Εργαλειοποιώντας με απόλυτο κυνισμό την κρίση στη Μέση Ανατολή, το MGK κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να πάρει «στοιχειοθετημένη θέση» κατά του Ισραήλ για τις επιχειρήσεις του σε Γάζα, Δυτική Όχθη και Λίβανο, καταγγέλλοντας την καταπάτηση των ανθρωπιστικών αξιών.
Η υποκρισία τους προκαλεί ίλιγγο.
Την ίδια ακριβώς στιγμή που εγκαλεί άλλους για στρατιωτικές επιχειρήσεις σε ξένα εδάφη, η Άγκυρα επαναλαμβάνει σαν χαλασμένος δίσκος το αφήγημά της περί «περιοχών απαλλαγμένων από την τρομοκρατία». Είναι το μόνιμο προπέτασμα καπνού που χρησιμοποιεί για να δικαιολογεί τις δικές της αιματηρές εισβολές στο έδαφος κυρίαρχων κρατών. Ακόμα και η δήθεν στήριξή της στην ανοικοδόμηση της Συρίας αποτελεί τον απόλυτο εμπαιγμό, αφού φιλοδοξεί να χτίσει πολιτική επιρροή πάνω στα ερείπια μιας χώρας που η ίδια κατέχει στρατιωτικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τραμπ σε Ερντογάν: «Έρχομαι μόνο για σένα»
Η εμμονή με την Κύπρο και οι εκβιασμοί στην Ανατολική Μεσόγειο
Εκεί, ωστόσο, που η τουρκική μάσκα πέφτει οριστικά, είναι όταν η συζήτηση αγγίζει τον Ελληνισμό. Η αυτοανακηρυγμένη προστάτιδα της «κυριαρχίας των κρατών» ξεχνά το διεθνές δίκαιο και επιστρατεύει την πιο σκληρή αναθεωρητική ατζέντα για την Κύπρο.
Εμφανιζόμενη προκλητικά ως «εγγυήτρια δύναμη», η Άγκυρα απειλεί ευθέως πως είναι έτοιμη να λάβει κάθε μέτρο, προειδοποιώντας ότι δεν θα επιτρέψει κανένα τετελεσμένο στην Ανατολική Μεσόγειο που θα θίγει τα συμφέροντα του παράνομου μορφώματος που ονομάζει ψευδοκράτος. Πρόκειται για έναν ξεκάθαρο εκβιασμό προς την Αθήνα, τη Λευκωσία αλλά και τη Δύση: οποιαδήποτε κίνηση ενεργειακής ανάπτυξης ή γεωπολιτικής σταθερότητας που δεν πληρώνει τον «φόρο υποτέλειας» στα τουρκικά σχέδια, θα τορπιλίζεται.
Ο φαντασιακός ρόλος του παγκόσμιου ρυθμιστή
Το νεοθωμανικό παραλήρημα δεν περιορίστηκε στη γειτονιά μας. Το MGK επιχείρησε να χωρέσει στην ατζέντα του τον Νότιο Καύκασο, το Ιράκ, τις εξελίξεις με τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν, αλλά και την Αφρική — όπου ίσως μια ματιά στο αρχείο image.png των τουρκικών βάσεων και δραστηριοτήτων στη Σομαλία να αποτύπωνε ξεκάθαρα τον στρατηγικό τους επεκτατισμό.
Η τουρκική εξωτερική πολιτική επενδύει συστηματικά σε μια τοξική ρητορική. Επιχειρεί να παρουσιάσει το μαύρο ως άσπρο, πιστεύοντας ότι μπορεί να κρύψει τις βαριές ευθύνες της για την αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής.
