Η ονομασία «Green Boots» προήλθε από τις χαρακτηριστικές πράσινες ορειβατικές μπότες που φορούσε. Για περίπου 30 χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι επρόκειτο για τον 28χρονο Tsewang Paljor, ο οποίος είχε επίσης χάσει τη ζωή του στη φονική καταιγίδα της 10ης Μαΐου 1996.
Την ταυτοποίηση επιβεβαίωσε η Indo-Tibetan Border Police (ITBP), η οποία σχεδιάζει πλέον την ανάκτηση της σορού από τη διαβόητη «ζώνη του θανάτου». Το σώμα παραμένει σε υψόμετρο άνω των 26.246 ποδιών και η επιχείρηση αναμένεται να πραγματοποιηθεί αργότερα μέσα στο καλοκαίρι από την πλευρά της Τιβέτ, με τη συμμετοχή εξειδικευμένης ομάδας αναρριχητών υψηλού υψομέτρου.
Η τραγωδία του 1996 στο Έβερεστ
Ο Dorje Morup συμμετείχε σε αποστολή έξι μελών της ITBP που επιχείρησε την ανάβαση από τη βόρεια πλευρά του Έβερεστ στις 10 Μαΐου 1996. Όταν η ομάδα εγκλωβίστηκε σε σφοδρή χιονοθύελλα κοντά στην κορυφή, τρεις αναρριχητές επέστρεψαν, ενώ ο Morup συνέχισε μαζί με τους Tsewang Paljor και Tsewang Samanla.
Οι τρεις άνδρες δεν επέστρεψαν ποτέ. Η τραγωδία εκείνης της ημέρας κόστισε συνολικά τη ζωή σε 11 ορειβάτες και παραμένει μία από τις πιο πολύνεκρες στην ιστορία του Έβερεστ.
Σύμφωνα με τα αρχικά στοιχεία της αποστολής, οι τρεις αναρριχητές επικοινώνησαν με τον αρχηγό της ομάδας περίπου στις 15:45, αναφέροντας ότι είχαν φτάσει στην κορυφή. Ωστόσο, μεταγενέστερες μαρτυρίες αμφισβήτησαν αυτή την εκδοχή, καθώς η εξαιρετικά περιορισμένη ορατότητα ενδέχεται να τους έκανε να πιστέψουν λανθασμένα ότι είχαν ολοκληρώσει την ανάβαση. Εκτιμάται ότι ίσως βρίσκονταν περίπου 430 πόδια χαμηλότερα όταν οι καιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν δραματικά.
Λίγο αργότερα, θυελλώδεις άνεμοι, πολικές θερμοκρασίες και σχεδόν μηδενική ορατότητα σκέπασαν το βουνό. Μέλη της αποστολής που βρίσκονταν χαμηλότερα ανέφεραν ότι είδαν δύο φακούς κεφαλής πάνω από το σημείο που είναι γνωστό ως Second Step, σε υψόμετρο περίπου 28.000 ποδιών. Ήταν η τελευταία φορά που οι τρεις αναρριχητές εθεάθησαν ζωντανοί.
Επικίνδυνη η ανάκτηση των σορών λόγω υψόμετρου
Η ανάκτηση σορών από τόσο μεγάλο υψόμετρο θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη. Για τον λόγο αυτό, η σορός του Morup παρέμεινε στο σημείο όπου πέθανε, διατηρημένη από τον πάγο και το χιόνι για δεκαετίες. Βρισκόταν μέσα σε μια μικρή εσοχή του βράχου, σε εμβρυϊκή στάση, σαν να είχε προσπαθήσει να προστατευτεί από τις ακραίες συνθήκες.
Η λεγόμενη «ζώνη του θανάτου», πάνω από τα 26.000 πόδια, χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα οξυγόνου, με αποτέλεσμα ο ανθρώπινος οργανισμός να μπορεί να επιβιώσει εκεί μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Με το πέρασμα των χρόνων, η σορός μετατράπηκε σε σημείο αναφοράς για όσους επιχειρούσαν την ανάβαση από τη βορειοανατολική διαδρομή. Οι αναρριχητές καθιέρωσαν την ονομασία «Green Boots», ενώ η μικρή εσοχή όπου βρισκόταν έγινε γνωστή ως «Green Boots Cave». Οι χαρακτηριστικές πράσινες μπότες τον έκαναν άμεσα αναγνωρίσιμο, μετατρέποντας το σημείο σε ένα από τα πιο γνωστά και ανατριχιαστικά ορόσημα του Έβερεστ.
Χιλιάδες ορειβάτες πέρασαν από το σημείο όλα αυτά τα χρόνια. Για πολλούς αποτελούσε ένα άτυπο σημείο προσανατολισμού, καθώς γνώριζαν ότι από εκεί απέμενε το τελευταίο και δυσκολότερο τμήμα της διαδρομής προς την κορυφή. Όπως είχε δηλώσει ο έμπειρος ορειβάτης Noel Hanna, «είναι δύσκολο να μην προσέξεις τον άνθρωπο που βρίσκεται εκεί».
