Ένα κομμάτι του διάσημου σιδηροδρομικού σταθμού στην Ταϊλάνδη αναδύθηκε και πάλι στην επιφάνεια μετά από 40 χρόνια κάτω από το νερό
Σύμφωνα με τη Daily Mail, ο σταθμός Nithe αποτελούσε βασικό σημείο ανεφοδιασμού στον «Σιδηρόδρομο του Θανάτου», ο οποίος συνέδεε την Ταϊλάνδη με τη Μιανμάρ. Παρέμεινε κρυμμένος για δεκαετίες, μέχρι που μια δεξαμενή αποστραγγίστηκε νωρίτερα φέτος, προκειμένου να πραγματοποιηθούν εργασίες συντήρησης σε ένα κοντινό φράγμα.
Γιατί πήρε αυτό το όνομα και πώς κατασκευάστηκε
Η σιδηροδρομική γραμμή μήκους περίπου 413 χιλιομέτρων, η οποία αποτέλεσε το θέμα της ταινίας του 1957 «Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι», απέκτησε αυτό το όνομα εξαιτίας των δεκάδων χιλιάδων εργατών και αιχμαλώτων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της κατασκευής της.
Κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1942 και τον Οκτώβριο του 1943 και συνέδεε το Νονγκ Πλαδούκ στη δυτική Ταϊλάνδη με το Θανμπιουζαγιάτ στη νοτιοανατολική Μιανμάρ. Παλαιότερα διέθετε περισσότερες από 60 στάσεις ή σταθμούς. Στην κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής συμμετείχαν περίπου 60.000 αιχμάλωτοι πολέμου των Συμμάχων από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες από όλη την Ασία.
Σήμερα, η γραμμή λειτουργεί μόνο εντός της Ταϊλάνδης, μεταξύ του Νονγκ Πλαδούκ και του Ναμ Τόκ, και έχει μετατραπεί σε τουριστικό αξιοθέατο.
Για ποιο λόγο αποκαλύφθηκε τώρα ο σιδηροδρομικός σταθμός
Τα ερείπια του σταθμού Nithe άρχισαν να εμφανίζονται τον Απρίλιο, όταν η αρχή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Ταϊλάνδης αποστράγγισε το νερό. Φωτογραφίες που δημοσίευσε η εφημερίδα «The Nation» (ένα ταϊλανδικό μέσο ενημέρωσης) αποτυπώνουν τμήματα των σιδηροδρομικών γραμμών, καθώς και μερικά από τα δομικά ερείπια που κάποτε χρησιμοποιούνταν για τη λειτουργία και τη συντήρηση του δικτύου.
Πρόκειται για ένα σπάνιο στοιχείο του αρχικού σιδηροδρόμου που έχει διασωθεί, καθώς οι περισσότεροι σταθμοί έχουν ανακαινιστεί ή κατεδαφιστεί με την πάροδο των ετών. Η απροσδόκητη εμφάνιση του σταθμού Nithe έχει προσελκύσει τουρίστες και ερευνητές από όλο τον κόσμο.
Μιλώντας στο Associated Press ο Martyn Fryer, ένας Αυστραλός ερευνητής, του οποίου ο παππούς πέθανε ενώ εργαζόταν στον σιδηρόδρομο το 1942, δήλωσε στο ότι είχε προσπαθήσει να επισκεφθεί τον σταθμό Nithe στο παρελθόν χωρίς όμως επιτυχία. «Έχω πάει στον σταθμό Nithe τρεις φορές στο παρελθόν, αλλά η στάθμη του νερού ήταν πάντα πολύ υψηλή για να μπορέσω πραγματικά να εκτιμήσω τα φανταστικά στοιχεία που προσφέρει, με την εναπομένουσα υποδομή και τη διάταξη του ίδιου του σιδηροδρόμου».
Η περίοδος της ξηρασίας στη νοτιοανατολική Ασία συχνά αποκαλύπτει τμήματα του σταθμού. Ωστόσο, τα επίπεδα του νερού έφτασαν σε νέο χαμηλό φέτος και αποστραγγίστηκαν τόσο γρήγορα που η βλάστηση δεν έχει ακόμη αναγεννηθεί, καθιστώντας το Nithe ευκολότερο να μελετηθεί.
