Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η αλλαγή σκυτάλης στη Ντάουνινγκ Στριτ είναι πλέον γεγονός και φέρνει νέα δεδομένα στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.
Ο Άντι Μπέρναμ ανέλαβε την εξουσία τη Δευτέρα 20 Ιουλίου διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Κιρ Στάρμερ. Ο νέος ηγέτης των Εργατικών άνοιξε τα χαρτιά του για την εσωτερική πολιτική ανακοινώνοντας ένα δεκαετές πρόγραμμα ανάκαμψης με έμφαση στο κόστος διαβίωσης και την αναβιομηχάνιση. Παράλληλα έσπευσε να επιβεβαιώσει τις διεθνείς του συμμαχίες μέσα από τηλεφωνικές επαφές με τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Φρίντριχ Μερτς και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Οι συζητήσεις αυτές επικεντρώθηκαν στη στήριξη της Ουκρανίας και στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ επιβεβαιώνοντας τη σταθερή γεωπολιτική γραμμή του Λονδίνου.
Για τον Ελληνισμό ωστόσο η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον συγκεκριμένο πολιτικό ανοίγει έναν εντελώς διαφορετικό και φλέγοντα φάκελο. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι το πώς θα διαχειριστεί τη βρετανική οικονομία αλλά το αν θα τιμήσει την υπογραφή του απέναντι στην ιστορία της πατρίδας μας.
Είκοσι πέντε χρόνια ανέξοδων υποσχέσεων
Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του που απέφυγε συστηματικά το ζήτημα, ο Άντι Μπέρναμ εμφανίζεται ως σταθερός υποστηρικτής της επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα. Το μακρινό 2001 και λίγους μήνες μετά την εκλογή του ως βουλευτής υπέγραψε ψήφισμα καλώντας τη βρετανική κυβέρνηση να επιστρέψει τα αριστουργήματα του Φειδία στην Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 2002 προχώρησε ένα βήμα παραπέρα καταθέτοντας μαζί με άλλους συναδέλφους του νομοσχέδιο για την τροποποίηση του νόμου του Βρετανικού Μουσείου του 1963, ο οποίος μέχρι σήμερα απαγορεύει την επιστροφή των εκθεμάτων.
Ακόμα και από τη θέση του δημάρχου του Μάντσεστερ ο Μπέρναμ διατήρησε την ίδια ακριβώς ρητορική. Τον Φεβρουάριο του 2023 απάντησε στα σενάρια περί υποτιθέμενης υβριδικής συμφωνίας καλώντας τον πρόεδρο του Βρετανικού Μουσείου να επιστρέψει τα Μάρμαρα ξεκάθαρα και άνευ όρων.
Η παγίδα της εξουσίας και η ελληνική στάση
Το να πουλάς φιλελληνισμό από τα έδρανα της αντιπολίτευσης ή από την ασφάλεια ενός δημαρχείου είναι η πιο εύκολη άσκηση πολιτικής επικοινωνίας. Το πολιτικό κόστος είναι μηδενικό και το προοδευτικό προφίλ εξασφαλίζεται χωρίς τον παραμικρό κόπο. Σήμερα όμως ο Μπέρναμ κρατάει τις τύχες της χώρας του στα χέρια του και δεν διαθέτει το παραμικρό περιθώριο να κρυφτεί πίσω από τις αποφάσεις των εκάστοτε διαχειριστών του μουσείου.
Εάν πράγματι εννοούσε έστω και μία λέξη από όσα φώναζε επί 25 χρόνια οφείλει να προχωρήσει άμεσα στη νομοθετική ρύθμιση για την επιστροφή των Γλυπτών στη γενέθλια γη τους. Η ελληνική διπλωματία πρέπει να δράσει αστραπιαία θέτοντας τον προ των ευθυνών του.
Οποιαδήποτε καθυστέρηση, υπεκφυγή ή γραφειοκρατική δικαιολογία από την πλευρά της Ντάουνινγκ Στριτ θα επιβεβαιώσει τον απόλυτο κανόνα της εξουσίας. Πως οι μεγαλόστομες υποσχέσεις των ξένων ηγετών αποτελούν συχνά ένα ακόμα καλοστημένο ψέμα που καταρρέει μόλις αναλάβουν τα ηνία του κράτους.
