Η Τουρκία βρήκε νέο όχημα για να προωθήσει τον αναθεωρητισμό της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, και αυτό δεν είναι άλλο από τη δήθεν προστασία του περιβάλλοντος. Η απόφαση της Άγκυρας να εξαγγείλει τη δημιουργία δύο τουρκικών θαλάσσιων πάρκων σε περιοχές ελληνικού κυριαρχικού ενδιαφέροντος αποτελεί μια ξεκάθαρη, ύπουλη διπλωματική παγίδα που στοχεύει στην de facto επιβολή της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Την ώρα που το Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εξωτερικών υψώνουν τείχος απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, στο εσωτερικό μέτωπο πέφτουν οι υπογραφές για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), βάζοντας επιτέλους ένα φρένο στην άναρχη τοποθέτηση ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών που έχει ξεσηκώσει τις τοπικές κοινωνίες.
Το ύπουλο σχέδιο Ερντογάν με τον οικολογικό μανδύα
Η Άγκυρα δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Αντιγράφοντας την ελληνική πρωτοβουλία για τα θαλάσσια πάρκα, η κυβέρνηση Ερντογάν έσπευσε να χαράξει τις δικές της γραμμές στον χάρτη, βαφτίζοντάς τες «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Φετιγιέ Κας» και «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Βόρειου Αιγαίου». Οι συντεταγμένες αυτών των πάρκων, ωστόσο, αποκαλύπτουν την απόλυτη αρπακτική διάθεση του τουρκικού κράτους.
Το πρώτο πάρκο περικυκλώνει τον χώρο δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου, μπαίνοντας σφήνα ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο. Ο σκοπός είναι προφανής: η διαχρονική προσπάθεια της Τουρκίας να εξαφανίσει την επήρεια των ελληνικών νησιών στον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας.
Το δεύτερο χτύπημα έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια θαλάσσια έκταση από τα βορειοανατολικά της Ρόδου έως τον Κόλπο της Αττάλειας, επιχειρώντας να εγκλωβίσει πλήρως το Καστελλόριζο. Το Υπουργείο Εξωτερικών καθιστά σαφές ότι η Τουρκία επιχειρεί να θεσπίσει «καθεστώτα προστασίας» σε διεθνή ύδατα πέραν των χωρικών της υδάτων, καταπατώντας βάναυσα το Διεθνές Δίκαιο.

Η «κόκκινη γραμμή» της Αθήνας
Η απάντηση της Αθήνας είναι σκληρή και ξεκάθαρη: Οι τουρκικές αποφάσεις αποτελούν νομικό κενό. Ένα κράτος δεν δύναται να επεκτείνει μονομερώς τη δικαιοδοσία του σε διεθνείς θάλασσες για να δημιουργήσει τετελεσμένα. Σε πλήρη αντίθεση με την πειρατική τακτική της Άγκυρας, οι ελληνικές περιοχές προστασίας έχουν θεσπιστεί αυστηρά εντός της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης, αποτελώντας αδιαπραγμάτευτη άσκηση εθνικής κυριαρχίας. Η προσπάθεια της Τουρκίας να χρησιμοποιήσει τα θαλάσσια πάρκα για να «γκριζάρει» το Αιγαίο, απλώς δυναμιτίζει το κλίμα και τους όποιους διαύλους επικοινωνίας.

Οριστικό «μπλόκο» στην ασυδοσία των ΑΠΕ
Ενώ το γεωπολιτικό πόκερ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, η κυβέρνηση προχωρά σε μια στρατηγική κίνηση στο εσωτερικό με το νέο Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, το οποίο υπογράφεται άμεσα. Μετά από σφοδρές αντιδράσεις ετών, ο κρατικός μηχανισμός αναγκάζεται να βάλει τάξη στην ανεξέλεγκτη επέλαση των ενεργειακών έργων στα βουνά και τους κάμπους της χώρας.
Οι νέοι, αυστηροί περιορισμοί διαμορφώνονται ως εξής:
Ανεμογεννήτριες: Μπαίνει απόλυτο «στοπ» στην τοποθέτησή τους σε υψόμετρα άνω των 1.200 μέτρων, προστατεύοντας τους παρθένους ορεινούς όγκους. Παράλληλα, θεσπίζεται υποχρεωτική απόσταση ασφαλείας τουλάχιστον 1.200 μέτρων από τους οικισμούς.
Φωτοβολταϊκά: Απαγορεύεται οριστικά η εγκατάστασή τους μέσα σε δάση, δασικές εκτάσεις, αλλά και σε γαίες υψηλής γεωργικής παραγωγικότητας, θωρακίζοντας τον πρωτογενή τομέα της Ελλάδας.
Περιοχές Natura 2000: Επιβάλλονται αυστηρότατα κριτήρια αποκλεισμού (ειδικά στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας), προκειμένου να σταματήσει η βιομηχανοποίηση ευαίσθητων οικοσυστημάτων.
Η εξέλιξη αυτή αποσκοπεί στο να ξεκαθαρίσει το τοπίο, διασφαλίζοντας την πράσινη μετάβαση χωρίς, ωστόσο, να θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους το φυσικό τοπίο και η ποιότητα ζωής των τοπικών κοινωνιών.