Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Όπως είναι γνωστό, την τελευταία δεκαετία η Τουρκία έχει αναπτύξει ένα εξαιρετικά ευρύ φάσμα σχέσεων μέσω συμμαχιών που έχει πρόσφατα συνάψει, σε μια ευρεία γεωγραφική έκταση, από την Άπω Ανατολή έως τα Βαλκάνια και από την Αφρική έως τη Μέση Ανατολή, επισημαίνει τουρκικό ΜΜΕ, επισημαίνοντας, φανερά ενοχλημένο για την συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ, επισημαίνοντας:
Το "άπλωμα" της Τουρκίας
Από μια οπτική γωνία, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια Τουρκία που έχει εγκαθιδρύσει στρατηγικά, εμπορικά και διπλωματικά δίκτυα με χώρες , από τη Σομαλία, τη Λιβύη και το Αζερμπαϊτζάν έως το Ιράκ, τη Συρία, τη Μαλαισία και την Ινδονησία.
Καθώς όλες αυτές οι εξελίξεις προχωρούν , γινόμαστε μάρτυρες —βήμα προς βήμα— του ρόλου που αναλαμβάνει η Τουρκία σε έναν πολυπολικό κόσμο όπου οι ισορροπίες δυνάμεων μεταβάλλονται, μέσα από τις συμμαχίες και τις νέες σχέσεις που έχει δημιουργήσει.
Παράλληλα ενώ τα παραπάνω εξελίσσονται , το πρόσφατα αναδυόμενο «Σύμφωνο της Μέκκας» έχει προσελκύσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον για το αν θα εξελιχθεί ή όχι στην πράξη σε μια ισχυρή συμμαχία, ικανή να επηρεάσει τις περιφερειακές ισορροπίες.
Υπόψιν ότι αυτή η συμμαχία ασφάλειας και άμυνας, που οικοδομήθηκε από τρία θεσμικά κράτη, θα μπορούσε με την πάροδο του χρόνου να προσελκύσει και άλλα κράτη.
Η Αίγυπτος αποτελεί μία από τις υποψήφιες χώρες με την συμμετοχή της να βρίσκεται υπό συζήτηση.
Το παράδειγμα της Λιβύης
Αποτελεί αρνητικό παράδειγμα η Λιβύη, όπου η κυβέρνηση του Φαγιέζ αλ-Σαράτζ —τότε επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου του νόμιμου λιβυκού κράτους— και ο Στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ βρέθηκαν αντιμέτωποι, με αποτέλεσμα η χώρα να διαιρεθεί ουσιαστικά στα δύο.
Αποτέλεσμα ήταν οι σημαντικότερες επαρχίες, οι τεράστιες ερημικές εκτάσεις και σχεδόν το 80% της χώρας βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Χαφτάρ. Η πρωτεύουσα, περιορισμένη στην έκταση μιας μικροσκοπικής επαρχίας, παρέμενε στα χέρια της νόμιμης κυβέρνησης.
Η Τουρκία ήταν ο μοναδικός υποστηρικτής της κυβέρνησης Σαράτζ, ενώ στην απέναντι πλευρά βρισκόταν η ρωσική ομάδα Wagner, με την Ελλάδα και το Ισραήλ να αποτελούν επίσης άμεσα μέρη της εξίσωσης. Η Αίγυπτος συμμετείχε έμμεσα στη συμμαχία.
Αν και δεν ήταν εμφανές, και οι ΗΠΑ συμμετείχαν στη συμμαχία από το παρασκήνιο. Το παρασκηνιακό δίκτυο συμμάχων περιλάμβανε σχεδόν 78 κράτη, συμπεριλαμβανομένων του Σουδάν, του Τσαντ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Ωστόσο, μετά από μερικά χρόνια, η Τουρκία κατάφερε να διευρύνει την επιρροή της όσο και ενισχύσει τη νόμιμη κυβέρνηση.
Σήμερα, η κυβέρνηση του Χαφτάρ και οι υποστηρικτές του διαπραγματεύονται με την Τουρκία, με στόχο τον τελικό σχηματισμό μιας ενωμένης Λιβύης υπό τη νόμιμη κυβέρνηση.
Παράλληλα, η Αίγυπτος —που κάποτε αποτελούσε τον ισχυρότερο παράγοντα της αντίπαλης πλευράς— συνεργάζεται πλέον με την Τουρκία για να διασφαλίσει ότι η Λιβύη θα αποκτήσει ενιαία δομή.
Στη σημερινή συγκυρία, η ανάδυση μιας ισχυρής και ενωμένης Λιβύης εξαρτάται από τη σύγκλιση απόψεων και τη στήριξη της διαδικασίας από τρία μέρη: την Τουρκία (που στήριξε και ενίσχυσε τη χώρα), την Αίγυπτο (που επίσης τη στηρίζει) και την Ιταλία (που διατηρεί εδώ και καιρό σημαντική επιρροή στη Λιβύη) — ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχει και η έγκριση των ΗΠΑ.
Όπως και στην περίπτωση της Λιβύης, καθίσταται σαφές ότι οι συμμαχίες που στερούνται στρατηγικής βάσης και οικοδομούνται αποκλειστικά πάνω στην εχθρότητα και την αντιπαράθεση, δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές ή λειτουργικές.
Η συμμαχία Ισραήλ-Ελλάδας
Από τη μία πλευρά, λοιπόν, έχουμε μια Τουρκία που προχωρά με αυτοπεποίθηση, συνάπτει συμμαχίες και διευρύνει σταθερά την επιρροή της, όπου οι συμμαχίες που έχει θεσπίσει είναι νόμιμες και εδράζονται σε μια συγκεκριμένη αποστολή.
Αντιθέτως, η συμμαχία που επιχειρούν να οικοδομήσουν η Ελλάδα και το Ισραήλ βασίζεται στην εχθρότητα, και οι προοπτικές για συμμαχίες που θεμελιώνονται σε μια τέτοια βάση κάθε άλλο παρά ευοίωνες είναι, όπως καταδεικνύει το παράδειγμα της Λιβύης.
Ειδικά αν οι Έλληνες πιστεύουν ότι το Ισραήλ θα συνδράμει την Ελλάδα σε δύσκολες στιγμές, ίσως τώρα επανεξετάσουν αυτή την πεποίθηση, εξετάζοντας εκ νέου την κατάσταση των Χριστιανών στη Δυτική Όχθη.
Το Ισραήλ χάνει σταδιακά την υποστήριξη πολλών δυτικών κρατών, συμπεριλαμβανομένων της Βρετανίας, της Γαλλίας και του Βελγίου. Η Ελλάδα επιδιώκει να επωφελείται εξίσου τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από το Ισραήλ.
Ωστόσο, τη στιγμή που νόμιμα κράτη αποστασιοποιούνται από το Ισραήλ, η υποταγή της Ελλάδας σε αυτό παραμένει ένα ακόμη μυστήριο"
Τι φοβούνται οι Τούρκοι;
Όταν διαβάζει κανείς τουρκικό άρθρο που επιχειρεί να αποδομήσει την συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ, αντιλαμβάνεται ότι τους ενοχλεί. φπβίζει αλλά και προβληματίζει πολύ σοβαρά αυτή.
Έχουν λόγο για αυτά οι "γείτονες";
Ποιός κινείται στα αλήθεια επιθετικά στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου , της Συρίας και του Αιγαίου;
Η Ελλάδα και το Ισραήλ ή μήπως η Τουρκία;
Ποιά είναι η μοναδική χώρα παγκοσμίως που αποκαλεί το Αιγαίο πέλαγος -που αποκαλείται έτσι εδώ και χιλιάδες χρόνια- ως "θάλασσα των νησιών";
Ποιος είναι αυτός που θέλει να αλλάξει δια της βίας το status Qvo στο Αιγαίο;
Ποιός είναι αυτός που είναι κράτος -μέλος του ΝΑΤΟ και αντί να έχει τις Ταξιαρχίες Πεζοναυτών του προσανατολισμένες στα παράλια της Μαύρης θάλασσας, λόγω της Ρωσικής απειλής και του πολέμου στην Ουκρανία , έχει 2 από αυτές στα μικρασιατικά παράλια και την τρίτη απέναντι από την Κύπρο στη Μεσόγειο;
Ποιός είναι αυτός που οι 2 καλύτερα εξοπλισμένες και επανδρωμένες του Στρατιές έχουν προσανατολισμό κατά άλλης χώρας του ΝΑΤΟ;
Ποιός είναι αυτός που έχει μια ολόκληρη Στρατιά με αποβατικές δυνάμεις και πλοία απέναντι από τα νησιά του άλλου, τα οποία απειλεί να καταλάβει;
Ποιός είναι εκείνος που αυθαίρετα ισχυρίζεται κατά παράβαση του Δικαίου της Θάλασσας και του Διεθνούς Δικαίου , ότι τα νησιά μας δεν έχουν ΑΟΖ;
Φυσικά όχι η Ελλάδα , αλλά η Τουρκία.
Ποιός θέλει να κάνει την Συρία προτεκτοράτο του, εξοπλίζοντας και εκπαιδεύοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις του, ώστε να την στρέψει εναντιον γειτονικής χώρας;
Ποιός είναι αυτός που υπέθαλπτε τους τρομοκράτες της Χαμάς;
Ποιός είναι αυτός που θέλει να συσπειρώσει όλες τις μουσουλμανικές χώρες εναντίον άλλης χώρας;
Ποιός είναι αυτός που θέλει να καταλάβει την Ιερουσαλήμ;
Φυσικά όχι το Ισραήλ αλλά η Τουρκία.
Στο ερώτημα τι φοβούνται οι Τούρκοι από την Συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ , η απάντηση είναι "την ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεών τους".
Την μόνη γλώσσα που άλλωστε καταλάβαιναν πάντα οι Τούρκοι , είναι αυτή της ισχύος, αφού για σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου ούτε λόγος, παρά μόνο για παρερμηνεία a la turka για εξυπηρέτηση των δόλιων στόχων τους.
Ο τουρκικός "σιδερένιος θόλος" αεράμυνας δεν είναι έτοιμος, ενώ είναι προβληματική η αντιμετώπιση πυραύλων από τους υπάρχοντες SIPER 1 γιαυτό και επιχειρούν να κατασκευάσουν τους SIPER 2 οι γείτονες.
Ωστόσο οι Τούρκοι διατηρούν ακόμη τους S-400 , για τους οποίους σίγουρα υπάρχουν σχέδια και περιοχές ανάπτυξής τους σε περίπτωση πολέμου.
Το πρόγραμμα φρεγατών ISTIF επίσης τρέχει, ενώ το πρόγραμμα αντιτορπιλικών αεράμυνας περιοχής είναι στα σπάργανα για το τουρκικό ναυτικό, την ώρα που η Ελλάδα παραλαμβάνει την δεύτερη φρεγάτα BELHARA ΝΕΑΡΧΟΣ.
Το πρόγραμμα OZGUR εκσυγχρονισμού των τουρκικών F-16 BLOCK 30 περατούτε με 35 από αυτά να έχουν εκσυγχονιστεί μέχρι τέλη 2026, ενώ η χώρα μας έχει ήδη εκσυγχρονίσει 56 F-16 στην έκδοση VIBER και έχει 24 RAFALE αεροσκάφη 4+ που δεν έχει η Τουρκία.
Αναφορικά με το Ισραήλ , διαθέτει 48 αεροσκάφη F-35 ADIR πέμπτης γενιάς , 180 F-16 και 65 τουλάχιστον F-15 I RAAM.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η αεροπορική υπεροχή Ελλάδας και Ισραήλ μεμονωμένα έναντι της Τουρκίας είναι σημαντική, ενώ συγκεντρωτικά αν υποθέσουμε ότι θα δράσουν από κοινού αεροπορικά οι 2 χώρες, η κατάσταση είναι τουλάχιστον δραματική για την Τουρκία
