Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Για την Ουκρανία, το εμφανές μικρότερο σε αριθμούς στρατιωτικό ανθρώπινο δυναμικό σε σχέση με τη Ρωσία, ήταν ένας από τα μεγαλύτερα προβλήματα του πολέμου.
Εκτός αυτού οι βαριές απώλειες έχουν καταστήσει τη διατήρηση των στρατιωτών ολοένα και πιο σημαντική, οδηγώντας τις προσπάθειες αντικατάστασης ανθρώπων με μηχανήματα όπου είναι δυνατόν.
Αυτό το ρόλο αναλαμβάνουν τα επίγεια drone UGV, τα οποία οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο, ακόμη και στην πρώτη γραμμή της μάχης.
Μεγάλης κλίμακας Ουκρανική επίθεση με UGV κοντά στο Λιμάν
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ουκρανικές δυνάμεις ανέπτυξαν 28 ένοπλα επίγεια ρομποτικά συστήματα εναντίον ρωσικών θέσεων κοντά στο Λιμάν, συμπεριλαμβανομένων πλατφορμών που έφεραν αυτόματους εκτοξευτές βομβίδων, αντιαρματικά όπλα και εκρηκτικά φορτία τύπου «καμικάζι».
Ρωσικά κανάλια στο Telegram ανέφεραν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση με τη συμμετοχή ουκρανικών μη επανδρωμένων επίγειων οχημάτων εναντίον ρωσικών θέσεων κοντά στο Λιμάν, στην περιφέρεια του Ντονέτσκ. Σύμφωνα με τις αναφορές αυτές, στην επιχείρηση συμμετείχαν δεκάδες ρομποτικές πλατφόρμες, οι οποίες επιχειρούσαν υπό τον έλεγχο του 3ου Σώματος Στρατού της Ουκρανίας.
Ρωσικές πηγές ισχυρίζονται ότι συνολικά 28 επίγεια ρομποτικά συστήματα έλαβαν μέρος στην επίθεση.
Σύμφωνα με ρωσικές πηγές, δύο από τις ρομποτικές πλατφόρμες ήταν εξοπλισμένες με αυτόματους εκτοξευτές βομβίδων Mk-19. Τα συστήματα αυτά έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν συνεχή αυτόματα πυρά εναντίον εχθρικού προσωπικού και θέσεων.
Άλλα 18 επίγεια ρομποτικά οχήματα φέρεται να έφεραν από δύο αντιαρματικούς εκτοξευτές AT-4 το καθένα.
Αυτή η διαμόρφωση υποδηλώνει ότι οι πλατφόρμες προορίζονταν για την εξαπόλυση συγκεντρωτικών πυρών εναντίον οχυρωμένων θέσεων και άλλων στόχων στο πεδίο της μάχης.
Οι υπόλοιπες οκτώ πλατφόρμες φέρεται να είχαν διαμορφωθεί ως επίγεια drones τύπου «καμικάζι». Σε αντίθεση με τα τηλεχειριζόμενα οχήματα μεταφοράς οπλισμού, τα συστήματα αυτά προορίζονταν να φτάσουν σε εχθρικές θέσεις και να πυροδοτήσουν τα εκρηκτικά φορτία που μετέφεραν.
Ρωσικές πηγές ισχυρίζονται ότι οι δυνάμεις τους κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση. Ωστόσο, χαρακτήρισαν το περιστατικό ως μια ανησυχητική εξέλιξη, επισημαίνοντας την αυξανόμενη χρήση επίγειων ρομποτικών συστημάτων από τις ουκρανικές δυνάμεις.
Εάν οι αναφερόμενοι αριθμοί είναι ακριβείς, η επιχείρηση συνιστά μια σημαντική ανάπτυξη ένοπλων μη επανδρωμένων επίγειων οχημάτων σε μία και μόνο επίθεση. Ο συνδυασμός πλατφορμών με εκτοξευτές βομβίδων, αντιαρματικών όπλων και συστημάτων «καμικάζι» θα μπορούσε να επιτρέψει στις ουκρανικές δυνάμεις να αξιοποιήσουν διαφορετικά ρομποτικά οχήματα για συμπληρωματικές αποστολές στο πεδίο της μάχης.
Από τι εξαρτάται η επιτυχία των UGV στο πεδίο της μάχης;
Η επιτυχία των UGV θα εξαρτηθεί από την εκπαίδευση χειριστών, την τυποποίηση πλατφορμών και την ενσωμάτωση ρομποτικών μονάδων στο στρατιωτικό δόγμα.
Για μια χώρα με λιγότερους στρατιώτες όπως η Ελλάδα σε σχέση με τον δυνητικό αντίπαλό της, ίδε Τουρκία, η εκτενής χρήση UGV αποκτά άκρως ιδιαίτερη σημασία σε περίπτωση στρατιωτικής τους αναμέτρησης.
Όπως το έθεσε ένας Ουκρανός διοικητής, το μελλοντικό πεδίο μάχης ακολουθεί μια απλή αρχή: «Το μέταλλο προηγείται».
Η αδικαιολόγητη ολιγωρία της Ελλάδας
Άποψή μας είναι ότι στον τομέα ανάπτυξης UGV υπάρχει μια αδικαιολόγητη ολιγωρία της χώρας μας, αφού μέσω αυτών θα μπορούσαμε να αντισταθμίσουμε την αριθμητική υπεροχή του τουρκικού στρατού έναντι του δικού μας, λύνοντας και το πρόβλημα επάνδρωσης των μονάδων σε καιρό ειρήνης, ανακατευθύνοντας την Διοικητική Μέριμνα (ΔΜ) προς τα UGV και αποσπώντας μέρος του ανθρώπινου δυναμικού των Μονάδων ΔΜ επωφελεία Μονάδων Όπλων, στις οποίες πάλι μέρος των καθηκόντων -υποχρεώσεων θα εκτελείτο από τα UGV.
Ας αναλογιστούμε-πέραν των αποστολών ΔΜ (διακομιδής τραυματιών- μεταφοράς πυρομαχικών-περισσυλογής νεκρών) και Μηχανικού (στρώση ναρκοπεδίων-διάνοιξη αυτών) την χρήση Μονάδας UGV οπλισμένης με πολυβόλα και εκτοξευτές αντιαρματικών πυραύλων σε αποστολές προπομπού- αναγνωρίσεως στην διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων Μηχανοκίνητης-Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας στον Έβρο, αλλά και στην διατήρηση αμυντικής τοποθεσίας σε συγκερασμό με έμψυχο δυναμικό των Μονάδων Α γραμμής.
Αναφορικά δε για την Άμυνα νήσων μας στο Αιγαίο ας οραματιστούμε ένα πεδίο μάχης όπου οι Τούρκοι πεζοναύτες που θα ενεργήσουν αμφίβια επιχείρηση σε ένα από αυτά, καθώς και οι Τούρκοι καταδρομείς που θα επιχειρήσουν με ελικόπτερα για την δημιουργία αεροπρογεφυρωμάτων, θα βρεθούν αντιμέτωποι εκτός από τους Έλληνες Αξιωματικούς-Στρατιώτες-Εθνοφύλακες--UCAV-USV-UUV και με τα UGV μας , τα οποία θα είναι σχεδόν ανεξάντλητα αφού θα μπορούν να παράγονται επιτόπου.
Αντιλαμβανόμαστε ότι τα UGV μπορούν να αναπροσαρμόσουν ολόκληρο τον σχεδιασμό Αμύνης του Στρατού Ξηράς της χώρας μας, συμπεριλαμβανομένων και των ενισχύσεων που θα αποσταλούν σε νησιά μας και στον Έβρο, ενώ μπορούν να αναλάβουν και αποστολές φύλαξης στρατηγικών στόχων των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, μαζί με ελάχιστο προσωπικό.
Η Ελλάδα κατά την άποψή μας θα πρέπει να "τρέξει " κυριολεκτικά στον τομέα των UGV αφού είναι "καλύτερα να "χάνεις" ρομπότ παρά στρατιώτες".
