Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Σε μια αποκαλυπτική ανάλυση που δημοσιεύθηκε στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Uncut News, ο γνωστός αναλυτής Ανατόλ Λίβεν εκπέμπει σήμα κινδύνου προς τη Δύση: καθώς η Βορειοατλαντική Συμμαχία πλησιάζει όλο και περισσότερο τον ρωσικό θύλακα στη Βαλτική Θάλασσα, συνεχίζει να υποτιμά επικίνδυνα τις «κόκκινες γραμμές» της Μόσχας.
Η ιστορική τύφλωση της Δύσης και η παγίδα του Σουβάλκι
Όπως επισημαίνει ο Ανατόλ Λίβεν στο Uncut News, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο θύλακας του Δυτικού Βερολίνου, απομονωμένος εντός της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας, θεωρείτο ένα από τα πιο επικίνδυνα πιθανά σημεία ανάφλεξης για μια σύγκρουση μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Δύσης.
Πράγματι, ο αποκλεισμός των χερσαίων οδών προς την πόλη που επέβαλε ο Ιωσήφ Στάλιν το 1948/49 παραλίγο να πυροδοτήσει έναν νέο πόλεμο — μέχρι που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία κατάφεραν να εφοδιάσουν τον πληθυσμό αεροπορικώς.
Ο αρθρογράφος τονίζει πως είναι λυπηρό, αν και όχι ιδιαίτερα εκπληκτικό, το γεγονός ότι οι Δυτικοί ηγέτες δεν έλαβαν υπόψη αυτή την ιστορική εμπειρία όταν επέκτειναν το ΝΑΤΟ στην Πολωνία και τη Λιθουανία, απομονώνοντας έτσι τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ (πρώην Κένιγκσμπεργκ στην Ανατολική Πρωσία) πίσω από τις γραμμές του ΝΑΤΟ.
Οι δυτικοί αναλυτές ασφαλείας σήμερα συχνά αναφέρονται στο «Κενό Σουβάλκι» στη βορειοανατολική Πολωνία —που βρίσκεται ανάμεσα στο Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία, σύμμαχο της Ρωσίας— ως το πιο επικίνδυνο σημείο στην κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ. Παραλείπουν όμως βολικά το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ —και όχι η Ρωσία— ήταν αυτό που προκάλεσε αυτή την κατάσταση.
Η στρατηγική τοποθεσία του Καλίνινγκραντ μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας
Η στρατηγική γυμνότητα του Καλίνινγκραντ και το «Ρωσικό Άλαμο»
Η έντονη στρατηγική ευπάθεια του Καλίνινγκραντ είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο η αυξανόμενη ανησυχία ότι η Ρωσία θα μπορούσε να «δοκιμάσει» το ΝΑΤΟ καταλαμβάνοντας την εσθονική συνοριακή πόλη Νάρβα είναι εντελώς αβάσιμη, εξηγεί ο Λίβεν. Μια ρωσική εισβολή σε έδαφος του ΝΑΤΟ θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον αποκλεισμό του Καλίνινγκραντ από το ΝΑΤΟ, από ξηράς και θάλασσας.
Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά στον αρθρογράφο ένας Ρώσος ειδικός ασφαλείας: «Πιστεύει σοβαρά η Δύση ότι ο Πούτιν, ή οποιοσδήποτε άλλος κορυφαίος Ρώσος πολιτικός, θα ρίσκαρε να χάσει το Καλίνινγκραντ μόνο και μόνο για να κερδίσει τη Νάρβα, ή ότι θα ξεκινούσε έναν πυρηνικό πόλεμο για να σώσει το Καλίνινγκραντ;»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Η Τουρκία, τα Εξαμίλια και το τέλος του Ερντογάν! (βίντεο)
Ή, όπως το έθεσε ο πρώην υπουργός Άμυνας της Λετονίας, Άρτις Πάμπρικς: «Πάντα υποθέταμε ότι η Ρωσία θα απέκλειε τον Διάδρομο Σουβάλκι σε περίπτωση ενός τέτοιου πολέμου. Αλλά δύσκολα εξετάζουμε την πιθανότητα (το Καλίνινγκραντ) να είναι το πρώτο (που θα καταληφθεί από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ) σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης. Και τότε δεν θα υπήρχε πλέον Διάδρομος Σουβάλκι».
Το Καλίνινγκραντ αποτελεί το αρχηγείο του ρωσικού στόλου της Βαλτικής και βάση για ρωσικούς πυρηνικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς, όντας παράλληλα διεθνώς αναγνωρισμένο ρωσικό έδαφος. Για να γίνει αυτό κατανοητό με μια αμερικανική αναλογία, ο Ανατόλ Λίβεν σημειώνει ότι θα ήταν σαν το Περλ Χάρμπορ να είναι απομονωμένο στη μέση εδάφους που ελέγχεται από την Κίνα. Η σταδιακή επέκταση του ΝΑΤΟ από το 1989 έχει μετατρέψει τη Βαλτική Θάλασσα σε μια «εσωτερική πλωτή οδό του ΝΑΤΟ», συρρικνώνοντας τη σφαίρα επιρροής της Μόσχας στο Καλίνινγκραντ και την Αγία Πετρούπολη.
Πυρηνικό τελεσίγραφο και η επικίνδυνη αλαζονεία Ρούτε
Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και η ρωσική κυβέρνηση δήλωσαν πρόσφατα ότι η Ρωσία θα απαντήσει με πυρηνικά όπλα, εάν χρειαστεί, σε περίπτωση που το ΝΑΤΟ αποκλείσει το Καλίνινγκραντ. Κάθε εκπρόσωπος του ρωσικού κατεστημένου με τον οποίο συνομίλησε ο αρθρογράφος του Uncut News εξέφρασε παρόμοιο συναίσθημα. Ωστόσο, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, απάντησε με εκείνη την αυτάρεσκη αδιαφορία που έχει γίνει το σήμα κατατεθέν του, δηλώνοντας ότι «δεν το έπαιρνε στα σοβαρά».
Ο Ανατόλ Λίβεν προειδοποιεί ότι αυτή η απειλή πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, καθώς η Μόσχα θα θεωρούσε έναν αποκλεισμό από το ΝΑΤΟ ως άμεση πράξη πολέμου. Με ένα μεγάλο μέρος του ρωσικού στρατού δεσμευμένο στην Ουκρανία, η Ρωσία δεν διαθέτει τα συμβατικά στρατιωτική μέσα για να υπερασπιστεί το Καλίνινγκραντ από μια χερσαία επίθεση. Το Κέντρο Ναυτικών Αναλύσεων των ΗΠΑ θέτει το ερώτημα αν το Καλίνινγκραντ είναι «απόρθητο φρούριο ή Ρωσικό Άλαμο», ενώ η επικρατούσα άποψη μεταξύ των Ρώσων αναλυτών είναι ότι σε περίπτωση αποκλεισμού, η Ρωσία θα εξέδιδε αμέσως πυρηνικό τελεσίγραφο — και θα το εφάρμοζε μέσα σε λίγες ημέρες.
Οι δυτικές προκλήσεις και η ανάγκη για αυτοσυγκράτηση
Στο άρθρο του ο Λίβεν υπενθυμίζει ότι έχουν ήδη γίνει δύο επικίνδυνες προσπάθειες αποκλεισμού:
Τον Ιούνιο του 2022, όταν η Λιθουανία επιχείρησε να απαγορεύσει τη διαμετακόμιση αγαθών που υπόκεινται σε κυρώσεις της ΕΕ προς το Καλίνινγκραντ, υποχωρώντας μόνο μετά από έντονες ρωσικές απειλές για αντίποινα.
Τον Ιούνιο του 2025, όταν η Σουηδία ανακοίνωσε επιθεωρήσεις στον ρωσικό «σκιώδη στόλο» στη Βαλτική, υποχωρώντας σιωπηλά όταν η Ρωσία απείλησε με στρατιωτική επέμβαση και απέστειλε μαχητικό αεροσκάφος.
Παράλληλα, ο αρθρογράφος στηλιτεύει τις δηλώσεις του Πολωνού υπουργού Εξωτερικών, Ράντεκ Σικόρσκι, ο οποίος πρότεινε επιθετικούς ελιγμούς στο Καλίνινγκραντ για να αναγκαστεί ο Πούτιν να αποσύρει στρατεύματα από την Ουκρανία. Ο Λίβεν επισημαίνει την οφθαλμοφανή ειρωνεία: την ίδια στιγμή που ο Σικόρσκι ισχυριζόταν ότι η Ρωσία είναι αδύναμη στη Βαλτική, άλλοι Πολωνοί αξιωματούχοι προειδοποιούσαν για «επικείμενη ρωσική επίθεση».
Καταλήγοντας ο Ανατόλ Λίβεν υπογραμμίζει ότι οι Δυτικοί αναλυτές που απορρίπτουν τους ρωσικούς φόβους ως «παράνοια» επιδεικνύουν τεράστια υποκρισία. Υπενθυμίζει την αλληγορική απεικόνιση της Σύνεσης (Prudentia) που κρατά έναν καθρέφτη για αυτοστοχασμό, σημειώνοντας πως θα ήταν προς το συμφέρον όλων αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αφιέρωναν λιγότερο χρόνο στην πρόκληση της Ρωσίας και περισσότερο στην κριτική εξέταση των δικών τους επικίνδυνων πράξεων.
