Η Μόσχα αλλάζει ριζικά δόγμα και βάζει ευθέως στο στόχαστρο τις τουρκικές φιλοδοξίες. Οι εποχές που το Κρεμλίνο αντιμετώπιζε τον παντουρκισμό απλώς ως ένα γραφικό ή ρομαντικό ιδεολογικό αφήγημα της Άγκυρας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Πλέον, η ρωσική ηγεσία θεωρεί το συγκεκριμένο δόγμα ως το απόλυτο, επικίνδυνο εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης στα χέρια της Δύσης, το οποίο έχει ως μοναδικό σκοπό τον στρατηγικό στραγγαλισμό της ρωσικής επιρροής στον μετασοβιετικό χώρο.
Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε με τον πιο επίσημο τρόπο ο ίδιος ο επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών (FSB), Αλεξάντερ Μπόρτνικοφ. Μιλώντας απροσχημάτιστα κατά τη διάρκεια συνεδρίασης των υπηρεσιών ασφαλείας της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ), αποκάλυψε το σχέδιο υπονόμευσης: Η Δύση επιχειρεί να διαλύσει τη σταθερότητα των κρατών της περιοχής εκ των έσω, «σβήνοντας» την κοινή τους ιστορία με τη Ρωσία και καλλιεργώντας τεχνητές εθνοτικές αντιπαραθέσεις.
Ψηφιακός πόλεμος, Τεχνητή Νοημοσύνη και Έγχρωμες Επαναστάσεις
Το πιο τρομακτικό σκέλος της ρωσικής ανάλυσης δεν είναι η συμβατική διπλωματία, αλλά οι μηχανισμοί υβριδικού πολέμου. Η FSB φωτογραφίζει τη λειτουργία νέων δυτικών «ψηφιακών εργαστηρίων» στην περιοχή, τα οποία χρησιμοποιούν αλγόριθμους Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) για τη μαζική συλλογή και ανάλυση δεδομένων συμπεριφοράς.
Στόχος; Η ανίχνευση κοινωνικών εντάσεων και το στήσιμο νέων «έγχρωμων επαναστάσεων». Διανέμοντας στοχευμένα, εξατομικευμένα πακέτα πληροφοριών ανά δημογραφική ομάδα, η Δύση σπέρνει τη διχόνοια. Η Μόσχα βλέπει ξεκάθαρα πως η Τουρκία είναι ο μεγάλος, σιωπηλός ωφελημένος αυτής της κατάστασης. Εκμεταλλευόμενη το κενό ισχύος που δημιουργούν οι δυτικές κυρώσεις λόγω της Ουκρανίας, η Άγκυρα διεισδύει ραγδαία.
Το μέτωπο του Καζακστάν και ο εφιάλτης της «Βαλκανοποίησης»
Μέσω του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, ο Ερντογάν προβάλλεται ως ο προστάτης και φυσικός ηγέτης ενός τεράστιου άξονα που ξεκινά από την Ανατολία και φτάνει στα βάθη της Κεντρικής Ασίας. Χώρες ζωτικής σημασίας για τα ρωσικά συμφέροντα και την αεράμυνα, όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν και το Κιργιστάν, μπαίνουν σταδιακά σε τουρκική τροχιά, απομακρυνόμενες από τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφαλείας (ΟΣΣΑ) που ελέγχει η Μόσχα.
Αυτό για το Κρεμλίνο μεταφράζεται ευθέως σε άνοιγμα νέων διαδρόμων στρατιωτικού εφοδιασμού του ΝΑΤΟ στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας.
Το απόλυτο, όμως, εφιαλτικό σενάριο για τη ρωσική ηγεσία είναι η εργαλειοποίηση αυτής της τουρκικής/μουσουλμανικής ταυτότητας για την υποκίνηση εξεγέρσεων στο εσωτερικό της ίδιας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι ο φόβος της «Βαλκανοποίησης».
Γι' αυτό ακριβώς ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, είχε απαντήσει παλαιότερα με απόλυτα δηκτικό τρόπο στους χάρτες του τουρκικού επεκτατισμού, διαμηνύοντας πως το ιστορικό κέντρο του «τουρκικού κόσμου» δεν βρίσκεται στην Άγκυρα, αλλά στα ρωσικά εδάφη του Αλτάι.
Η Ρωσία πλέον δηλώνει ανοιχτά πως δεν προτίθεται να παρακολουθεί παθητικά την τουρκική διείσδυση.