Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Σύμφωνα με ρεπορτάζ και δημοσιεύματα, έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας σοβαρές καταγγελίες για απαράδεκτη συμπεριφορά, αυθαιρεσία και χρήση βίας από ανώτερους αξιωματικούς εις βάρος στρατιωτών της τουρκικής Στρατοχωροφυλακής.
Το απόσπασμα που αναφέρετε αποτελεί σε απαράπονο στελέχους των τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων Χωροφυλακής (JÖH), το οποίο υπηρετεί στην επαρχία Άγρι (Ağrı) της ανατολικής Τουρκίας.
Στέλεχος Ειδικών Δυνάμεων Χωροφυλακής (JÖH) στο Ağrı: «Καθόμαστε 8 ώρες στο κρύο για να ρίξουμε 10 σφαίρες, κάνουμε όλες τις αγγαρείες, κανονίζουν συναντήσεις πριν τη λήξη του ωραρίου, όλοι βρίσκονται σε στάδιο διαζυγίου, ο Διοικητής έχτισε στάβλο και ασχολείται με το άλογό του».
Αυτές οι δηλώσεις, οι οποίες συχνά διαρρέουν σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης, μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή σε πλατφόρμες αναφορών προσωπικού, αποτυπώνουν τα πολλά και κρυφά προβλήματα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Κακές συνθήκες και χαμηλή επιχειρησιακή αξιοποίηση του στρατιωτικού προσωπικού, είναι η αναφορά του Τούρκου στρατιώτη ότι είναι «8 ώρες στο κρύο για 10 σφαίρες», δείχνωντας δυσαρέσκεια του προσωπικού για τη σκοπιά και την αναμονή υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες (το Άγρι είναι γνωστό για το πολύ βαρύ και ψυχρό του κλίμα), χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο εκπαίδευσης ή δράσης.
Κατάχρηση εξουσίας και αγγαρείες αφορά όμως η συνέχεια. Υπάρχουν καταγγελίεςότι το τουρκικό στρατιωτικό προσωπικό αναγκάζεται να εκτελεί μη στρατιωτικές εργασίες («όλες τις αγγαρείες»), καθώς και η αυθαιρεσία στη διοίκηση (συναντήσεις εκτός ωραρίου).
Η πίεση των συνθηκών εργασίας, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου και οι συνεχείς μεταθέσεις ή υπηρεσίες αντανακλώνται στη φράση «όλοι βρίσκονται σε στάδιο διαζυγίου», υπογραμμίζοντας την κατάρρευση της προσωπικής ζωής των στελεχών.
Η πιο σοβαρή κατηγορία αφορά τον Διοικητή της μονάδας, ο οποίος κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί τις υποδομές ή το προσωπικό της υπηρεσίας για προσωπικό του όφελος («έχτισε στάβλο και ασχολείται με το άλογό του»), αδιαφορώντας για τα καθήκοντά του και την ευημερία των ανδρών του.
Τι συμβαίνει πραγματικά στον τουρκικό Στρατό
Έχουν καταγραφεί περιστατικά που έφτασαν μέχρι την τουρκική εθνοσυνέλευση, όπως η αποκάλυψη για τη σύλληψη Τούρκου Συνταγματάρχη, ο οποίος κατηγορήθηκε για συστηματική κατάχρηση εξουσίας και κακοποίηση στρατιωτών υπό τις διαταγές του.
Αναλυτές και δημοσιεύματα κάνουν λόγο για ένα εσωτερικό περιβάλλον στον τουρκικό στρατό όπου η «άκαμπτη» πειθαρχία συχνά μεταφράζεται σε σωματική ή ψυχολογική βία, με τους κληρωτούς στρατιώτες να βρίσκονται σε ευάλωτη θέση απέναντι στις διαθέσεις των ανωτέρων τους.
Αυτού του είδους οι απαράδεκτες συμπεριφορές πλήττουν σοβαρά το εσωτερικό ηθικό του στρατεύματος. Όπως σημειώνουν στρατιωτικοί αναλυτές, η προσπάθεια της Άγκυρας να στηριχθεί σε μεγάλους αριθμούς κληρωτών (π.χ. για τη στελέχωση ταξιαρχιών καταδρομών) προσκρούει συχνά σε προβλήματα κακής εκπαίδευσης, έλλειψης επαγγελματισμού και φαινομένων κακοδιοίκησης.
Αναδημοσιεύονται συχνά αναλύσεις ξένων ειδικών (όπως του Μάικλ Ρούμπιν) ή Τούρκων απόστρατων αξιωματικών που ασκούν κριτική στη διοίκηση. Οι αναφορές αυτές κάνουν λόγο για έναν στρατό-«άδειο κέλυφος», ο οποίος έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση στην ποιότητα και τον επαγγελματισμό του λόγω των μαζικών εκκαθαρίσεων, των πολιτικών παρεμβάσεων και των συνεχών πιέσεων από την κυβέρνηση Ερντογάν.
Πολλά άρθρα εστιάζουν στις ετήσιες κρίσεις του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου της Τουρκίας (YAŞ), επισημαίνοντας παράπονα ή δυσαρέσκειες εντός του στρατεύματος για την προώθηση αξιωματικών με βάση την πολιτική τους νομιμοφροσύνη στο κυβερνών κόμμα και όχι την αξιοκρατία.
Υπάρχει συχνή αρθρογραφία για την κόπωση του προσωπικού και των χαμηλόβαθμων στελεχών, καθώς ο τουρκικός στρατός βρίσκεται σε διαρκή επιφυλακή και επιχειρεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά μέτωπα (π.χ. Συρία, Βόρειο Ιράκ, Λιβύη), γεγονός που προκαλεί εσωτερικές τριβές και παράπονα για τις συνθήκες υπηρεσίας.
Σύμφωνα με αναλύσεις και ρεπορτάζ που αναδημοσιεύει κατά καιρούς το Πενταπόσταγμα, η θεωρία του «πολέμου των 2,5 μετώπων» δεν είναι απλώς ένα στρατηγικό δόγμα, αλλά μια καθημερινή, εξαντλητική πραγματικότητα για το προσωπικό.
Το γεγονός ότι τα δύο τρίτα των τουρκικών δυνάμεων βρίσκονται σταθερά σε κατάσταση επιφυλακής ή ενεργών επιχειρήσεων (Συρία, Βόρειο Ιράκ, Λιβύη, συν τις συνεχείς αεροναυτικές περιπολίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο) σημαίνει ότι οι στρατιώτες και τα χαμηλόβαθμα στελέχη περνούν τεράστια χρονικά διαστήματα στην πρώτη γραμμή, χωρίς επαρκή ανάπαυση.
Η παρατεταμένη έκθεση σε συνθήκες ασύμμετρου πολέμου (π.χ. αντιμετώπιση ανταρτοπολέμου ή επιθέσεων με drones/ρουκέτες στο Ιράκ και τη Συρία) προκαλεί συσσώρευση στρες. Η κόπωση αυτή μεταφράζεται σε παράπονα για τις συνθήκες διαβίωσης στα φυλάκια, την έλλειψη αδειών και την πίεση που δέχονται οι οικογένειές τους πίσω στην Τουρκία.
Η πίεση για την επίτευξη αποτελεσμάτων, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις σε έμπειρο προσωπικό (λόγω των παλαιότερων μαζικών εκκαθαρίσεων), δημιουργεί συχνά εντάσεις ανάμεσα στους ανώτερους αξιωματικούς –που πιέζουν για την υλοποίηση των πολιτικών εντολών της Άγκυρας, και στα χαμηλόβαθμα στελέχη (υπαξιωματικούς, συμβασιούχους στρατιώτες) που επωμίζονται το βάρος στο πεδίο.
Όλο αυτό το σκηνικό τροφοδοτεί τη συζήτηση για το αν ο τουρκικός στρατος, παρά τους μεγάλους αριθμούς του και τους εξοπλισμούς του, δοκιμάζει τα όρια της ανθρώπινης αντοχής του λόγω της ταυτόχρονης εμπλοκής σε τόσα πολλά και απαιτητικά γεωπολιτικά μέτωπα
