Τη μόνιμη παρουσία μαχητικών αεροσκαφών της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στην Κύπρο εξετάζει η Λευκωσία, στο πλαίσιο της περαιτέρω εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας με την Αθήνα και της ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η παρουσία του ελληνικού στρατού στην Κύπρο επικεντρώνεται στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), έναν μόνιμο μηχανοκίνητο σχηματισμό ικανού αριθμού ανδρών έοχντας έδρα τη Λευκωσία.
Παράλληλα, διατηρείται ενισχυμένη αεροναυτική παρουσία, συμπεριλαμβανομένων φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού και μαχητικών αεροσκαφών F-16.
Οι βασικοί πυλώνες του ελληνικού στρατού περιλαμβάνουν κυρίως την ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου), η οποία αποτελεί την μόνιμη στρατιωτική δύναμη της χώρας μας στο νησί.
Περιλαμβάνονται μονάδες πεζικού και υποστήριξης, ενώ θεωρείται ένας από τους πλέον μάχιμους σχηματισμούς.
Το ερώτημα όμως είναι αδυσώπητο και είναι ένα: Φτάνει αυτή η ελληνική δύναμη μαζί με αεροσκάφη και πλοίο για την άμυνα της Κύπρου;
Η συγκεκριμένη ελληνική δύναμη δεν επαρκεί αριθμητικά για να επικρατήσει σε μια ολοκληρωτική σύγκρουση με το σύνολο των τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή.
Λειτουργεί όμως ως ζωτικό εργαλείο στρατηγικής αποτροπής, το οποίο, μέσω του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, καθιστώντας δεδομένη την άμεση ελληνική πολεμική εμπλοκή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι φέρνει η συμφωνία SAFE για την άμυνα στη Μεσόγειο
Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), η οποία αριθμεί περίπου ένα σύνταγμα (1.500 με 2.000 άνδρες), από μόνη της δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει την αριθμητική παρουσία των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων σε περίπτωση ολοκληρωτικής σύρραξης.
Ο ρόλος της είναι κυρίως αποτρεπτικός, εκπαιδευτικός και συμβολικός, αποτελώντας τον βασικό συνδετικό κρίκο της άμυνας Ελλάδας-Κύπρου.
Για την ουσιαστική άμυνα της Κύπρου, ο σχεδιασμός αφοράτην ενεργοποίηση του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου.
Ενεργοποιείται σε περίοδο κρίσης και προβλέπει την άμεση συνδρομή της Ελλάδας με αεροναυτικές δυνάμεις (φρεγάτες, μαχητικά αεροσκάφη) και ειδικές δυνάμεις για την προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η ΕΛΔΥΚ αποτελεί τον κύριο σύμμαχο και ενισχυτή της Εθνικής Φρουράς, η οποία διαθέτει το κύριο βάρος της επάνδρωσης της γραμμής άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η αξία και η επάρκεια της δύναμης αυτής κρίνεται στους παρακάτω άξονες:
Αποτροπή και Πολιτικό Κόστος«Κόκκινη Γραμμή»: Η παρουσία ελληνικών αεροσκαφών (όπως F-16) και πολεμικών πλοίων (Φρεγάτες) σηματοδοτεί ότι οποιαδήποτε επίθεση στην Κύπρο μετατρέπεται άμεσα σε ελληνοτουρκική πολεμική σύρραξη, αυξάνοντας κατακόρυφα το γεωπολιτικό και στρατιωτικό κόστος για την Άγκυρα.
Ο στόχος δεν είναι η αριθμητική υπεροχή, αλλά η πρόκληση σοβαρών πληγμάτων στον αντίπαλο σε αέρα και θάλασσα, διασφαλίζοντας παράλληλα χρόνο για διπλωματικές παρεμβάσεις.
Ομπρέλα ΣυμμαχιώνΕνεργοποίηση Δόγματος: Η παρουσία και η κοινή άσκηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ενισχύει τον Ενιαίο Αμυντικό Χώρο Ελλάδας - Κύπρου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Βράζει» η Σάμος με τον Πλεύρη: Στα κάγκελα το νησί για τη νέα «απόβαση» 300 λαθρομεταναστών
Για να καλυφθεί το στρατιωτικό κενό απέναντι στην Τουρκία, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει διευρύνει τις συμμαχίες της, όπως αποδεικνύεται από τις αμυντικές συμφωνίες με τη Γαλλία.
Η παρουσία ισχυρών ευρωπαϊκών δυνάμεων λειτουργεί ως επιπρόσθετη ασπίδα ασφαλείας.Συνολικά, τα ελληνικά αεροσκάφη και πλοία δεν εγγυώνται την απόλυτη στρατιωτική νίκη σε περίπτωση εισβολής, αλλά αποτελούν την κρίσιμη «πρώτη γραμμή» άμυνας που αποτρέπει τα τετελεσμένα.
Κάθε άμεση απειλή κατά της Κύπρου λειτουργεί ως στρατιωτικό "casus belli" για την Ελλάδα, καθιστώντας την παρουσία αυτή ως την εμπροσθοφυλακή μιας ευρύτερης ελληνικής στρατιωτικής εμπλοκής.
Η ανάπτυξη φρεγατών (όπως η «Έλλη») και αεροσκαφών (π.χ. F-16) στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο και στο Μαρί, εξασφαλίζει θαλάσσια και εναέρια επιτήρηση, αποτρέποντας αιφνιδιασμούς.
Οι δυνάμεις αυτές λειτουργούν σε συνδυασμό με ευρωπαϊκές και άλλες διεθνείς συμμαχίες, όπως οι πρόσφατες αμυντικές συμφωνίες της Κύπρου με τη Γαλλία.
Η εν λόγω δύναμη είναι σχεδιασμένη για να επιβάλει πολιτικό και στρατιωτικό κόστος σε περίπτωση επίθεσης, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο για διεθνή διπλωματική παρέμβαση και κινητοποίηση των υπολοίπων συμμαχικών δυνάμεων.
