Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των αρχείων που σχετίζονται με τον Τζέφρι Έπσταϊν από το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης φαίνεται πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν επικοινωνιακό ελιγμό, σχεδιασμένο να προκαλέσει σύγχυση και να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. Η επιστολή που διαβιβάστηκε στο Κογκρέσο παρουσιάζει μια χαοτική λίστα ονομάτων, η οποία στερείται πλαισίου και λογικής συνοχής, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις των Αρχών.
Ενώ η κοινή γνώμη καταναλώνει με βουλιμία ονόματα καλλιτεχνών και νεκρών θρύλων, μια προσεκτική ματιά στο 2% των εγγράφων που διέρρευσαν αποκαλύπτει μια σκανδαλώδη απουσία. Υπάρχουν οικογένειες που η ισχύς τους ξεπερνά τα σύνορα κρατών και η περιουσία τους ελέγχει κεντρικές τράπεζες, οι οποίες όμως λάμπουν δια της απουσίας τους από τον «οριστικό» κατάλογο των 305 προσώπων
1. Η Δυναστεία Ρότσιλντ (Rothschild): Οι μεγάλοι απόντες
Είναι το πιο ηχηρό κενό. Παρά το γεγονός ότι ο Έπσταϊν είχε στενές επαφές με μέλη της οικογένειας και το όνομά τους εμφανίζεται στις ιδιωτικές του ατζέντες (Black Book), η Παμ Μπόντι δεν συμπεριέλαβε κανέναν Ρότσιλντ στη λίστα. Η παράλειψη αυτή ενισχύει τις υποψίες ότι η «διαφάνεια» σταματά εκεί που αρχίζει ο έλεγχος του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος.
2. Οι Ροκφέλερ (Rockefeller) και η σκιά των ιδρυμάτων
Η οικογένεια που έχτισε την αμερικανική ισχύ φαίνεται να έχει μείνει στο απυρόβλητο. Αν και στελέχη που συνδέονται με τα ιδρύματα των Ροκφέλερ φέρονται να είχαν κοινωνικές επαφές με τον Έπσταϊν μέσω ακαδημαϊκών προγραμμάτων, τα ονόματά τους έχουν «εξατμιστεί» από τα επίσημα έγγραφα. Η «προστασία φήμης» φαίνεται πως λειτούργησε άψογα για τους αρχιτέκτονες της νέας τάξης πραγμάτων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μελ Γκίμπσον: Ο "προφήτης" που το Χόλυγουντ ήθελε να φιμώσει!
3. Η Δυναστεία Πρίτσκερ (Pritzker)
Μια από τις πλουσιότερες οικογένειες των ΗΠΑ, με τεράστια πολιτική επιρροή, η οποία είχε συνδεθεί στο παρελθόν με επενδυτικές κινήσεις γύρω από τον κύκλο του Έπσταϊν. Στη νέα λίστα, το όνομά τους παραμένει προστατευμένο πίσω από το 98% των αρχείων που το Υπουργείο Δικαιοσύνης αρνείται να δημοσιοποιήσει.
4. Η Βρετανική αριστοκρατία πέρα από τον Άντριου
Ενώ ο Πρίγκιπας Άντριου χρησιμοποιείται ως ο «σάκος του μποξ» για να εκτονωθεί η λαϊκή οργή, άλλα μέλη της βρετανικής ελίτ και επιχειρηματίες με τίτλους ευγενείας που ταξίδεψαν με το "Lolita Express" φαίνεται να έχουν διαγραφεί. Η συγκάλυψη εδώ μοιάζει να έχει διακρατικό χαρακτήρα, προστατεύοντας το κύρος του Στέμματος στο σύνολό του.
5. Οι «Βαρόνοι» της τεχνολογίασ της Silicon Valley
Αν και ο Μπιλ Γκέιτς (μέσω της Μελίντα) αναφέρεται, πολλοί άλλοι «τιτάνες» της τεχνολογίας που χρηματοδοτούσαν τα «επιστημονικά» συνέδρια του Έπσταϊν λείπουν. Πρόκειται για ανθρώπους που ελέγχουν τη ροή της πληροφορίας και τα δεδομένα μας, γεγονός που καθιστά την απουσία τους τουλάχιστον ύποπτη.
Νεκροί θρύλοι και τυχαία ονόματα στην ίδια λίστα
Η μεγαλύτερη παραδοξότητα της λίστας έγκειται στην ενσωμάτωση προσώπων που έχουν φύγει από τη ζωή εδώ και δεκαετίες. Ονόματα όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ, η Μέριλιν Μονρόε, η Τζάνις Τζόπλιν και η Πριγκίπισσα Νταϊάνα αναφέρονται δίπλα σε εν ενεργεία εγκληματίες. Η παρουσία τους, μαζί με εκείνη του Πάπα ή της Μάγκι Θάτσερ, εξηγείται από το γεγονός ότι ο Έπσταϊν μπορεί απλώς να διατηρούσε αποκόμματα εφημερίδων ή άρθρα που τους αφορούσαν. Η σκόπιμη ανάμειξη αυτών των «τυχαίων» προσωπικοτήτων με τα μέλη του δικτύου εκμετάλλευσης θεωρείται από πολλούς αναλυτές ως μια προσπάθεια να ευτελιστεί η σοβαρότητα των αρχείων και να καταστεί η λίστα μη αξιόπιστη.
Η σκόπιμη παράλειψη των «ισχυρών»
Παρά τον καταιγισμό ονομάτων από το Χόλιγουντ, η λίστα παρουσιάζει εντυπωσιακά κενά. Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν περιλαμβάνεται κανένα μέλος της οικογένειας Ρότσιλντ, παρόλο που το όνομά τους εμφανίζεται επανειλημμένα στα έγγραφα και τις ατζέντες του Έπσταϊν. Επιπλέον, η έρευνα του βρετανικού Channel 4 News αποκαλύπτει τη σοκαριστική αλήθεια, πως μόλις το 2% των συνολικών εγγράφων που κατασχέθηκαν έχει δοθεί στη δημοσιότητα. Τα υπόλοιπα τρία εκατομμύρια αρχεία παραμένουν ερμητικά κλειστά στα συρτάρια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με πολλές από τις σελίδες που δημοσιεύθηκαν να φέρουν εκτεταμένες διαγραφές (redactions).
Πολιτικές προεκτάσεις και διεθνή συμφέροντα
Η κριτική που ασκείται επικεντρώνεται στο ότι η διαχείριση της υπόθεσης από την κυβέρνηση Τραμπ και την Εισαγγελέα Παμ Μπόντι στοχεύει στην προστασία συγκεκριμένων γεωπολιτικών ισορροπιών. Οι καταγγελίες για «ισραηλινοκρατούμενη περιοχή» και η σύνδεση του Έπσταϊν με μυστικές υπηρεσίες (όπως η Mossad) ενισχύουν το αφήγημα ότι τα αρχεία χρησιμοποιούνται ως μέσο εκβιασμού ή ελέγχου της παγκόσμιας ελίτ. Η άρνηση δημοσιοποίησης του 98% του υλικού ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια να μην αποκαλυφθεί το βάθος της διείσδυσης ξένων συμφερόντων στις αμερικανικές δομές εξουσίας, αλλά και η πιθανή εμπλοκή προσώπων σε γεγονότα-σταθμούς, όπως η 11η Σεπτεμβρίου.
Ενώ το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ προσπαθεί να ελέγξει τη ροή της πληροφορίας με «πειραγμένες» λίστες, η αλήθεια δραπετεύει από τις πίσω πόρτες του διαδικτύου. Χάκερς και ξένες υπηρεσίες πληροφοριών φαίνεται πως κατέχουν το 98% των εγγράφων που λείπουν, μετατρέποντας την υπόθεση Έπσταϊν στην απόλυτη «ψηφιακή ατομική βόμβα».
Σύμφωνα με πληροφορίες από ανεξάρτητες πηγές ψηφιακής ασφάλειας, ομάδες χάκερς (που συνδέονται με τους Anonymous και την ομάδα Spider-Web) ισχυρίζονται ότι έχουν εισβάλει σε εφεδρικούς διακομιστές (servers) που χρησιμοποιούσε ο Έπσταϊν και οι συνεργάτες του.
Τι βρήκαν: Αναφέρουν την ύπαρξη «ακατέργαστου» υλικού βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας του νησιού και της έπαυλης στη Νέα Υόρκη.
Τα Ονόματα: Στις παράνομες αυτές διαρροές στο Dark Web, αρχίζουν να εμφανίζονται ονόματα που η Παμ Μπόντι «ξέχασε», όπως κορυφαίοι Ευρωπαίοι τραπεζίτες, διευθυντές πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών και μέλη της αραβικής βασιλικής ελίτ, που φέρονται να ήταν τακτικοί θαμώνες των «πάρτι».
2. Ποιες χώρες απειλούν τις ΗΠΑ με αποκαλύψεις;
Η υπόθεση Έπσταϊν δεν είναι πια νομικό ζήτημα, είναι το απόλυτο όπλο στη διεθνή σκακιέρα. Συγκεκριμένες χώρες φαίνεται να κρατούν τις ΗΠΑ «από το λαιμό»:
Ρωσία: Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες (FSB) φέρονται να έχουν στην κατοχή τους αντίγραφα των αρχείων πτήσεων και οπτικοακουστικό υλικό που συνέλεξαν πράκτορές τους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2010. Το Κρεμλίνο αφήνει να εννοηθεί ότι αν οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας δεν χαλαρώσουν, «εκρηκτικά» στοιχεία για Αμερικανούς γερουσιαστές και χρηματοδότες θα αρχίσουν να «διαρέουν» τμηματικά.
Ισραήλ: Η πιο περίπλοκη σχέση. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι ο Έπσταϊν ήταν όργανο της Mossad για τη συλλογή επιλήψιμου υλικού (kompromat) με σκοπό τον εκβιασμό παγκόσμιων ηγετών. Η σιωπή του Ισραήλ θεωρείται το «τίμημα» για τη συνεχή στήριξη των ΗΠΑ, ενώ οποιαδήποτε ρωγμή στη σχέση τους θα μπορούσε να οδηγήσει στην αποκάλυψη των πραγματικών «εντολέων» του Έπσταϊν.
Κίνα: Κινεζικές ομάδες κυβερνοπολέμου φέρονται να έχουν αποκτήσει πρόσβαση στα 3 εκατομμύρια αρχεία που το Υπουργείο Δικαιοσύνης κρατά κλειδωμένα. Το Πεκίνο χρησιμοποιεί αυτή την πληροφορία ως «σιωπηλό μοχλό πίεσης» στις εμπορικές διαπραγματεύσεις, απειλώντας να εκθέσει το ηθικό κενό της δυτικής ηγεσίας.
Συμπερασματικά, η «λίστα των 305» φαίνεται να είναι ένας «καπνός» που καλύπτει τη φωτιά. Αντί για κάθαρση, οι πολίτες παρακολουθούν ένα καλοστημένο θέατρο, όπου οι πραγματικοί ένοχοι παραμένουν στο απυρόβλητο, κρυμμένοι πίσω από τα ονόματα του Έλβις και της Μόνικα Λεβίνσκι.
