«Όταν μας επιτεθείς, θα δεις το πρόσωπό μας. Όχι την πλάτη, αλλά το πρόσωπο». Αυτά ήταν τα λόγια του Ουκρανού προέδρου Βολοντιμίρ Ζελένσκι λίγες ώρες πριν ο Βλαντιμίρ Πούτιν ξεκινήσει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022. Σχεδόν ένα χρόνο μετά τον πόλεμο, τα λόγια του φαίνονται προφητικά, όπως αναφέρει το CNN .
Πολλοί αναλυτές περίμεναν ότι η ουκρανική αντίσταση θα καταρρεύσει εντός των ημερών. Αλλά για ένα χρόνο, ο ουκρανικός στρατός αντιμετώπισε έναν ισχυρότερο εχθρό, ανατρέποντας τα αρχικά σχέδια των Ρώσων στο Χάρκοβο και τη Χερσώνα και κρατώντας την πρώτη γραμμή στην περιοχή του Ντονμπάς.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Ουκρανοί προκάλεσαν εκπληκτικές απώλειες στον ρωσικό στρατό και αποκάλυψαν την ξεπερασμένη τακτική, την ξεπερασμένη ηγεσία και το εύθραυστο ηθικό ενός στρατού που εντυπωσιάζει περισσότερο στην παρέλαση παρά στο πεδίο της μάχης.
Αντίθετα, οι ουκρανικές μονάδες αποδείχθηκαν ευκίνητες και προσαρμοστικές, αξιοποιώντας την τεχνολογία των drone, την αποκεντρωμένη διοίκηση και τον έξυπνο επιχειρησιακό σχεδιασμό για να εκμεταλλευτούν τις συστημικές αδυναμίες του εχθρού τους.
Και λίγοι θα στοιχημάτιζαν ότι ένα χρόνο μετά την έναρξη του πολέμου, τα παλιά ουκρανικά αεροπλάνα θα εξακολουθούσαν να πετούν. Ίσως ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα ουκρανικής ευκινησίας ήρθε την πρώτη μέρα της εισβολής, όταν μια μεγάλη ρωσική δύναμη επίθεσης κατέλαβε ένα αεροδρόμιο στα περίχωρα της πρωτεύουσας του Κιέβου, απειλώντας να το μετατρέψει σε προγεφύρωμα για τις πρόσθετες ενισχύσεις.
Το επόμενο βράδυ, οι ουκρανικές ειδικές δυνάμεις, με την υποστήριξη του πυροβολικού, διείσδυσαν στη βάση, σκότωσαν δεκάδες Ρώσους αλεξιπτωτιστές και απενεργοποίησαν τον διάδρομο προσγείωσης. Η ρωσική αντίληψη των επιχειρήσεων, επαναλαμβανόμενη με τόση σιγουριά στα χαρτιά, είχε καταρρεύσει στην πρώτη της φάση.
Αυτή η ενέργεια υπογράμμισε την αποφασιστικότητα του Ζελένσκι («Χρειάζομαι πυρομαχικά, όχι βόλτα», είπε όταν απέρριψε την πρόταση των ΗΠΑ για να εκκενώσουν το Κίεβο. Η Ουκρανία κατάφερε να αντισταθεί για ένα χρόνο με όπλα και πυρομαχικά που έλαβε από δυτικά κράτη. Ωστόσο, υπάρχει ένα σταθερό και δαπανηρό χάσμα μεταξύ αυτού που ζητούν οι Ουκρανοί και του χρόνου που γίνονται οι παραδόσεις.
Όπως είπε ένας Ουκρανός αξιωματούχος στο CNN αυτόν τον μήνα, «χρειαζόμαστε βοήθεια χθες και μας υποσχέθηκαν αύριο. Η διαφορά του χθες με το αύριο είναι η ζωή του λαού μας». Η τελευταία επανάληψη αυτού του κενού ήταν η συζήτηση για την προμήθεια δεξαμενών, μετά από μήνες δισταγμού.
Όμως, ένα χρόνο μετά την εισβολή, η Ουκρανία έχει πιο πιεστικές ανάγκες από τα άρματα μάχης. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης δύο εβδομάδων από μια ομάδα του CNN σε θέσεις πρώτης γραμμής, η συνεχής επωδός ήταν: «Χρειαζόμαστε οβίδες». Ένας Ουκρανός στρατιώτης εμφανίστηκε στην τηλεόραση την περασμένη εβδομάδα και είπε: «Χρειαζόμαστε οβίδες, οβίδες και άλλη μια φορά οβίδες». Η Ουκρανία προσπαθεί επίσης να διεξάγει πόλεμο με όπλα της σοβιετικής εποχής, αναζητώντας πυρομαχικά και ανταλλακτικά σε όλο τον κόσμο. Το «έλλειμμα πυρομαχικών» είναι η αχίλλειος πτέρνα μπροστά στην τεράστια δεξαμενή πυροβολικού και πυραυλικών συστημάτων της Ρωσίας.
«Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε σε έναν αγώνα υλικοτεχνικής υποστήριξης», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ. Ο κατάλογος των αναγκών της Ουκρανίας θα μπορούσε να χωριστεί σε "τώρα" (βλήματα, αντιαεροπορική άμυνα και πύραυλοι μεγαλύτερου βεληνεκούς) και "μέλλον" (άρματα μάχης, μπαταρίες Patriot και βόμβες εδάφους μικρής διαμέτρου γνωστές ως GLSDB, με αυτονομία σχεδόν 160 χιλιόμετρα, τα οποία υποσχέθηκαν οι ΗΠΑ.)
Ένα μάθημα που έμαθαν οι Ρώσοι είναι να τοποθετούν κόμβους εφοδιαστικής πέρα από το εύρος κρούσης, επομένως ο χρόνος παράδοσης του GLSDB και των συστημάτων μεγαλύτερης εμβέλειας που υποσχέθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ουκρανία είναι εξαιρετικά σημαντικός.
Το Ίδρυμα για την Άμυνα των Δημοκρατιών που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, ωστόσο, πιστεύει ότι «τα πρώτα GLSDB δεν θα φτάσουν μέχρι το φθινόπωρο, μετά τις ρωσικές και ουκρανικές επιθέσεις που θα καθορίσουν τη μελλοντική τροχιά του πολέμου».
Πέρα από τις κατηγορίες "τώρα" και "μέλλον", οι Ουκρανοί αξιωματούχοι είναι απογοητευμένοι από την κατηγορία "ποτέ", η οποία περιλαμβάνει επί του παρόντος μαχητικά αεροσκάφη F-16 και πυραύλους ATACMS (Army Tactical) των ΗΠΑ με βεληνεκές 300 χιλιομέτρων.
Οι σύμμαχοι της Ουκρανίας αρνούνται σταθερά να παράσχουν όπλα που θα επέτρεπαν στην Ουκρανία να χτυπήσει ρωσικό έδαφος, μια κόκκινη γραμμή που τονίστηκε δεόντως από τη Μόσχα.
Ο πρώτος χρόνος αυτής της σύγκρουσης έφερε πολλές εκπλήξεις, αλλά οι επόμενες εβδομάδες θα μπορούσαν να φέρουν μια ακόμη πιο έντονη ρωσική επίθεση σε διάφορα σημεία, από το Χάρκοβο έως τη Ζαπορίζια, για να εκπληρώσει τον δεδηλωμένο στόχο του Κρεμλίνου να καταλάβει τις υπόλοιπες περιοχές του Λουχάνσκ και του Ντόνετσκ.
Το ότι απέτυχαν να κατακτήσουν το Μπαχμούτ πριν από την επέτειο της εισβολής είναι μια υπενθύμιση ότι οι Ρώσοι είναι πιο ικανοί να προκαλέσουν όλεθρο παρά να κατακτήσουν εδάφη.
