγχο στην ευρύτερη περιοχή.
Πως θα μπορούσαν να το πετύχουν αυτό οι Τούρκοι ;
Αυτό θα ήταν εφικτό ως ένα σημείο με την απόκτηση πυραύλων 1000 χλμ από την τουρκική πλευρά, με την Ουκρανία να είναι λύση σε αυτό το ζήτημα.
Γνωστός Τούρκος ειδικός με το όνομα Κοζάν Ερκάν, ουσιαστικά ομιλεί για τον ουκρανικό πύραυλο FP-5 Flamingo, τον οποίο λόγω συνεργασίας Κιέβου και Άγκυρας, θα μπορούσε να αντιγράψει με ταυτόχρονη μεταφορά τεχνολογίας στην τουρκική αμυντική βιομηχανία.
Η Τουρκία αξιοποιεί ουκρανικούς κινητήρες από κατασκευαστές όπως η Motor Sich και η Ivchenko-Progress για τα βαριά drones της (Akinci, Kizilelma), επιτυγχάνοντας ταχύτερους χρόνους παραγωγής συγκριτικά με τα παραδοσιακά προγράμματα προμηθειών της Δύσης.
Οι πρόσφατες επιτυχείς δοκιμές του συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου FEWS-U σε τουρκικά drones μαρτυρούν πως η χώρα αποκτά κρίσιμη ανθεκτικότητα σε περιοχές με έντονες παρεμβολές GPS και ραντάρ.
Η δυνατότητα μαζικής χρήσης drones μεγάλου βεληνεκούς, σε συνδυασμό με την αυξημένη αυτονομία τους, δημιουργεί νέα δεδομένα αεροπορικής και ναυτικής επιτήρησης. Αυτό πιέζει την ελληνική άμυνα να επιταχύνει αντίμετρα anti-drone και συστήματα δικτυοκεντρικού πολέμου για τη διαφύλαξη της ισορροπίας.
Οι σχέσεις στον αμυντικό τομέα μεταξύ Κιέβου και Άγκυρας, είναι ακριβώς όπως η γνωστή παροιμία με τον " βρακί και τον πισινό", και εκεί οι Ουκρανοί δεν βάζουν επουδενί περιορισμούς στους Τούρκους " φίλους τους", όπως έκαναν με την Ελλάδα για τα ναυτικά drones που υποτίθεται να κατασκευάζαμε από κοινού.
Η Ουκρανία διατηρεί στενή αμυντική συνεργασία με την Τουρκία και παρουσίασε επίσημα το βαρύ πύραυλο cruise FP-5 (με εμβέλεια 3.000 χλμ. και ωφέλιμο φορτίο 1.150 κιλών) στην έκθεση SAHA Expo 2026 στην Κωνσταντινούπολη, αναζητώντας ευκαιρίες παραγωγής ή συμπαραγωγής.
Τα Χαρακτηριστικά του FP-5 Flamingo
Ισχύς πυρός: Μεταφέρει πολεμική κεφαλή βάρους 1.150 κιλών και μπορεί να πλήξει στόχους σε απόσταση έως και 3.000 χιλιομέτρων
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μειονοτικό μέσο χαρακτηρίζει «θέατρο» τη γενοκτονία των Ποντίων
Έχει ήδη δοκιμαστεί και χρησιμοποιηθεί από την Ουκρανία για πλήγματα βαθιά εντός της Ρωσίας (όπως το εργοστάσιο VNIIR-Progress).
Ποιός είναι ο κίνδυνος για την Ελλάδα από την ουκρανο-τουρκική πυραυλική συνεργασία;
Αν και η Τουρκία διαθέτει ήδη τα δικά της προγράμματα μακράς εμβέλειας (όπως οι πύραυλοι cruise Gezgin και οι βαλλιστικοί Tayfun), η συνεργασία με την ουκρανική αμυντική βιομηχανία εγκυμονεί κινδύνους, για την χώρα μας.
Η πρόσβαση της Άγκυρας σε ουκρανική τεχνολογία πυραύλων και τεχνογνωσία drones μπορεί να επιταχύνει τα τουρκικά εξοπλιστικά προγράμματα, ειδικά σε τομείς ανθεκτικότητας κατά του ηλεκτρονικού πολέμου.
Η ανάπτυξη οπλικών συστημάτων τόσο μεγάλης εμβέλειας από την Τουρκία αυξάνει τη γεωπολιτική πίεση και αλλάζει την αμυντική ισορροπία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η Τουρκία αξιοποιεί την ουκρανική τεχνολογία κινητήρων και αισθητήρων σε προηγμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όπως το Akinci Strike Drone.
Παράλληλα, δοκιμάζει εξειδικευμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (π.χ. το σύστημα FEWS-U) για την προστασία των UAVs της από παρεμβολές και εχθρικά πυρά.
Η μαζική παραγωγή κατευθυνόμενων πυρομαχικών και βαλλιστικών πυραύλων αυξάνει την ακτίνα δράσης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, καθιστώντας την Τουρκία ισχυρή δύναμη κατασκευής drones σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η ταχύτατη εξέλιξη της αεροπορικής και πυραυλικής ισχύος της Τουρκίας δημιουργεί άμεσες γεωπολιτικές προκλήσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Ερντογάν βαφτίστηκε «λιοντάρι» και κουνάει το δάχτυλο στο ΝΑΤΟ
Η Ελλάδα αντιδρά στην αλλαγή του ισοζυγίου με την ενίσχυση της δικής της αποτροπής, επιταχύνοντας προγράμματα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας (όπως τα σύγχρονα συστήματα ASPIS NG) για τη θωράκιση των νησιών του Αιγαίου και των μονάδων του στόλου.
Η Αθήνα ανταποκρίνεται με το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα στρατιωτικού εκσυγχρονισμού 2025-2036, το οποίο περιλαμβάνει την ανάπτυξη δικτύων αεράμυνας (όπως η ασπίδα «Ασπίδα του Αχιλλέα») και στην ενίσχυση του στόλου των μαχητικών με τα F-35.
Σε κάθε περίπτωση η Τουρκία θα επιχειρήσει να δοκιμάσει τις δυνάμεις κατά της Ελλάδος, ειδικά στο Αιγαίο, για να αξιολογήσει τις επόμενες στρατιωτικές κινήσεις της.
