Η ρητορική της άμεσης διεύρυνσης προσκρούει πλέον στον σκληρό πυρήνα του ευρωπαϊκού ρεαλισμού.
Η Γερμανία, δια στόματος του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, βάζει φρένο στις προσδοκίες του Κιέβου για ταχεία και πλήρη ενσωμάτωση, καταθέτοντας μια ριζικά διαφορετική αρχιτεκτονική: τη δημιουργία ενός ειδικού καθεστώτος «συνδεδεμένου μέλους».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η τουρκική έκθεση Πληροφοριών για τη σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν: Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Η επιστολή Μερτς προς την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αντόνιο Κόστα και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν) αποκαλύπτει τον διπλωματικό ελιγμό του Βερολίνου.
Αναγνωρίζοντας πως ο θεσμικός και πολιτικός λαβύρινθος των Βρυξελλών καθιστά την πλήρη ένταξη ανέφικτη στο άμεσο μέλλον, η γερμανική καγκελαρία επιχειρεί να δημιουργήσει έναν θεσμικό «προθάλαμο», ο οποίος θα κρατήσει την Ουκρανία σε ευρωπαϊκή τροχιά, χωρίς όμως να διαταράξει τις εσωτερικές ισορροπίες της Ένωσης.
Η ψευδαίσθηση της συνδιοίκησης
Οι λεπτομέρειες του γερμανικού σχεδίου αποτυπώνουν ξεκάθαρα τα όρια αυτής της ενδιάμεσης φάσης. Το καθεστώς σύνδεσης προβλέπει ουκρανική παρουσία στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων, αλλά με αυστηρά περιορισμένα δικαιώματα.
Το Κίεβο θα αποκτήσει έναν «συνδεδεμένο» Ευρωπαίο επίτροπο, ο οποίος ωστόσο δεν θα διαθέτει κανένα χαρτοφυλάκιο. Αντίστοιχα, η χώρα θα εκπροσωπείται στο Ευρωκοινοβούλιο από ειδικούς απεσταλμένους, οι οποίοι θα έχουν φωνή, αλλά όχι δικαίωμα ψήφου.
Αν και το Βερολίνο σπεύδει να διευκρινίσει πως δεν πρόκειται για > «ένταξη δεύτερης κατηγορίας», η πραγματικότητα δείχνει ότι η Ουκρανία καλείται να αποδεχθεί έναν ρόλο παρατηρητή. Αυτή η προσέγγιση έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με το χρονοδιάγραμμα του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος πιέζει ασφυκτικά για πλήρη, ισότιμη ένταξη το αργότερο έως το 2027.
Το αγροτικό «αγκάθι» και ο φόβος του Παρισιού
Πίσω από τις νομικές διατυπώσεις περί «πολύπλοκων διαδικασιών επικύρωσης», κρύβεται ο πραγματικός τρόμος ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών. Η Ουκρανία αποτελεί έναν ασυναγώνιστο αγροδιατροφικό κολοσσό. Η πλήρης και άμεση ένταξή της στην Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της ΕΕ θα προκαλούσε σεισμικές δονήσεις, απειλώντας την επιβίωση των Ευρωπαίων παραγωγών και προκαλώντας τον έντονο προβληματισμό χωρών με βαρύ αγροτικό αποτύπωμα, όπως η Γαλλία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ερντογάν: Η ομιλία περί διαδοχής και τα σενάρια αποχώρησης
Παράλληλα, ο γεωπολιτικός χάρτης αναδιατάσσεται. Η πτώση του Βίκτορ Όρμπαν και η άνοδος του Πίτερ Μαγιάρ στην Ουγγαρία αφαίρεσε από το τραπέζι το μόνιμο βέτο της Βουδαπέστης, το οποίο μέχρι πρότινος λειτουργούσε ως βολικό άλλοθι για τις ευρωπαϊκές καθυστερήσεις. Χωρίς τον «κακό» της υπόθεσης, οι Βρυξέλλες οφείλουν πλέον να αντιμετωπίσουν κατάματα τις δικές τους δομικές αδυναμίες.
Η ουσιαστική ρήτρα: Ασφάλεια αντί για ψήφο
Το μοναδικό, ίσως, βαρύνον αντάλλαγμα που προσφέρει η πρόταση Μερτς αφορά την άμυνα. Ο Γερμανός καγκελάριος ζητά από τα κράτη-μέλη να αναλάβουν ρητή πολιτική δέσμευση για την εφαρμογή της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής προς την Ουκρανία. Αυτή η κίνηση συνιστά την παροχή σκληρών, ευρωπαϊκών εγγυήσεων ασφαλείας, σχεδιασμένων να λειτουργήσουν ως διπλωματικό όπλο στις εν εξελίξει ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Μόσχα.
Το επόμενο διάστημα θα κρίνει εάν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συνταχθούν πίσω από το γερμανικό σχέδιο. Η δημιουργία μιας ειδικής ομάδας εργασίας, την οποία προκρίνει ο Μερτς, αναμένεται να αποτελέσει το πεδίο της τελικής, σκληρής διαπραγμάτευσης ανάμεσα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και το Κίεβο.
