Η Ελλάδα έχει προχωρήσει στην υπογραφή Μνημονίων Συνεργασίας με την Ιταλία για την απόκτηση αρχικά δύο μεταχειρισμένων φρεγατών FREMM κλάσης Bergamini (με option για ακόμη δύο).
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει στοχεύσει σε μία μονάδα Γενικής Χρήσης (General Purpose) και μία Ανθυποβρυχιακή (ASW), με τις τελικές συμβάσεις να βρίσκονται στο τελικό στάδιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ζούμε τις πρώτες μέρες του Αρμαγεδδώνα; Πόλεμος, σεισμοί, καύσωνες και Έμπολα χτυπούν ταυτόχρονα τη Γη
Γιατί τα πυρομαχικά τους πρέπει να είναι αμιγώς ελληνικά
Η συμπαραγωγή και πιστοποίηση πυρομαχικών σε ελληνικά αμυντικά εργοστάσια αποτελεί βασικό πυλώνα για την επίτευξη εγχώριας επάρκειας. Μέσα από ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες και τη συνεργασία με το Ιταλικό Υπουργείο Άμυνας και ομίλους όπως η Fincantieri, στόχος είναι η ενίσχυση της παραγωγικής αλυσίδας και η κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών σε περιόδους κρίσης.
Ανάλογες συμπράξεις έχουν δρομολογηθεί από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) για τη δημιουργία εγχώριων υποδομών παραγωγής πυρομαχικών μεγάλης κλίμακας, όπως η κοινοπραξία στο Λαύριο.
Επιχειρησιακή Αυτονομία: Η εξάρτηση από ξένους προμηθευτές για τα πυρομαχικά των κύριων πυροβόλων (127 mm ή 76 mm αναλόγως τη διαμόρφωση) έχει το τεράστιο πρόβλημα εξάρτησης σε περίοδο πιθανής πολεμικής κρίσης με την Τουρκία.
Η δυνατότητα μαζικής παραγωγής και αναπλήρωσης κατευθυνόμενων πυρομαχικών (τύπου Vulcano/DART) εντός ελληνικού εδάφους αποτελεί στρατηγική αναγκαιότητα για τη συνέχιση των επιχειρήσεων.
Η εγχώρια παραγωγή μειώνει μακροπρόθεσμα το κόστος ανά βολή, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί και αναπτύσσει την τεχνογνωσία της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.
Για την αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) διαθέτουν εγχώριες υποδομές κατασκευής. Εντούτοις, η γραμμή παραγωγής τους καλύπτει μικρότερα διαμετρήματα, ενώ εξειδικευμένα πυρομαχικά υψηλής τεχνολογίας, όπως τα καθοδηγούμενα Vulcano (127 mm και 76 mm) ή τα DART που χρησιμοποιούνται από το Πολεμικό Ναυτικό, προέρχονται από ξένους κατασκευαστές (π.χ., Leonardo στην Ιταλία).
Η μετάβαση στην εγχώρια παραγωγή τέτοιων πυρομαχικών απαιτεί σημαντικές επενδύσεις, αδειοδότηση πατέντας και κατάλληλη γραμμή συναρμολόγησης, αλλά αυτές οι διαδικασίες είναι αναγκαίες για την άμυνα της χώρας μας.
Τα αποθέματα πυρομαχικών των φρεγατών σε περίοδο σύγκρουσης (όπως οι κατευθυνόμενοι πύραυλοι επιφανείας-αέρος και εδάφους, τορπίλες, και βλήματα κύριων πυροβόλων) αποτελούν τον πιο κρίσιμο πολλαπλασιαστή ισχύος για το Πολεμικό Ναυτικό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η νύφη της Μπάμπα Βάνγκα σπάει 30 χρόνια σιωπής και αποκαλύπτει τις εφιαλτικές προφητείες
Οι επιχειρησιακές απαιτήσεις σε μια ελληνοτουρκική σύρραξη διαμορφώνονται ως εξής:
Οι σύγχρονες ναυμαχίες είναι εξαιρετικά βραχείες και καταναλώνουν πόρους με ιλιγγιώδη ρυθμό. Το απόθεμα εξαντλείται ταχύτατα, καθιστώντας την επανατροφοδοσία από συμμάχους υπό συνθήκες απειλής σχεδόν αδύνατη.
Περιορισμένη Χωρητικότητα Κελιών: Ακόμη και οι πιο σύγχρονες μονάδες φέρουν συγκεκριμένο αριθμό κελιών κάθετης εκτόξευσης (VLS).
Για παράδειγμα, οι φρεγάτες FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού φέρουν 32 κελιά για πυραύλους τύπου Aster, με αποτέλεσμα να είναι κρίσιμη η προτεραιοποίηση στόχων.
Η Αξία των Ασύμμετρων Όπλων: Λόγω του περιορισμένου κόστους ανά βολή, τα αντιμέτρα (Ηλεκτρονικός Πόλεμος, Chaffs, Flares) και τα κατευθυνόμενα πυρομαχικά ακριβείας εξοικονομούν πολύτιμους πυραύλους για το σύστημα αεράμυνας περιοχής.
Ο επαρκής εξοπλισμός με όπλα stand-off μεγάλης εμβέλειας και οι πιστοποιημένες βολές αποτελούν στρατηγικό εργαλείο αποτροπής της Τουρκίας.
Για παράδειγμα ένα εχθρικό drone μπορεί να κοστίζει $20.000, ενώ ένας πύραυλος αεράμυνας περιοχής (π.χ. Patriot, SAMP/T, Arrow) κοστίζει από $1 έως $4+ εκατομμύρια.
Η κατάρριψη φθηνών απειλών με ακριβούς πυραύλους οδηγεί σε οικονομική εξάντληση.
Η παραγωγή εξελιγμένων αντιαεροπορικών πυραύλων είναι χρονοβόρα. Τα αντιμέτρα και τα πυρομαχικά ακριβείας εξασφαλίζουν ότι οι μεγάλοι πύραυλοι θα χρησιμοποιηθούν μόνο εναντίον κρίσιμων και δύσκολων στόχων (π.χ. βαλλιστικοί ή υπερηχητικοί πύραυλοι).
Κορεσμός αεράμυνας: Οι επιτιθέμενοι χρησιμοποιούν συχνά φθηνά βλήματα ή αερόστατα-δόλωρα για να αναγκάσουν την αεράμυνα να ξοδέψει τα πυρομαχικά της. Τα συστήματα Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW) και τα Chaffs/Flares εξουδετερώνουν αυτές τις απειλές χωρίς κατανάλωση βλημάτων.
Ηλεκτρονικός Πόλεμος (EW): Παρεμβάλλει στα σήματα GPS/Glonass ή στις συχνότητες ελέγχου των drones, τυφλώνοντάς τα ή αναγκάζοντάς τα να συντριβούν χωρίς τη χρήση ούτε μίας σφαίρας.
