Όταν ένας Τούρκος υπουργός αναγκάζεται να βγει σε εθνική μετάδοση και να παραδεχτεί ότι μια «έκρηξη» δεν ήταν ατύχημα αλλά στοχευμένη υποβρύχια επίθεση, τότε η γεωπολιτική παρτίδα στη Μαύρη Θάλασσα έχει αλλάξει οριστικά επίπεδο.
Η αόρατη απειλή των UUV και το χειρουργείο στο μηχανοστάσιο
Οι δηλώσεις του Αμπντουλκαντίρ Ουράλογλου (Abdulkadir Uraloğlu) είναι αποκαλυπτικές. Ο Τούρκος Υπουργός Μεταφορών παραδέχτηκε ότι η επίθεση στο Altura έγινε πιθανότατα από ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα (UUV). Αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει τα πάντα.
Ενώ τα εναέρια drones μπορούν να εντοπιστούν από τα ραντάρ, ένα UUV που κινείται κάτω από την επιφάνεια και χτυπά κάτω από την ίσαλο γραμμή αποτελεί τον απόλυτο εφιάλτη. Το Κίεβο φωτογραφίζεται ως ο δράστης με τη σιωπηρή δυτική κάλυψη, ο οποίος επέλεξε το πιο εξελιγμένο μέσο για να επιβάλει έναν άτυπο «ναυτικό αποκλεισμό».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ρωσία κατά Ισραήλ και ΗΠΑ για πυρηνικό χτύπημα στο Μπουσέρ
Το χτύπημα ήταν χειρουργικό. Στόχος δεν ήταν η βύθιση του πλοίου, που θα προκαλούσε έναν ανυπολόγιστο οικολογικό όλεθρο στην είσοδο του Βοσπόρου, στρέφοντας την παγκόσμια κοινή γνώμη κατά των Ουκρανών. Στόχος ήταν η «πλήρης απενεργοποίηση». Χτυπώντας το μηχανοστάσιο, ο επιτιθέμενος ακινητοποίησε το πλοίο, στέλνοντας ένα ωμό τελεσίγραφο: «Ξέρουμε ποιοι είστε, ξέρουμε τι μεταφέρετε και μπορούμε να σας σταματήσουμε όποτε θέλουμε».
Altura: Το τέλος της τουρκικής βιτρίνας για το ρωσικό πετρέλαιο
Η ακτινογραφία του πλοίου αποκαλύπτει το μέγεθος της μεθόδευσης. Το Altura δεν είναι ένα τυχαίο τάνκερ. Μέχρι πρόσφατα κυκλοφορούσε ως Beşiktaş Dardanelles, ένα πλοίο καθαρά τουρκικών συμφερόντων. Μετά την έναρξη του πολέμου, «μεταμορφώθηκε» με σημαία από τον Panama και πέρασε στη διαχείριση της Pergamon Shipping. Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στις λίστες κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου, συνέχιζε να μεταφέρει ρωσικό αργό πετρέλαιο (Urals), εκμεταλλευόμενο το γεγονός ότι δεν είχε υποστεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ.
Η παρουσία 27 Τούρκων ναυτικών στο πλήρωμα λειτούργησε ως μια ιδιότυπη «ασπίδα». Η Άγκυρα πίστευε ότι κανείς δεν θα ρίσκαρε ένα χτύπημα σε πλοίο με Τούρκους πολίτες τόσο κοντά στις ακτές της. Η επίθεση όμως απέδειξε ότι οι κόκκινες γραμμές έχουν μετακινηθεί. Το «ξέπλυμα» του ρωσικού πετρελαίου μέσω τουρκικών εταιρειών-βιτρίνας έχει πλέον κόστος, και αυτό το κόστος είναι η ασφάλεια των ίδιων των Τούρκων ναυτικών.
Η στρατηγική αμηχανία του Ερντογάν
Η Τουρκία παραδέχεται την επίθεση, παραδέχεται ότι έγινε σκόπιμα, αλλά αποφεύγει να κατονομάσει δράστη. Γιατί; Γιατί αν κατονομάσει την Ουκρανία, θα πρέπει να εξηγήσει γιατί ένα πλοίο που παραβιάζει τις ευρωπαϊκές κυρώσεις βρισκόταν υπό την προστασία της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το Ιράν ετοιμάζει νέα σφαγή στο εσωτερικό με πρόσχημα τον πόλεμο
Αν πάλι σιωπήσει, παραδέχεται ότι η Μαύρη Θάλασσα δεν είναι πλέον μια «τουρκική λίμνη», αλλά ένα πεδίο όπου υποβρύχια drones μπορούν να χτυπούν ανενόχλητα.
