Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η εποχή των υποβρύχιων ναυτικών δυνάμεων είναι πλέον γεγονός παγκοσμίως, καθώς μεταβάλλονται ριζικά οι ισορροπίες της γεωπολιτικής ισχύος και του ελέγχου των θαλασσών.
Οι υποθαλάσσιες πλατφόρμες έχουν αναδειχθεί στο πιο κρίσιμο εργαλείο αποτροπής και προβολής εθνικής ισχύος, με κορυφαία παραδείγματα τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και το Ισραήλ, που επενδύουν μαζικά σε τεχνολογίες stealth και στρατηγικά όπλα.
Εξελίξεις για τον Ελληνικό υποβρύχιο στόλο
Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της αναβάθμισης της αποτρεπτικής της ισχύος, βρίσκεται σε διαδικασία επιλογής για 4 νέα υπερσύγχρονα υποβρύχια, τα οποία για πρώτη φορά θα δώσουν στο Πολεμικό Ναυτικό τη δυνατότητα προσβολής στόχων ξηράς από τη θάλασσα.
Το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) έχει εντάξει στον στρατηγικό του σχεδιασμό την ανάπτυξη και κατασκευή Μη Επανδρωμένων Υποβρυχίων Οχημάτων (UUV / Υποβρύχια Drones).
Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας ενίσχυσης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και κάλυψης των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το ΕΛΚΑΚ προωθεί ειδικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη μη επανδρωμένων υποβρυχίων. Οι αρχικές αποστολές των συστημάτων αυτών επικεντρώνονται στη συγκέντρωση πληροφοριών, την επιτήρηση θαλάσσιων περιοχών και την ταυτοποίηση υποθαλάσσιων απειλών.
Επίσης το ίδιο, σε συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό, διοργανώνει επιχειρησιακές δοκιμές. Στο πλαίσιο αυτό, ελληνικά μη επανδρωμένα συστήματα (συμπεριλαμβανομένων των UUV) δοκιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες στον Αργοσαρωνικό, με έμφαση σε αποστολές όπως ο Αντιναρκικός Πόλεμος (MCM).
Η μετάβαση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ) στη νέα ψηφιακή και αυτόνομη εποχή είναι πλέον γεγονός. Η εισαγωγή των μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων αλλάζει ριζικά τη δομή, τη στρατηγική και τη φιλοσοφία των επιχειρήσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ιδρύεται η Διοίκηση Αυτόνομων Συστημάτων Ναυτικών Επιχειρήσεων, η οποία αναλαμβάνει αποκλειστικά την ενσωμάτωση και τον συντονισμό των drones αέρος (UAV), επιφανείας (USV) και υποβρυχίων οχημάτων (AUV/UUV).
Το νέο σχέδιο προβλέπει τη βιομηχανική παραγωγή αυτόνομων θαλάσσιων σκαφών από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, με στόχο έως και 300 μονάδες ετησίως. Σκάφη όπως το ελληνικής σχεδίασης Argo ή το αυτόνομο υποβρύχιο AETHORAX AUV αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της προσπάθειας.
Το Πολεμικό μας Ναυτικό δοκιμάζει εντατικά αυτά τα συστήματα σε ρεαλιστικές συνθήκες. Μετά την αρχική άσκηση UVEX 1/26 τον περασμένο Μάρτιο, το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) διοργανώνει τον Οκτώβριο του 2026 τη UVEX 2/26 στον Αργοσαρωνικό, εστιάζοντας μεταξύ άλλων και στον Αντιναρκικό Πόλεμο.
Αναπτύσσονται έξυπνα υποβρύχια περιφερόμενα πυρομαχικά (σε συνεργασία με εταιρείες όπως η Ucandrone), τα οποία προορίζονται για τη Διοίκηση Ειδικού Πολέμου, προσφέροντας δυνατότητες χειρουργικών πληγμάτων κρυφά από τον βυθό.
Το νέο δόγμα του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο
Αντί για την αποκλειστική εξάρτηση από μεγάλες και δαπανηρές κύριες μονάδες επιφανείας, το Αιγαίο «κλειδώνει» με ένα πυκνό δίκτυο μικρότερων, οικονομικών και αναλώσιμων αυτόνομων σκαφών.
Αυτά αναλαμβάνουν την επιτήρηση, την αναγνώριση και τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, εκμηδενίζοντας το ρίσκο για τις ανθρώπινες ζωές στην πρώτη γραμμή.
Ο συντονισμός των νέων αυτόνομων συστημάτων με τις κορυφαίες μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού και τις Ειδικές Δυνάμεις αλλάζει ριζικά τον τρόπο διεξαγωγής των επιχειρήσεων στο Αιγαίο.
Οι Φρεγάτες FDI HN (Belharra) ως «Κέντρα Διοίκησης Drones»
Οι νέες ψηφιακές φρεγάτες, όπως η «Κίμων», δεν είναι απλώς πλοία με ισχυρά βλήματα, αλλά λειτουργούν ως μητρικά σκάφη (motherships) και κέντρα δικτυοκεντρικού πολέμου.
Το CMS της Belharra έχει σχεδιαστεί εξ αρχής για να ενσωματώνει δεδομένα από μη επανδρωμένα συστήματα. Ο κυβερνήτης του πλοίου βλέπει στην οθόνη του μια ενιαία τακτική εικόνα (Common Operational Picture), όπου συνδυάζονται οι πληροφορίες από τα ραντάρ του πλοίου με τις «μάτια» των drones που πετούν ή πλέουν χιλιόμετρα μακριά.
Οι ελληνικές Belharra θα φέρουν οργανικά μη επανδρωμένα ελικόπτερα Schiebel S-100. Αυτά απογειώνονται από το ελικοδρόμιο, πετούν μπροστά από τη φρεγάτα και λειτουργούν ως «προκεχωρημένοι παρατηρητές».
Μπορούν να εντοπίσουν εχθρικά πλοία πέρα από τον ορίζοντα (Over-the-Horizon) και να στείλουν δεδομένα στοχοποίησης, επιτρέποντας στη φρεγάτα να εξαπολύσει πυραύλους Aster 30 ή Exocet χωρίς η ίδια να έχει αποκαλύψει τη θέση της.
Το κορυφαίο σόναρ της Belharra (CAPTAS-4) μπορεί να συνεργάζεται με αυτόνομα υποβρύχια οχήματα (AUVs). Τα AUVs πλέουν σε επικίνδυνες ζώνες ή ρηχά νερά (όπου οι φρεγάτες δυσκολεύονται να ελιχθούν) λειτουργώντας ως «ακουστικές παγίδες» για τον εντοπισμό εχθρικών υποβρυχίων.
Οι Έλληνες βατραχάνθρωποι (ΔΥΚ) και τα «αόρατα» υποβρύχια Drones
Για τη Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ), η εισαγωγή των μη επναδρωμένων συστημάτων AUVs και των micro-UAVs, αποτελεί τον απόλυτο πολλαπλασιαστή ισχύος, καθώς μειώνει δραματικά το ρίσκο εντοπισμού των στελεχών της.
Το νέο πολεμικό σενάριο θέλει πριν οι Έλληνες υποβρύχιοι κομάντος προσεγγίσουν την εχθρική ακτή με τα ταχύπλοα σκάφη ανορθόδοξου πολέμου (π.χ. Μark V ή Agenor), να εξαπολύουν αυτόνομα υποβρύχια οχήματα (AUVs).
Αυτά τα drones χαρτογραφούν τον βυθό, εντοπίζουν τυχόν υποβρύχια εμπόδια, νάρκες ή αισθητήρες και επιβεβαιώνουν ότι η ζώνη απόβασης είναι ασφαλής.
Οι άνδρες της ΔΥΚ μπορούν να μεταφέρουν σε στεγανά σακίδια μικρά, αναδιπλούμενα drones. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης στην ξηρά ή από το νερό, μπορούν να τα αποδεσμεύσουν για να πλήξουν με ακρίβεια εχθρικά ραντάρ, σταθμούς επικοινωνιών ή εχθρικά σκάφη που περιπολούν, παραμένοντας οι ίδιοι κρυμμένοι.
Εξετάζεται ήδη η χρήση μεγαλύτερων AUVs για την αθόρυβη μεταφορά εφοδίων (πυρομαχικά, μπαταρίες, ιατροφαρμακευτικό υλικό) σε προκεχωρημένες ομάδες βατραχανθρώπων που επιχειρούν σε απομονωμένα νησιά ή πίσω από τις εχθρικές γραμμές, χωρίς να απαιτείται η αποστολή ελικοπτέρου που θα πρόδιδε την παρουσία τους.
Το τελικό συμπέρασμα:
Η Belharra παρέχει την «ομπρέλα» προστασίας και τον έλεγχο των αιθέρων, ενώ τα USV/AUV αναλαμβάνουν τη «βρώμικη» και επικίνδυνη δουλειά της πρώτης γραμμής, καθώς οι Έλληνες Βατραχάνθρωποι θα εκτελούν τις χειρουργικές επιχειρήσεις έχοντας πλέον απόλυτη επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω τους.
Τουρκικά μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USVs - Kamikaze & Attack Drones)
Η Τουρκία διαθέται τα δικά εγχώριας καρτασκευής μη επανδρωμένα υποβρύχια και θαλάσσια σκάφη. Καταρχήν μιλάμε για την οικογένεια των συστημάτων ULAQ, Albatros & Marlin.
Πρόκειται για ταχύπλοα, τηλεκατευθυνόμενα ή αυτόνομα σκάφη. Μπορούν να εξοπλιστούν με κατευθυνόμενα βλήματα, τορπίλες ή να λειτουργήσουν ως σκάφη αυτοκτονίας (kamikaze).
Η Τουρκία έχει αναπτύξει επίσης σημαντική δραστηριότητα στον τομέα των μη επανδρωμένων υποβρύχιων συστημάτων (UUV - Unmanned Underwater Vehicles), με κύριο εκπρόσωπο την αμυντική βιομηχανία STM.
Η Άγκυρα αναπτύσσει με ταχείς ρυθμούς μη επανδρωμένα υποβρύχια συστήματα (Unmanned Underwater Vehicles - UUV / Autonomous Underwater Vehicles - AUV), μεταφέροντας την τεχνογνωσία των εναέριων drones (όπως τα Bayraktar) κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η προσπάθεια αυτή εντάσσεται στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) με σκοπό την αμφισβήτηση της ελληνικής υπεροχής στον υποβρύχιο πόλεμο.
Αυτά τα συστήματα έχουν σχεδιαστεί για τη χαρτογράφηση του βυθού, τον εντοπισμό ναρκών, τη συλλογή πληροφοριών και την ανίχνευση εχθρικών υποβρυχίων.
DERİNGÖZ (της ASELSAN): Πρόκειται για ένα από τα πιο προηγμένα αυτόνομα υποβρύχια οχήματα της Τουρκίας. Έχει σχεδιαστεί για επιχειρήσεις σε μεγάλα βάθη, εστιάζοντας στην αναγνώριση, την επιτήρηση και την ασφάλεια υποθαλάσσιων υποδομών. Έχει ήδη ολοκληρώσει επιτυχείς θαλάσσιες δοκιμές με διάφορα συστήματα σόναρ.
STM NETA (της STM): Μια οικογένεια αυτόνομων υποβρυχίων (όπως το NETA 300) που ειδικεύεται στον εντοπισμό ναρκών και σε ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις, πραγματοποιώντας συνεχείς δοκιμές στο νερό.
2. Επιθετικά & Καμικάζι Υποβρύχια Συστήματα
Συστήματα που προορίζονται για τη διεξαγωγή πληγμάτων εναντίον πλοίων επιφανείας ή επανδρωμένων υποβρυχίων.
KILIÇ (της ASELSAN): Μια ολοκληρωμένη οικογένεια από «αναλώσιμα» επιθετικά υποβρύχια οχήματα (Kamikaze UUV). Περιλαμβάνει μικρότερες φορητές εκδόσεις (KILIÇ 10) και μεγαλύτερες εκδόσεις μακράς εμβέλειας (KILIÇ 200). Διαθέτουν χαμηλό ακουστικό ίχνος (stealth) χάρη σε ειδικές μεθόδους πρόωσης και φέρουν ισχυρή εκρηκτική κεφαλή.
Sinarit & TENGİZ (Κατηγορία XLUUV): Μεγάλης κλίμακας (Extra Large) μη επανδρωμένα υποβρύχια που μπορούν να μεταφέρουν ελαφριές τορπίλες ή να λειτουργήσουν ως μητρικά σκάφη για την εξαπόλυση μικρότερων FPV drones.
Η φιλοσοφία των Τούρκων βασίζεται στην κορεσμό (saturation) των αμυντικών συστημάτων ενός πλοίου. Η ταυτόχρονη επίθεση από 10-15 φθηνά USVs μπορεί να εξαντλήσει τα πυρομαχικά ή τον χρόνο αντίδρασης ακόμη και μιας υπερσύγχρονης φρεγάτας.
Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) αντιμετωπίζει τη νέα ασύμμετρη απειλή των τουρκικών μη επανδρωμένων υποβρυχίων (UUV/AUV) μέσω μιας εντελώς νέας στρατηγικής μετάβασης.
Αυτή συνδυάζει τη δημιουργία άκρως εξειδικευμένων υπηρεσιών, την εισαγωγή εγχώριων αυτόνομων μέσων, και την αξιοποίηση κορυφαίων τεχνολογιών ανθυποβρυχιακού πολέμου (ASW)
Επίσης η χώρα μας απαντά στον ψηφιακό μετασχηματισμό και την απειλή των drones ενσωματώνοντας συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου νέας γενιάς (όπως το σύστημα Anti-Drone που αναπτύσσεται εγχώρια), ξεκινώντας και τα δικά της προγράμματα Autonomous Systems (π.χ. μέσω του ΕΛΚΑΚ - Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας).
Το σίγουρο είναι ότι η επόμενη πιθανή ναυτική κρίση στο Αιγαίο θα έχει μέσα μπόλικα μη επανδρωμένα συστήματα, αέρος, επιφανείας και υποβρύχια, καθώς και αλλαγή όλων όσων γνωρίζαμε έως τώρα.
