Αγία Σοφια
Ελληνοτουρκικά

Προσκύνημα στον Σουλτάνο: Ο τουρκικός εμπαιγμός και το θλιβερό "ευχαριστώ" της Αθήνας

Η τέχνη του να βαφτίζεις το κρέας ψάρι φαίνεται πως διδάσκεται με τεράστια επιτυχία στους διαδρόμους του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ



Όταν ένα ξένο, αυταρχικό κράτος συλλαμβάνει, φυλακίζει και καταδικάζει πολίτες σου επειδή τόλμησαν να αναδείξουν την ιστορική αλήθεια στον ιερότερο χώρο της Ορθοδοξίας, το τελευταίο που δικαιούσαι να κάνεις είναι να εμφανίζεσαι ικανοποιημένος.

Κι όμως, ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γιάννης Λοβέρδος, μιλώντας στο ΣΚΑΪ, ανακοίνωσε με εμφανή ανακούφιση την επικείμενη επιστροφή των δύο Ελλήνων, επιχειρώντας να πουλήσει τον απόλυτο εθνικό εξευτελισμό ως μια καλοκουρδισμένη διπλωματική επιτυχία.

Δύο άνθρωποι βρέθηκαν για πάνω από έναν μήνα στα τουρκικά κελιά, επειδή σήκωσαν τη βυζαντινή σημαία με τον δικέφαλο αετό και το σύνθημα «Ορθοδοξία ή θάνατος» μέσα στην Αγία Σοφία. Σε ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς που η Άγκυρα μετέτρεψε αυθαίρετα, παράνομα και εκδικητικά σε τζαμί, χλευάζοντας τη νοημοσύνη της διεθνούς κοινότητας.

Η διπλωματία της παρατήρησης και η κρατική αδράνεια

Πώς αντέδρασε η Αθήνα στην προφυλάκιση των δύο Ελλήνων; Όπως ομολόγησε ανερυθρίαστα ο ίδιος ο υφυπουργός, οι ελληνικές αρχές απλώς «παρακολουθούσαν στενά την εξέλιξη της υπόθεσης». Στη γλώσσα της σκληρής γεωπολιτικής, αυτή η φράση μεταφράζεται σε απόλυτη, ένοχη αδράνεια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το ελληνικό κράτος επέλεξε τον βολικό ρόλο του παθητικού θεατή, αφήνοντας δύο πολίτες του στο έλεος του τουρκικού δικαστικού μηχανισμού. Καμία δυναμική διπλωματική παρέμβαση, καμία δημόσια καταγγελία για τη δίωξη θρησκευτικού φρονήματος, καμία κλήση του Τούρκου πρέσβη για αυστηρές εξηγήσεις. Περίμεναν, σιωπηλά και φοβικά, να τελειώσει η Άγκυρα το σόου της, τρέμοντας μην τυχόν και ταράξουν τα διαβόητα «ήρεμα νερά» του Αιγαίου υπερασπιζόμενοι το αυτονόητο.

Το δικαστικό θέατρο του παραλόγου και η διπλωματία του ραγιά

Το αποκορύφωμα αυτής της θεσμικής φαρσοκωμωδίας παίχτηκε στις αίθουσες του 17ου μονομελούς πλημμελειοδικείου της Κωνσταντινούπολης. Το τουρκικό δικαστήριο, λειτουργώντας ως πειθήνιο όργανο του καθεστώτος Ερντογάν, καταδίκασε τους δύο Έλληνες σε δέκα μήνες φυλάκιση με πενταετή αναστολή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το κατηγορητήριο αποτελεί μνημείο υποκρισίας: «υποκίνηση μίσους, εχθρότητας και προσβολή του κοινού». Απαιτείται ιστορικό θράσος από το τουρκικό κράτος, ένα κράτος που βεβηλώνει χριστιανικά μνημεία και σβήνει ψηφιδωτά, να δικάζει ανθρώπους για «προσβολή» μέσα στο ίδιο το σύμβολο της χριστιανοσύνης.

Κι όμως, απέναντι σε αυτή την παρωδία δικαιοσύνης, η ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών τολμά να μιλάει για «αίσιο τέλος». Βαφτίζουν τη δικαστική ομηρία και την ταπεινωτική απέλαση ως νίκη, απλώς και μόνο επειδή έκλεισε ένας φάκελος που τους προκαλούσε επικοινωνιακό πονοκέφαλο.

Δοκιμασμένη συνταγή της διπλωματίας της υποχώρησης!  

Πανηγυρίζουμε που οι γείτονες, αφού μας χαστούκισαν, μας δίκασαν και μας εξευτέλισαν θεσμικά, είχαν τελικά την... καλοσύνη να μας δείξουν την πόρτα της εξόδου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ



Τι περιμένουμε όταν το κράτος αντιμετωπίζει τη βυζαντινή σημαία στην Αγία Σοφία ως πρόβλημα προς διευθέτηση και όχι ως σύμβολο προς υπεράσπιση...το παιχνίδι έχει χαθεί από τα αποδυτήρια.

Ακολουθήστε το Πενταπόσταγμα στο Google news Google News

ΔΗΜΟΦΙΛΗ