Η Μόσχα αποφάσισε να πετάξει οριστικά τις μάσκες και να διαλύσει κάθε διπλωματικό πρόσχημα, προκαλώντας παγκόσμιο δέος. Σε μια επίσημη δήλωση-σοκ που αλλάζει ριζικά την πορεία της σύγχρονης ιστορίας και της διεθνούς ασφάλειας, το Κρεμλίνο μετέτρεψε τη μέχρι πρότινος «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» σε έναν ανοιχτό, ολοκληρωτικό και ανηλεή πόλεμο ενάντια στο συλλογικό δυτικό μπλοκ.
Ο κορυφαίος Ρώσος φιλόσοφος και γεωπολιτικός εγκέφαλος, Αλεξάντερ Ντούγκιν, σπάει τη σιωπή του και προχωρά σε μια συγκλονιστική ανάλυση, ξεσκεπάζοντας τους λόγους που αυτή η κρίσιμη ομολογία καθυστέρησε τέσσερα ολόκληρα χρόνια, σηματοδοτώντας την επίσημη είσοδο του πλανήτη σε μια αδυσώπητη, υπαρξιακή σύγκρουση πολιτισμών , όπως αναφέρει το multipolarpress.com
Το τέλος της προσποίησης: Η φράση-βόμβα του Πεσκόφ που γκρέμισε τις αυταπάτες
Με μια και μόνο καταλυτική φράση, ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, έβαλε οριστικό τέλος σε μια επικίνδυνη αμφισημία που σιγόκαιγε στο παρασκήνιο από τον Μάιο του 2022. Η ένοπλη αναμέτρηση στα εδάφη της Ουκρανίας δεν αποτελεί πλέον μια περιορισμένη, τεχνική επιχείρηση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ιατρική βόμβα! Πώς ο μεσημεριανός ύπνος συνδέεται με την πρωτεΐνη-δήμιο του εγκεφάλου
Όπως ξεκαθάρισε η Μόσχα, η κατάσταση έχει μετατραπεί σε έναν πραγματικό πόλεμο, και μάλιστα όχι εναντίον του Κιέβου, αλλά εναντίον ενός ενιαίου, επιθετικού μετώπου των ευρωπαϊκών πρωτευουσών και, «δυστυχώς», της ίδιας της Ουάσινγκτον.
Μιλώντας στην εκπομπή «Κλιμάκωση» του Sputnik, ο Ντούγκιν υπογράμμισε το ειδικό βάρος αυτής της εξέλιξης, τονίζοντας ότι ο Πεσκόφ δεν εκφράζει ποτέ προσωπικές απόψεις ή εκτιμήσεις. Μεταφέρει αυτούσια την καθοδηγητική και στρατηγική γραμμή του Βλαντιμίρ Πούτιν. Η Ρωσία, με τον πλέον επίσημο τρόπο, ανακοίνωσε ότι βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με το ΝΑΤΟ, κλείνοντας κάθε παράθυρο επιστροφής στο παλιό status quo.
Η κατάρρευση του αρχικού Blitzkrieg και η τετραετής γνωστική «τυφλότητα»
Η αρχική σύλληψη της ρωσικής ηγεσίας τον Φεβρουάριο του 2022 δεν είχε την παραμικρή σχέση με τη σημερινή, αιματηρή πραγματικότητα που βιώνει η ρωσική κοινωνία. Το επιτελείο του Κρεμλίνου είχε σχεδιάσει την «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» ως μια αστραπιαία, χειρουργική και αυστηρά περιορισμένης κλίμακας παρέμβαση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ανταρσία Ντούγκιν κατά Κρεμλίνου! Επιτίθεται στους τεχνοκράτες του Πούτιν και προειδοποιεί για την ψηφιακή κόλαση της Ρωσίας
Στόχος της Μόσχας δεν ήταν η ανατροπή της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ούτε η ολοκληρωτική ρήξη με τη Δύση. Αντίθετα, επεδίωκε μέσω ενός σύντομου blitzkrieg να κατοχυρώσει τον ζωτικό της χώρο, να αλλάξει τις ισορροπίες στο Κίεβο και στη συνέχεια να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον από θέση ισχύος.
Όλο αυτό το δόγμα, όμως, κατέρρευσε με πάταγο:
Οι ρωσικές ειδικές δυνάμεις έφτασαν μέχρι το αεροδρόμιο Χοστομέλ, προ των πυλών του Κιέβου, αλλά η κατάληψη της πρωτεύουσας αποδείχθηκε επιχειρησιακά ανέφικτη. Εκείνη τη στιγμή, ο αρχικός σχεδιασμός εξαντλήθηκε οριστικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο άνθρωπος που προέβλεψε το 2008 την οικονομική κρίση και τον κορονοϊό προειδοποιεί ότι έρχεται παγκόσμιο οικονομικό κραχ
Η Δυτική εμπλοκή: Η Δύση, ξεπερνώντας το αρχικό σοκ, συνειδητοποίησε ότι η Ουκρανία μπορούσε να προβάλει σθεναρή αντίσταση. Μπήκε με «γεμάτα χέρια» στη σύγκρουση, μετατρέποντάς τη σε έναν θανάσιμο πόλεμο δια αντιπροσώπων (proxy\ war) υψηλότατης έντασης.
Αυτό που ακολούθησε ήταν μια μακρά, τετραετής περίοδος γνωστικής αναπροσαρμογής για τη ρωσική κρατική μηχανή. Στην αρχή, η λέξη «πόλεμος» αποτελούσε το απόλυτο ταμπού, επισύροντας αυστηρές ποινικές διώξεις. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2026 για να καμφθούν οι εσωτερικές αντιστάσεις των ελίτ και η ανώτατη εξουσία να ονομάσει τον εχθρό με το πραγματικό του όνομα.
Γιατί τώρα; Οι Δύο άξονες της υπαρξιακής πίεσης που ανάγκασαν τον Πούτιν να μιλήσει
Ο Ντούγκιν εντοπίζει δύο καταλυτικούς άξονες πίεσης που ανάγκασαν το Κρεμλίνο να προχωρήσει σε αυτή την ιστορική διακήρυξη το καλοκαίρι του 2026:
1. Η Εσωτερική κοινωνική πραγματικότητα
Ο όρος «ειδική επιχείρηση» παρέπεμπε σε μια απομακρυσμένη υπόθεση που αφορούσε μόνο επαγγελματίες στρατιωτικούς και κλειστά επιτελεία. Σήμερα, ο πόλεμος έχει γίνει καθημερινή, βιωματική πραγματικότητα για εκατομμύρια Ρώσους πολίτες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
"Είσαι ο Επόμενος" – Ντούγκιν: Η Μοσάντ σκότωσε τον Γκράχαμ για να σπρώξει τον Τραμπ σε πόλεμο
Η ραγδαία κλιμάκωση των επιθέσεων με drones βαθιά στην ενδοχώρα, οι τρομοκρατικές ενέργειες, τα πλήγματα σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές και οι αδιάκοποι βομβαρδισμοί των συνοριακών πόλεων έχουν αλλάξει την ψυχολογία της κοινωνίας. Ο λαός, που συμμετέχει ενεργά στην πολεμική προσπάθεια, απαιτούσε πλέον ειλικρίνεια: δεν μπορείς να μιλάς για «ειδική επιχείρηση» όταν η ίδια η χώρα δέχεται καθημερινά χτυπήματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Βόμβα Έλον Μασκ...υπερασπίζεται τον Κασιδιάρη! Η ανάρτηση του πλουσιότερου ανθρώπου του πλανήτη που τινάζει την Αθήνα στον αέρα
2. Η Εξωτερική υπαρξιακή απειλή
Η αυταπάτη για τη διατήρηση μιας «σχετικά φιλοδυτικής» Ρωσίας που απλώς διευρύνει την ανεξαρτησία της διαλύθηκε ολοσχερώς. Η Δύση δεν επιδιώκει κανέναν συμβιβασμό, έχει εισέλθει στη σύρραξη με μοναδικό και ξεκάθαρο στόχο τη στρατηγική εκμηδένιση και τον διαμελισμό της Μόσχας.
Μάλιστα, όπως σημειώνει ο Ντούγκιν, η Μόσχα αναγνωρίζει πλέον ότι το εχθρικό μέτωπο εκτείνεται σε όλο το ΝΑΤΟ, ανεξαρτήτως προσώπων. Ακόμη και η δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο αποδείχθηκε ανίκανη να ανακόψει αυτή την τυφλή, επιθετική δυναμική των δυτικών δομών.
Η νέα αρχιτεκτονική του τρόμου και το μήνυμα σε Αθήνα και Λευκωσία
Η αναγνώριση του πολέμου δεν είναι μια απλή ρητορική λεπτομέρεια, αλλά μια δομική στροφή στη ρωσική στρατηγική. Η Μόσχα διακηρύσσει πλέον ανοιχτά ότι διεξάγει έναν αντιπαγκοσμιοποιητικό, πολυπολικό αγώνα. Σε αυτόν τον αγώνα, η νίκη δεν μπορεί να μετρηθεί με όρους μιας απλής κατάπαυσης του πυρός, αλλά με όρους ριζικής και βίαιης ανακατανομής της παγκόσμιας ισχύος.
Η έκβαση αυτής της σύγκρουσης θα καθορίσει ποιος θα ορίζει το μέλλον της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Για τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου, η εξέλιξη αυτή αποτελεί το απόλυτο επιχείρημα για την οριστική αποδέσμευσή τους από το δυτικοκεντρικό μοντέλο.
Την ίδια στιγμή, αυτός ο ρωσοδυτικός πόλεμος πολιτισμών στέλνει ένα ηχηρό σήμα κινδύνου στην Αθήνα και τη Λευκωσία: οι τεκτονικές αυτές ανακατατάξεις ανατρέπουν πλήρως τα δεδομένα για την ενεργειακή ασφάλεια, προκαλούν τριγμούς στις ισορροπίες εντός του ΝΑΤΟ και βάζουν φωτιά στο ήδη εύφλεκτο τρίγωνο Αιγαίου - Ανατολικής Μεσογείου. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πλέον το πότε θα τελειώσει η σύγκρουση, αλλά με ποια εφιαλτική μορφή θα αποκρυσταλλωθεί ο νέος, μόνιμος διαχωρισμός του πλανήτη.
