Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η τουρκική προπαγάνδα για την αποστρατικοποίηση των νησιών, σε συνδυασμό με νεο-οθωμανικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (του οποίου εμπνευστής είναι ο απόστρατος Τούρκος ναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ) και η διάταξη των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στα μικρασιατικά παράλια, αποτελούν την επιτομή του τουρκικού παραλογισμού.
Ο Τούρκος Ναύαρχος με σχετική ανάρτηση, εμφορούμενος από τον γνωστό τουρκικό σωβινισμό, κατηγορεί την Ελλάδα για το νόμιμο και αναφαίρετο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, στηλιτεύοντας την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων στα νησιά μας, ενώ αυτά απειλούνται ξεκάθαρα από τον τουρκικό στρατό.
Με την ευκαιρία της μαύρης επετείου του ολοκαυτώματος της Σμύρνης το 1922, ο Τούρκος Ναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ στηλιτεύει την συμμαχία της Ελλάδος με το Ισραήλ ( δηλαδή την αγορά πυραύλων) ενώ επαναφέρει το θέμα της αποστρατικοποιήσεως των νησιών μας, κάτι που είναι αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας βάση του ΟΗΕ, ότι και να δηλώνουν οι Τούρκοι.
Η Ελληνική πολιτική και η 4η Τουρκική Στρατιά
Η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά ότι η εξωτερική της πολιτική είναι καθαρά αμυντική και βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Η Αθήνα επισημαίνει ότι η παρουσία της 4ης Τουρκικής Στρατιάς (γνωστής και ως Στρατιάς του Αιγαίου) με έδρα τη Σμύρνη, η οποία διαθέτει μεγάλο στόλο αποβατικών σκαφών, συνιστά άμεση και ευθεία απειλή για την ασφάλεια των ελληνικών νησιών.
Η Αθήνα τη θεωρεί ως μια καθαρά επιθετική δύναμη κρούσης. Η τοποθεσία της, σε συνδυασμό με την οργανική της δομή (αποβατικές δυνάμεις, πεζοναύτες, καταδρομείς), υποδεικνύει ότι κύριος σκοπός της σε περίπτωση σύρραξης είναι η διεξαγωγή αποβατικών και αεροκίνητων επιχειρήσεων για την κατάληψη ελληνικών νησιών.
Με βάση αυτή την ορατή απειλή, καθώς και το τουρκικό casus belli (απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων), η χώρα μας επικαλείται το Άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ για το νόμιμο δικαίωμα της προληπτικής αυτοάμυνας, δικαιολογώντας τη στρατιωτική παρουσία και οχύρωση στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τα οποία απειλούνται.
Σε αντίθεση με την 1η, 2η και 3η Στρατιά της Τουρκίας, η Στρατιά του Αιγαίου δεν είναι ενταγμένη στη δομή του ΝΑΤΟ. Αυτό σημαίνει ότι τελεί υπό τον απόλυτο, αυτόνομο έλεγχο του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, χωρίς διεθνείς δεσμεύσεις ή περιορισμούς λογοδοσίας.
Στην πράξη, η 4η Στρατιά λειτουργεί ως ένα ευέλικτο Επιχειρησιακό Στρατηγείο. Είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε σε ελάχιστο χρόνο να μπορεί να απορροφήσει, να συντονίσει και να κατευθύνει επίλεκτες δυνάμεις από το εσωτερικό της χώρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ερντογάν: «Έρχονται εκλογές» – Θα κατέβει για άλλη μία θητεία;
Αν και η Άγκυρα υποβαθμίζει τη σημασία της αποκαλώντας την «εκπαιδευτική», η συγκέντρωση αποβατικών σκαφών, πεζοναυτών και ελικοπτέρων ακριβώς απέναντι από τα ελληνικά νησιά καθιστά την 4η Στρατιά τον βασικότερο λόγο για τον οποίο η Ελλάδα διατηρεί ισχυρές αμυντικές δυνάμεις θωράκισης στο Ανατολικό Αιγαίο.
Η πρόσφατη δημιουργία Τριών Ταξιαρχιών Πεζοναυτών, η αναβάθμιση αεροπορικών βάσεων και του Ναυστάθμου στο Ακσάζ, αποτελούν δείγμα των πολεμικών σχεδίων της Άγκυρας.
Η Τουρκική οπτική και το δόγμα Γκιουρντενίζ
Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία προβάλλει μια εκ διαμέτρου αντίθετη ρητορική. Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι η στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών παραβιάζει τις Διεθνείς Συνθήκες (Λωζάνης 1923 και Παρισίων 1947) και τη θεωρεί ως απειλή για τη δική της δήθεν ασφάλεια.
Η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι ένα φασιστικό δόγμα, που υποστηρίζεται από εθνικιστικούς και στρατιωτικούς κύκλους στην Τουρκία, θεωρεί ότι τα ελληνικά νησιά δεν πρέπει να έχουν πλήρη επήρεια σε θαλάσσιες ζώνες (Υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ), καθώς αυτό «εγκλωβίζει» την Τουρκία στις ακτές της.
Η ουσία είναι όλων αυτών είναι η πραγματική ύπαρξη επιθετικών διατάξεων και αποβατικών δυνατοτήτων στην αντίπερα όχθη, κάτι που αποτελεί το κύριο επιχειρηματικό δόγμα της ελληνικής αμυντικής θωράκισης, η οποία δεν πρόκειται να αλλάξει.
