Το επεισόδιο με την τουρκική πυραυλάκατο που παρενέβη προκλητικά 7 ναυτικά μίλια ανατολικά της Αστυπάλαιας, απαιτώντας την αποχώρηση του πλοίου «Ocean Link», συνιστά σημείο καμπής.
Η αποστολή του υπό ιταλική σημαία σκάφους δεν αφορούσε αλιεία ή έρευνες υδρογονανθράκων, αλλά την πόντιση στρατηγικών καλωδίων οπτικών ινών στο θαλάσσιο τόξο Αστυπάλαιας–Κω.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Χριστοδουλίδης στη Βουλή των Ελλήνων: Η ιστορική ομιλία
Η άμεση έλευση της ελληνικής φρεγάτας «Αδρίας» (F-459), η οποία εξέπεμψε αυστηρό μήνυμα αποτροπής δια ασυρμάτου, ξεκαθάρισε την τακτική εικόνα στο πεδίο, επιτρέποντας στο ερευνητικό πλοίο να συνεχίσει απρόσκοπτα το έργο του.
Ωστόσο, αναλύοντας τα επιχειρησιακά δεδομένα της τελευταίας πενταετίας, καθίσταται σαφές ότι η Άγκυρα δεν λειτουργεί σπασμωδικά. Απέναντι στη Διακήρυξη των Αθηνών και το αφήγημα των «ήρεμων νερών», το τουρκικό ναυτικό και οι υδρογραφικές υπηρεσίες εκτελούν ένα δόγμα υβριδικής άρνησης περιοχής (A2/AD).
Κάθε προσπάθεια υποθαλάσσιας διασύνδεσης στο Ανατολικό Αιγαίο αντιμετωπίζεται με μπαράζ παράνομων αντι-Navtex και επιτόπιες παρενοχλήσεις, επιχειρώντας να επιβληθεί η τουρκική άδεια ως προαπαιτούμενο για την άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Το ευρωπαϊκό αποτύπωμα του SEA-SPINE και τα «γκρίζα» σχέδια
Παρατηρώντας πίσω από τις κινήσεις της Άγκυρας, αποκαλύπτεται ο πραγματικός γεωπολιτικός στόχος, ο οποίος είναι , ο στρατηγικός εγκλωβισμός της Ελλάδας και η ακύρωση κρίσιμων υποδομών που φέρουν τη χρηματοδοτική σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το «Ocean Link» επιχειρούσε στο πλαίσιο του προγράμματος SEA-SPINE, ενός κομβικού τηλεπικοινωνιακού έργου που συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του μηχανισμού Connecting Europe Facility (CEF-Digital).
Το έργο προβλέπει την κατασκευή επτά υποθαλάσσιων ζεύξεων οπτικών ινών κορμού (Backbone Connectivity), συνολικού μήκους 563 χιλιομέτρων, διασυνδέοντας 11 ελληνικά νησιά: Αμοργό, Αστυπάλαια, Κω, Σίφνο, Φολέγανδρο, Εύβοια, Χίο, Λέσβο, Λήμνο, Θάσο και Σκύρο.
Η Τουρκία αντιδρά σφοδρά διότι κατανοεί τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτών των επενδύσεων:
Η πόντιση καλωδίων υψηλής χωρητικότητας και χαμηλής απόκρισης ενσωματώνει πλήρως το αρχιπέλαγος στα ευρωπαϊκά ψηφιακά δίκτυα, ακυρώνοντας στην πράξη κάθε τουρκική ονείρωξη περί αποστρατιωτικοποίησης και αμφισβήτησης κυριαρχίας.
Επεκτείνοντας τον σχεδιασμό και στο επερχόμενο δίκτυο East-Aegean, ύψους 120 εκατ. ευρώ, η Αθήνα «κλειδώνει» αμετάκλητα το υποθαλάσσιο περιβάλλον του Αιγαίου. Για το τουρκικό βαθύ κράτος, η παρεμπόδιση αυτών των ευρωπαϊκών κομβικών έργων αποτελεί ζήτημα ζωτικού χώρου.
Η εκκωφαντική σιωπή του ΝΑΤΟ και το ρίσκο της κλιμάκωσης
Η ανοικτή στοχοποίηση συμμαχικών υποδομών εκθέτει ανεπανόρθωτα τις δομές του ΝΑΤΟ. Ενώ το στρατηγικό στρατηγείο της Συμμαχίας (SHAPE) και οι αρμόδιες επιτροπές εκδίδουν αλλεπάλληλες οδηγίες για την προστασία των υποθαλάσσιων αρτηριών δεδομένων και ενέργειας από ασύμμετρες ρωσικές δολιοφθορές, στο Αιγαίο παρατηρείται η απόλυτη θεσμική τύφλωση.
Μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ αναπτύσσει επιθετικές ναυτικές μονάδες για να διακόψει την κατασκευή ψηφιακών αρτηριών της Δύσης, και η Συμμαχία τηρεί στάση αυστηρής ουδετερότητας, εξισώνοντας τον θύτη με το θύμα.
Σε τακτικό επίπεδο, η παρουσία της φρεγάτας «Αδρίας» αποτέλεσε τον καθοριστικό παράγοντα αποτροπής. Η ψυχραιμία των πληρωμάτων του Πολεμικού Ναυτικού μας εγγυήθηκε την ασφάλεια της αποστολής.
Τι θα συμβεί όμως εάν σε μια αντίστοιχη μελλοντική πόντιση η τουρκική κυβέρνηση αποφασίσει να κλιμακώσει, διατάσσοντας τον κυβερνήτη της πυραυλακάτου να μην υποχωρήσει απέναντι στις ελληνικές προειδοποιήσεις;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ορμούζ: Δεξαμενόπλοιο της ENEOS μετέφερε πετρέλαιο στην Ιαπωνία
Η απόσταση από τον ασύρματο διάλογο μέχρι τη σύγκρουση στο πεδίο είναι μηδαμινή. Το συγκεκριμένο μέτωπο έκλεισε αναίμακτα.
Η οχύρωση όμως απέναντι σε αυτόν τον διαρκή υβριδικό πόλεμο απαιτεί εθνική αποφασιστικότητα και μηδενική ανοχή στο πεδίο, διότι τα περιθώρια των διπλωματικών ψευδαισθήσεων έχουν εξαντληθεί.
