Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Όταν ακούμε για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων ευρώ, οι περισσότεροι φανταζόμαστε απλώς ένα ακριβό αεροπλάνο ή ένα πανίσχυρο πολεμικό πλοίο. Στην πραγματικότητα όμως, η τιμή που πληρώνει μια χώρα δεν αφορά μόνο το ίδιο το οπλικό σύστημα. Περιλαμβάνει όπλα, ανταλλακτικά, εκπαίδευση προσωπικού, υποδομές, τεχνική υποστήριξη για χρόνια και πολλές ακόμη υπηρεσίες που εξασφαλίζουν ότι το σύστημα θα μπορεί να επιχειρεί αποτελεσματικά για δεκαετίες.
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη εξοπλιστική ανανέωση των τελευταίων δεκαετιών, επενδύοντας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στην αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων. Όμως ποιο είναι το ακριβότερο οπλικό σύστημα που διαθέτουμε; Πόσο κοστίζει πραγματικά κάθε μονάδα; Και κυρίως, άξιζαν αυτά τα χρήματα;
Σήμερα θα δούμε τα πέντε ακριβότερα σύγχρονα οπλικά συστήματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ξεκινώντας από το... φθηνότερο και καταλήγοντας στο ακριβότερο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πού εξαφανίστηκε το «επαναστατικό» Eurodrone;
5. MH-60R ROMEO
Στην πέμπτη θέση βρίσκεται το ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο MH-60R Romeo, το πιο σύγχρονο ελικόπτερο του είδους του στον κόσμο.
Η Ελλάδα έχει παραγγείλει συνολικά 10 ελικόπτερα. Η συνολική αξία των συμβάσεων, μαζί με την υποστήριξη, την εκπαίδευση, τα ανταλλακτικά και τον εξοπλισμό, ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο ευρώ, γεγονός που ανεβάζει το πραγματικό κόστος περίπου στα 95 έως 105 εκατομμύρια ευρώ ανά ελικόπτερο. Οι δύο πρώτες μονάδες αποκτήθηκαν μέσω της αρχικής σύμβασης, ενώ ακολούθησε δεύτερη παραγγελία για ακόμη τρία ελικόπτερα.
Το MH-60R διαθέτει δύο κινητήρες General Electric T700, μέγιστη ταχύτητα περίπου 270 χιλιομέτρων την ώρα και επιχειρησιακή ακτίνα που ξεπερνά τα 800 χιλιόμετρα με εξωτερικές δεξαμενές.
Το σημαντικότερο όμως είναι ο εξοπλισμός του. Διαθέτει προηγμένο ραντάρ επιφανείας, σόναρ βύθισης, ηχοσημαντήρες για εντοπισμό υποβρυχίων, ηλεκτροοπτικά συστήματα, σύγχρονα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και δυνατότητα μεταφοράς τορπιλών Mk54 αλλά και πυραύλων AGM-114 Hellfire.
Ο βασικός του ρόλος είναι να προστατεύει τον ελληνικό στόλο από εχθρικά υποβρύχια, αλλά μπορεί ταυτόχρονα να πραγματοποιεί επιτήρηση, έρευνα και διάσωση, αποστολές ειδικών δυνάμεων και προσβολή στόχων επιφανείας.
Άξιζε η αγορά; Η απάντηση είναι μάλλον ναι. Η Ελλάδα διαθέτει ένα τεράστιο θαλάσσιο χώρο, εκατοντάδες νησιά και μία από τις ισχυρότερες υποβρύχιες δυνάμεις στην περιοχή απέναντί της. Ένα σύγχρονο ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος για κάθε φρεγάτα του στόλου.
4. RAFALE F3R
Στην τέταρτη θέση βρίσκονται τα γαλλικά Rafale F3R.
Η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει πλέον 24 Rafale, εκ των οποίων τα πρώτα 18 αποκτήθηκαν το 2021 και αργότερα προστέθηκαν ακόμη έξι ολοκαίνουργια αεροσκάφη.
Η συνολική αξία των δύο συμβάσεων μαζί με τα όπλα, την εκπαίδευση, την τεχνική υποστήριξη και τις υποδομές ξεπερνά τα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ, γεγονός που μεταφράζεται σε περίπου 120 έως 140 εκατομμύρια ευρώ ανά αεροσκάφος πλήρως εξοπλισμένο. Η πρώτη σύμβαση περιλάμβανε και μεγάλο αριθμό προηγμένων πυραύλων όπως οι Meteor, SCALP EG, MICA και Exocet.
Το Rafale μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 1,8 Mach, να μεταφέρει πάνω από 9,5 τόνους οπλισμού και να επιχειρεί σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 1.800 χιλιομέτρων χωρίς ανεφοδιασμό.
Το ραντάρ AESA RBE2, το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA και οι πύραυλοι Meteor με εμβέλεια άνω των 150 χιλιομέτρων το καθιστούν εξαιρετικά επικίνδυνο σε αερομαχίες.
Παράλληλα μπορεί να εκτελεί αποστολές κρούσης με πυραύλους SCALP που ξεπερνούν τα 250 χιλιόμετρα εμβέλειας, προσφέροντας στρατηγική δυνατότητα πλήγματος βαθιά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα.
Άξιζε η αγορά; Σχεδόν όλοι οι στρατιωτικοί αναλυτές συμφωνούν πως ναι. Τα Rafale αύξησαν θεαματικά τις δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και δημιούργησαν σημαντικό τεχνολογικό πλεονέκτημα στο Αιγαίο.
3. F-35A LIGHTNING II
Στην τρίτη θέση βρίσκεται το μοναδικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς που πρόκειται να αποκτήσει η Ελλάδα, το F-35A Lightning II.
Εδώ υπάρχει μία σημαντική λεπτομέρεια. Πολλοί αναφέρουν ότι ένα F-35 κοστίζει περίπου 80 ή 90 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό αφορά όμως μόνο την τιμή παραγωγής του ίδιου του αεροσκάφους.
Η ελληνική συμφωνία είναι πολύ διαφορετική. Περιλαμβάνει 20 αεροσκάφη με δικαίωμα προαίρεσης για ακόμη 20, κινητήρες, εξοπλισμό αποστολής, υποδομές στην 117 Πτέρυγα Μάχης, εκπαίδευση πιλότων και τεχνικών, ανταλλακτικά και πολυετή υποστήριξη.
Το συνολικό κόστος του ελληνικού πακέτου υπολογίζεται περίπου στα 4,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό κόστος ανά αεροσκάφος φτάνει περίπου τα 230 εκατομμύρια ευρώ όταν συμπεριληφθούν όλα όσα συνοδεύουν το πρόγραμμα.
Το F-35 διαθέτει τεχνολογία stealth, δηλαδή εξαιρετικά χαμηλό ίχνος στα εχθρικά ραντάρ, ταχύτητα περίπου 1,6 Mach, ακτίνα μάχης άνω των 1.000 χιλιομέτρων και προηγμένους αισθητήρες που συγκεντρώνουν πληροφορίες από κάθε κατεύθυνση.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του δεν είναι οι επιδόσεις αλλά η δυνατότητα συλλογής και διαμοιρασμού πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, λειτουργώντας σαν ιπτάμενο κέντρο διοίκησης.
Αξίζει η επένδυση; Παρότι πρόκειται για το ακριβότερο μαχητικό πρόγραμμα στην ιστορία της Ελλάδας, η απάντηση πιθανότατα είναι θετική. Η απόκτηση αεροσκαφών πέμπτης γενιάς αλλάζει τις ισορροπίες ισχύος για πολλές δεκαετίες και προσφέρει δυνατότητες που κανένα άλλο ελληνικό αεροσκάφος δεν διαθέτει.
2. FDI HN BELHARRA
Στη δεύτερη θέση βρίσκονται οι νέες γαλλικές φρεγάτες FDI HN Belharra.
Η Ελλάδα έχει παραγγείλει τέσσερις φρεγάτες, με τις τρεις πρώτες να αποτελούν το αρχικό πρόγραμμα και την τέταρτη να εγκρίνεται αργότερα.
Οι τρεις πρώτες κόστισαν περίπου 3,05 δισεκατομμύρια ευρώ μαζί με τον οπλισμό και την αρχική υποστήριξη, ενώ η τέταρτη έχει δική της ξεχωριστή σύμβαση. Έτσι, το πλήρως εξοπλισμένο κόστος κάθε φρεγάτας κυμαίνεται περίπου στο 1 έως 1,05 δισεκατομμύριο ευρώ.
Με εκτόπισμα περίπου 4.500 τόνων και μήκος 122 μέτρων, οι Belharra αποτελούν τις πιο προηγμένες φρεγάτες που απέκτησε ποτέ το Πολεμικό Ναυτικό.
Διαθέτουν το κορυφαίο ψηφιακό ραντάρ Sea Fire AESA τεσσάρων σταθερών διατάξεων, δυνατότητα μεταφοράς έως 32 αντιαεροπορικών πυραύλων Aster 30 με εμβέλεια άνω των 120 χιλιομέτρων, αντιπλοϊκούς Exocet Block 3C, ανθυποβρυχιακές τορπίλες MU90 και προηγμένα σόναρ για τον εντοπισμό υποβρυχίων.
Ουσιαστικά μπορούν να προστατεύσουν ολόκληρες ναυτικές δυνάμεις από αεροσκάφη, πυραύλους, πλοία και υποβρύχια ταυτόχρονα.
Άξιζε η αγορά; Αναμφίβολα ναι. Το Πολεμικό Ναυτικό είχε ανάγκη από νέα πλοία μετά από δεκαετίες. Οι Belharra αποτελούν τεχνολογικό άλμα και αναμένεται να αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του στόλου για τις επόμενες δεκαετίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Γιατί τα μελλοντικά F-35 μας θα πετούν πιο αργά από τα Phantom
1. ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ TYPE 214HN
Στην πρώτη θέση βρίσκεται ίσως το πιο αθόρυβο αλλά και ακριβότερο οπλικό σύστημα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Τα υποβρύχια Type 214HN.
Η Ελλάδα διαθέτει τέσσερα υποβρύχια αυτού του τύπου. Το συνολικό πρόγραμμα, μαζί με την ολοκλήρωση του "Παπανικολής", τα υπόλοιπα τρία υποβρύχια, τις τροποποιήσεις, την τεχνική υποστήριξη και τις σχετικές συμβάσεις, εκτιμάται ότι ξεπέρασε τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 1,2 έως 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ ανά υποβρύχιο, αν ληφθεί υπόψη ολόκληρο το πρόγραμμα και όχι μόνο η ναυπήγηση κάθε σκάφους.
Τα υποβρύχια αυτά έχουν μήκος περίπου 65 μέτρα, εκτόπισμα περίπου 1.860 τόνων σε κατάδυση και μπορούν να παραμένουν κάτω από την επιφάνεια για πολλές ημέρες χάρη στο σύστημα αναερόβιας πρόωσης AIP με κυψέλες καυσίμου.
Η μέγιστη ταχύτητα σε κατάδυση ξεπερνά τους 20 κόμβους, ενώ διαθέτουν οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 χιλιοστών και μπορούν να εκτοξεύσουν βαριές τορπίλες τελευταίας γενιάς.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά τους όμως είναι η εξαιρετικά χαμηλή ακουστική τους υπογραφή. Θεωρούνται από τα πιο αθόρυβα συμβατικά υποβρύχια στον κόσμο και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστούν.
Σε ένα περιβάλλον όπως το Αιγαίο, γεμάτο νησιά, στενά περάσματα και πολύπλοκο βυθό, αποτελούν ίσως το πιο αποτελεσματικό αποτρεπτικό όπλο της Ελλάδας.
Άξιζε η αγορά; Παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε το πρόγραμμα κατά την υλοποίησή του, σήμερα οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι τα Type 214HN αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας και προσφέρουν αποτρεπτική ισχύ δυσανάλογη του αριθμού τους.
Όπως είδαμε, πίσω από κάθε μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα δεν βρίσκεται μόνο ένα πανάκριβο οπλικό σύστημα, αλλά ολόκληρο ένα πακέτο υποστήριξης που εξασφαλίζει ότι θα μπορεί να επιχειρεί για δεκαετίες.
Από τα MH-60R μέχρι τα Type 214HN, η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά ώστε να ανανεώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της και να διατηρήσει ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.
Το αν το κόστος είναι μεγάλο, σίγουρα είναι. Το αν όμως οι συγκεκριμένες επενδύσεις ενισχύουν ουσιαστικά την άμυνα της χώρας, οι περισσότερες αναλύσεις συγκλίνουν ότι πρόκειται για προγράμματα που προσφέρουν σημαντική επιχειρησιακή αξία και θα παραμείνουν στην πρώτη γραμμή για πολλές δεκαετίες.
