Για δεκαετίες, ο Μελ Γκίμπσον ήταν ο «μαύρος κύκνος» της βιομηχανίας του θεάματος. Κατηγορήθηκε, περιθωριοποιήθηκε και στοχοποιήθηκε ως ομοφοβικός και αντισημίτης. Όμως, καθώς το 2025 και το 2026 φέρνουν στο φως τα φρικιαστικά αρχεία της λίστας Έπστιν και τα δίκτυα τύπου Diddy, ο κόσμος αρχίζει να αναρωτιέται: Μήπως ο Μελ ήξερε πάντα τι συνέβαινε στα κλειστά δωμάτια της ελίτ;
Αυτό που κάποτε φάνταζε ως ένα παραλήρημα στα όρια της υπερβολής, σήμερα φαντάζει ως μια οδυνηρή διορατικότητα. Ο Μελ Γκίμπσον, ο άνθρωπος που για χρόνια το Χόλιγουντ παρουσίαζε ως «γραφικό» και «εκτός ελέγχου», φαίνεται πως δεν ήταν τελικά τόσο μακριά από τη ζοφερή πραγματικότητα που κρυβόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες της παγκόσμιας ελίτ.
Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι ο Γκίμπσον κατείχε την απόλυτη γνώση ή ότι κάθε του λέξη ήταν ευαγγέλιο. Όμως, αν αναλογιστούμε τον ορυμαγδό των αποκαλύψεων που ακολούθησαν, είναι αδύνατον να ισχυριστεί κανείς ότι οι ανησυχίες του ήταν αποκύημα φαντασίας. Για δεκαετίες, ο μηχανισμός της εξουσίας εφάρμοζε μια πάγια τακτική: όποιος τολμούσε να ψιθυρίσει για τα σκοτεινά δίκτυα, για την αλληλοκάλυψη των ισχυρών και για τη σήψη στην κορυφή της πυραμίδας, εξοστρακιζόταν ακαριαία
Η καταγγελία για τα «ανθρωποφάγα» κυκλώματα
Ο Γκίμπσον δεν δίστασε ποτέ να μιλήσει για το Χόλιγουντ ως ένα «άντρο του κακού». Σε παλαιότερες αλλά και πρόσφατες τοποθετήσεις του, έχει περιγράψει μια βιομηχανία που τρέφεται από την αθωότητα, μιλώντας για τελετουργικές πρακτικές, παιδεραστία και εμπορία ανθρώπων που αποτελούν το «ανοιχτό μυστικό» της ελίτ. Είχε πει χαρακτηριστικά ότι το Χόλιγουντ είναι «ποτισμένο με το αίμα των παιδιών», μια δήλωση που τότε θεωρήθηκε παραλήρημα, αλλά σήμερα, με τις αποκαλύψεις για το νησί του Έπστιν , ακούγεται ως μια εφιαλτική προειδοποίηση που αγνοήθηκε.
Η συνέντευξη-σεισμός στον Τζο Ρόγκαν
Στην πρόσφατη εμφάνισή του στο podcast του Τζο Ρόγκαν, ο Γκίμπσον εμφανίστηκε πιο οργισμένος από ποτέ. Δεν ήταν μόνο οι ανακριβείς αναφορές για την κλιματική αλλαγή ή οι επιθέσεις στον Άντονι Φάουτσι που προκάλεσαν αίσθηση. Ήταν η αύρα ενός ανθρώπου που νιώθει ότι η αλήθεια του επιπλέει επιτέλους στην επιφάνεια. Όταν ο Ρόγκαν συμφώνησε ότι «κάτι πολύ σκοτεινό συμβαίνει», ο Γκίμπσον άφησε να εννοηθεί ότι η δική του αποπομπή από το σύστημα δεν έγινε για τις «λάθος» λέξεις του, αλλά επειδή αρνήθηκε να γίνει μέρος του νοσηρού «κλαμπ».
Σήμερα, η κοινή γνώμη τον τοποθετεί στην «πλευρά του καλού» για έναν απλό, αλλά συγκλονιστικό λόγο: Το όνομά του δεν βρέθηκε ποτέ στη λίστα του Έπστιν. Σε έναν κόσμο όπου πρωθυπουργοί, πρόεδροι και σταρ των ΜΜΕ εμφανίζονται ως τακτικοί επισκέπτες του «νησιού της αμαρτίας», η απουσία του Γκίμπσον τον μετατρέπει αυτόματα σε ηθικό νικητή.
Ο Γκίμπσον περιγράφει το Χόλιγουντ στο βίντεο όχι απλώς ως έναν χώρο εργασίας, αλλά ως ένα νοσηρό οικοσύστημα. Λέει ότι στην αρχή σε «γλείφουν» και σε κολακεύουν , αλλά σιγά-σιγά σε αναγκάζουν να κολυμπήσεις μαζί με το ρεύμα. Αν μείνεις εκεί αρκετά, οι πεποιθήσεις σου διαβρώνονται και αρχίζεις να αποδέχεσαι συμπεριφορές που κάποτε σου φαίνονταν αρρωστημένες .
Οι προειδοποιήσεις του Γκίμπσον ταυτίζονται πλέον με τα στοιχεία της λίστας Έπστιν . Στο βίντεο τονίζει ότι αυτά τα δίκτυα δεν ήταν τυχαία, αλλά μια οργανωμένη δομή όπου η συμμόρφωση και η σιωπή είναι το νόμισμα για την επιτυχία
Οι αποκαλύψεις για τον Έπστιν και τον Diddy δείχνουν ότι όσα έλεγε ο Γκίμπσον για ένα σύστημα που προστατεύει τους θύτες και θυσιάζει τα παιδιά, δεν ήταν θεωρίες συνωμοσίας, αλλά η ωμή αλήθεια ενός ανθρώπου που είδε τα «τέρατα» από κοντά και επέλεξε να αποσυρθεί στην Αυστραλία για να σώσει την ψυχή του
Η «τρέλα» του Μελ δεν ήταν παρά η κραυγή ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να κλείσει τα μάτια στη διαφθορά. Αν και οι απαντήσεις δεν ήταν ποτέ απλές, το γεγονός παραμένει: εκείνοι που χλευάστηκαν ως «συνωμοσιολόγοι», ήταν οι μόνοι που είχαν το σθένος να κοιτάξουν το τέρας στα μάτια, την ώρα που όλοι οι άλλοι χειροκροτούσαν στο κόκκινο χαλί.
