Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Το ερώτημα που βασανίζει πολλούς στην Κύπρο, λόγω της αυξανόμενης τουρκικής προκλητικότητας ειδικά στο Αιγαίο, είναι το σενάριο μιας πιθανής τουρκικής αιφνιδιαστικής στρατιωτικής ενέργειας στην Κύπρο.
Το ερώτημα έθεσε και ο Κύπριος ειδικός Γιάννος Χαραλαμπίδης με άρθρο του, ως απόρροια πιθανών τουρκικών κινήσεων στην Μεγαλόνησο.
Τι θα γίνονταν όμως πραγματικά στο σενάριο που μια τουρκική αρμάδα περικύκλωση την Κύπρο και διενεργούσε στρατιωτικής επιχείρηση σε κυπριακό έδαφος;
Καταρχήν διπλωματικά εδώ και πολλά χρόνια, (δηλαδή θεσμικά και επίσημα), ένα ενδεχόμενο αιφνιδιαστικό στρατιωτικό χτύπημα της Τουρκίας στην Κύπρο δεν έχει διακηρυχθεί θεσμοθετημένα ως casus belli (αφορμή πολέμου) ούτε από την Ελλάδα ούτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφήνοντας πολλές ερμηνείες ανοικτές από τους Τούρκους.
Παρά το γεγονός ότι η Κύπρος είναι πλήρες μέλος της ΕΕ και η Ελλάδα αποτελεί εγγυήτρια δύναμη, δεν υφίσταται αυτόματη νομική ή στρατιωτική δέσμευση που να μετατρέπει μια επίθεση κατά της Κύπρου σε επίσημη αφορμή κήρυξης πολέμου από την Αθήνα ή τις Βρυξέλλες.
Το ζήτημα αυτό παραμένει μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές προκλήσεις στην περιοχή.
Αν και στο παρελθόν είχε διακηρυχθεί, στην πράξη έχει ατονήσει στρατιωτικά, με αποτέλεσμα αναλυτές να χαρακτηρίζουν την Κύπρο ως την «αχίλλειο πτέρνα» του Ελληνισμού.
Η Ελλάδα δηλώνει σταθερά ότι «η Κύπρος κείται μακράν» μόνο γεωγραφικά, αλλά αμυντικά δεν υπάρχει υπογεγραμμένη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής τύπου casus belli με την Λευκωσία, ώστε η Άγκυρα να γνωρίζει επίσημα τα όρια της.
Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η χώρα μας πρέπει εδώ και τώρα να χαράξει ως "κόκκινη γραμμή" ένα τουρκικό πολεμικό χτύπημα στην Κύπρο, ωστόσο η επίσημη διπλωματία εστιάζει στην αποτροπή μέσω του διεθνούς δικαίου, το οποίο οι νεο-Οθωμανοί του Ερντογάν το γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Η Ελλάδα οφείλει να θέσει άμεσα ρήτρα αμοιβαίας άμυνας εάν η Κύπρος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός της, και το ίδιο οφείλει να πράξει και η ΕΕ, αλλά εκεί αφορά άλλο ζήτημα και κράτη μέλη με τα δικά τους συμφέροντα προς την Τουρκία.
Η υπάρχουσα νομοθετική ρήτρα στην Ευρώπη δεν ισοδυναμεί με αυτόματη κήρυξη πολέμου (casus belli) από την ΕΕ ως ενιαία οντότητα, καθώς η στρατιωτική ανταπόκριση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια και τη συνταγματική νομοθεσία του κάθε κράτους-μέλους ξεχωριστά.
Σε περίπτωση κρίσης, η αντίδραση θα εξαρτηθεί από τις πολιτικές αποφάσεις της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης και την ενεργοποίηση των διπλωματικών/αμυντικών μηχανισμών της ΕΕ (όπως το Άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Λισαβόνας), χωρίς όμως προκαθορισμένο αυτοματισμό στρατιωτικής εμπλοκής.
Τι θα γίνει όμως αν οι Τούρκοι χτυπήσουν την ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο;
Ένα υποθετικό στρατιωτικό πλήγμα της Τουρκίας εναντίον της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου) θα αποτελούσε άμεση αιτία πολέμου (casus belli) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οδηγώντας σε μια γενικευμένη ελληνοτουρκική σύρραξη.
Καθώς η ΕΛΔΥΚ αποτελεί οργανικό τμήμα του Ελληνικού Στρατού, οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της ισοδυναμεί νομικά και επιχειρησιακά με επίθεση στο ίδιο το ελληνικό έδαφος ( κάτι που όμως δεν ίσχυσε το 1974).
Η Ελλάδα θα κήρυττε αμέσως γενική επιστράτευση και θα έθετε τις Ένοπλες Δυνάμεις σε κατάσταση πολέμου με την Τουρκία.
Η Ελλάδα θα απαντούσε με πλήγματα όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά σε όλο το μήκος του ελληνοτουρκικού θεάτρου επιχειρήσεων (Έβρος και Αιγαίο).
Ελληνικά μαχητικά (Rafale, F-16 Viper) και υποβρύχια θα επιχειρούσαν άμεσα στην Ανατολική Μεσόγειο για να υποστηρίξουν την Κύπρο και να πλήξουν τις τουρκικές δυνάμεις εισβολής.
Η Κυπριακή Δημοκρατία θα ενεργοποιούσε το σύνολο των αμυντικών της δυνάμεων σε πλήρη συντονισμό με τις ελληνικές δυνάμεις, ενώ θα είχαμε αποσταθεροποίηση της Πράσινης Γραμμής σε όλο το μήκος της.
Η υφιστάμενη κατάσταση ασφαλείας θα κατέρρεε, μετατρέποντας ολόκληρη τη μεγαλόνησο σε πεδίο σφοδρών πολεμικών συγκρούσεων.
Διεθνείς γεωπολιτικές επιπτώσεις στο ΝΑΤΟ
Ένας πόλεμος στην Κύπρο αποτελεί ένα εφιαλτικό σενάριο της Συμμαχίας, καθώς δύο μέλη της (Ελλάδα και Τουρκία) θα βρίσκονταν σε ανοιχτό πόλεμο, παραλύοντας τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Η Γαλλία, μέσω της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας, θα δεχόταν τεράστια πίεση για άμεση στρατιωτική συνδρομή. Οι ΗΠΑ και ο ΟΗΕ θα παρενέβαιναν αμέσως σε διπλωματικό επίπεδο για να επιβάλουν κατάπαυση του πυρός, ώστε να αποφευχθεί η πλήρης ανάφλεξη της Ανατολικής Μεσογείου.
